1Եւ Տէր յայց ել Սառայի որպէս եւ ասաց, եւ արար Տէր Սառայի որպէս եւ խօսեցաւ։ 2Եւ յղացաւ եւ ծնաւ Սառա Աբրահամու որդի ի ծերութեան, ըստ ժամանակին որպէս եւ խօսեցաւ ընդ նմա Աստուած։ 3Եւ կոչեաց Աբրահամ զանուն որդւոյ իւրոյ զոր ծնաւ նմա Սառա՝ Իսահակ։ 4Եւ թլփատեաց Աբրահամ զԻսահակ զորդի իւր յաւուր ութերորդի, որպէս եւ պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած։ 5Եւ Աբրահամ հարիւրամեան էր յորժամ եղեւ նմա Իսահակ որդի իւր։ 6Եւ ասէ Սառա. Ծաղր արար զիս Աստուած. զի որ եւ լսիցէ՝ ուրախ լինիցի ընդ իս։ 7Եւ ասէ. Ո՞վ պատմեսցէ Աբրահամու եթէ սնուցանէ մանուկ՝ Սառա. զի ծնայ որդի ի ծերութեան իմում։ 8Եւ աճեաց մանուկն, եւ հատուցաւ ի ստենէ. եւ արար Աբրահամ ուրախութիւն մեծ յաւուր յորում հատուցաւ ի ստենէ Իսահակ որդի իւր։

9Եւ տեսեալ Սառայի զորդին Ագարայ Եգիպտացւոյ որ եղեւ Աբրահամու, զի խաղայր ընդ Իսահակայ որդւոյ իւրում՝՝։ 10Ասէ ցԱբրահամ. Ի բաց հան զաղախինդ եւ զորդի դորա, զի մի՛ ժառանգեսցէ որդի աղախնոյդ ընդ որդւոյ իմում Իսահակայ։ 11Եւ խիստ թուեցաւ բանն առաջի Աբրահամու վասն որդւոյ նորա։ 12Եւ ասէ Աստուած ցԱբրահամ. Մի՛ ինչ խիստ թուեսցի առաջի քո վասն մանկանն եւ վասն աղախնոյն. զամենայն զոր ինչ ասիցէ քեզ Սառա՝ լուր ձայնի նորա. զի Իսահակաւ կոչեսցի քեզ զաւակ։ 13Բայց զորդի աղախնոյդ արարից յազգ մեծ, զի սերմն քո է։ 14Յարեաւ Աբրահամ ընդ առաւօտն, եւ առ հաց եւ տիկ ջրոյ եւ ետ ցԱգար, եւ եդ յուս նորա զմանուկն՝՝, եւ արձակեաց զնա. եւ երթեալ մոլորեալ շրջէր յանապատի անդ առ Ջրհորովն երդման։ 15Եւ նուազեաց ջուր ի տկէ անտի. եւ ընկէց զմանուկն ի ներքոյ միոյ եղեւին ծառոյ՝՝։ 16Եւ երթեալ նստաւ յանդիման նորա ի բացեայ իբրեւ վտաւանաւ. զի ասէր թէ Ոչ տեսից զմահ որդւոյն իմոյ. եւ նստէր յանդիման նորա. ձայն բարձեալ մանկանն լայր։ 17Եւ լուաւ Աստուած ձայնի մանկանն ի տեղւոջէն ուր էր՝՝, եւ կոչեաց Աստուած զԱգար յերկնից եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ է այդ, Ագար, մի՛ երկնչիր, զի լուաւ Աստուած ձայնի որդւոյ քո ի տեղւոջէ այտի ուր է։ 18Արի առ զմանուկն քո, եւ զօրացո զնա ձեռամբ. զի յազգ մեծ արարից զնա։ 19Եւ եբաց Աստուած զաչս նորա, եւ ետես ջրհոր ջրոյ կենդանւոյ. եւ չոգաւ ելից զտիկն ջրով եւ արբոյց մանկանն։ 20Եւ էր Աստուած ընդ մանկանն, եւ աճեաց եւ եղեւ աղեղնաւոր։ 21Եւ բնակէր յանապատին Փառանու, եւ ա՛ռ նմա մայր նորա կին յերկրէն Եգիպտացւոց։

22Եւ եղեւ ի ժամանակին յայնմիկ խօսեցաւ Աբիմելէք եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա եւ՝՝ Փիքող սպարապետ զօրաց նորա, եւ ասեն ցԱբրահամ. Աստուած ընդ քեզ է յամենայնի զինչ եւ գործես։ 23Արդ երդուիր ինձ յԱստուած չմեղանչել ինձ, եւ մի՛ զաւակի իմում եւ անուան իմոյ. այլ ըստ արդարութեանն զոր արարի ընդ քեզ՝ արասցես ընդ իս, եւ երկրիս յորում բնակեալ ես ի սմա։ 24Եւ ասէ Աբրահամ. Ես երդնում։ 25Եւ յանդիմանեաց Աբրահամ զԱբիմելէք վասն ջրհորոյն ջրոց զորս հանին ծառայքն Աբիմելեքայ։ 26Եւ ասէ ցնա Աբիմելէք. Ոչ գիտացի ո՛ արար զայն իրս, եւ դու ոչ պատմեցեր ինձ, եւ իմ ոչ էր լուեալ՝ բայց այսօր։ 27Եւ առ Աբրահամ արջառս եւ ոչխարս, եւ ետ Աբիմելեքայ. եւ եդին երկոքին ուխտ ընդ միմեանս։ 28Եւ կացոյց Աբրահամ եւթն որոջ ոչխարաց միայն։ 29Եւ ասէ Աբիմելէք ցԱբրահամ. Զի՞նչ են այս եւթն որոջք ոչխարաց զորս կացուցեր միայն։ 30Եւ ասէ. Զայդ եւթն որոջս առցես յինէն, զի եղիցի ինձ ի վկայութիւն, թէ ես փորեցի զջրհորդ զայդ։ 31Վասն այնորիկ անուանեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Ջրհոր երդման՝՝. զի անդ երդուան երկոքին միմեանց։ 32Եւ անդ եդին ուխտ առ Ջրհորին երդման։ Յարեաւ Աբիմելէք եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա եւ՝՝ Փիքող սպարապետ զօրաց նորա, եւ դարձան անդրէն յերկիրն Փղշտացւոց։ 33Եւ տնկեաց Աբրահամ տունկ առ Ջրհորովն երդման, եւ կարդաց անդ զանուն Տեառն, Աստուած յաւիտենական։ 34Եւ պանդխտեցաւ Աբրահամ յերկրին Փղշտացւոց աւուրս բազումս։