1Եւ Աբրահամ էր ծերացեալ եւ անցեալ զաւուրբք. եւ Տէր օրհնեաց զԱբրահամ ամենայնիւ։ 2Եւ ասէ Աբրահամ ցծառայն իւր ցերէց տան իւրոյ, ցիշխան ամենայն ընչից նորա. Դիր զձեռն քո ընդ երանօք իմովք, 3եւ երդմնեցուցից զքեզ ի Տէր, յԱստուած երկնից եւ յԱստուած երկրի, զի մի՛ առցես կին որդւոյ իմում Իսահակայ ի դստերաց Քանանացւոց յորոց միջի ես բնակեմ։ 4Այլ յերկիրն իմ ուստի եղեալ եմ երթիցես եւ ի տուն իմ՝՝, եւ առցես դու անտի կին որդւոյ իմում Իսահակայ։ 5Ասէ ցնա ծառայն. Գուցէ կինն ոչ կամիցի գալ ընդ իս յերկիրս յայս, դարձուցանելով դարձուցի՞ց զորդի քո յերկիրն ուստի ելեր։ 6Եւ ասէ Աբրահամ. Զգոյշ լեր, մի՛ դարձուցանիցես զորդի իմ անդր։ 7Տէր Աստուած երկնից եւ Աստուած երկրի՝՝, որ առ զիս ի տանէ հօր իմոյ եւ յերկրէն ուստի ծնեալ էի, որ խօսեցաւն ընդ իս եւ երդուաւ ինձ եւ ասէ. Զաւակի քում տաց զերկիրդ զայդ, նա առաքեսցէ զհրեշտակ իւր առաջի քո, եւ առցես անտի կին որդւոյ իմում Իսահակայ։ 8Ապա թէ ոչ կամիցի կինն գալ ընդ քեզ յերկիրս յայս՝՝, քաւեալ լիջիր դու յերդմանէդ յայդմանէ. բայց միայն զորդեակդ իմ մի՛ դարձուցանիցես անդր։ 9Եւ եդ ծառայն Աբրահամու զձեռն իւր ընդ երանօք տեառն իւրոյ, եւ երդուաւ նմա վասն բանիս այսորիկ։

10Եւ առ ծառայն տասն ուղտ յուղտուց տեառն իւրոյ եւ գնաց, եւ յամենայն բարութեանց տեառն իւրոյ ընդ իւր. եւ յարեաւ գնաց ի Միջագետս ի քաղաքն Նաքովրայ։ 11Եւ նստոյց զուղտսն արտաքոյ քաղաքին առ ջրհորոյ ջրոցն ընդ երեկս, յորժամ ջրուորն ելանէր։ 12Եւ ասէ. Տէր, Աստուած տեառն իմոյ Աբրահամու, յաջողեա առաջի իմ այսօր, եւ արա ողորմութիւն ընդ տեառն իմում Աբրահամու։ 13Ահաւասիկ ես կամ ի վերայ աղբեր ջրոյս, եւ դստերք բնակչաց քաղաքիս ելանեն հանել ջուր։ 14Եւ եղիցի կոյս մի որում ես ասացից, թէ Խոնարհեցո զսափորդ քո զի արբից, եւ ասասցէ ցիս. Արբ, եւ ուղտուցդ քոց եւս արբուցից մինչեւ դադարեսցեն յըմպելոյ, զայն պատրաստեցեր ծառային քում Իսահակայ, եւ այնու գիտացից թէ արարեր ողորմութիւն տեառն իմում Աբրահամու։

15Եւ եղեւ մինչչեւ կատարեալ էր նորա զխօսսն ի մտի իւրում՝՝, եւ ահա Ռեբեկա եկն ել, որ ծնեալն էր Բաթուելի որդւոյ Մեղքայ կնոջ Նաքովրայ եղբօր Աբրահամու, եւ ունէր սափոր յուս իւր։ 16Եւ էր կոյսն գեղեցիկ երեսօք յոյժ, կոյս՝ զոր այր ոչ գիտէր. էջ յաղբեւրն եւ ելից զսափորն իւր եւ ել։ 17Ընթացաւ ծառայն ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Արբո ինձ սակաւ մի ջուր ի սափորոյ այտի։ 18Եւ նա ասէ. Արբ, տէր։ Եւ փութացաւ իջոյց զսափորն ի վերայ բազկաց իւրոց, եւ արբոյց նմա, 19մինչեւ դադարեաց յըմպելոյ, եւ ասէ. Եւ ուղտուցդ քոց հանից ջուր՝ մինչեւ ամենեքեան արբցեն։ 20Եւ փութացաւ թափեաց զսափորն յաւազանն, եւ ընթացաւ դարձեալ ի ջրհորն հանել, եւ եհան ջուր ամենայն ուղտուցն նորա։ 21Եւ այրն միտ դնէր նմա, եւ լուռ կայր ի միտ առնուլ, եթէ աջողեա՞ց Տէր զճանապարհ նորա, եւ թէ ոչ։ 22Եւ եղեւ իբրեւ դադարեցին ամենայն ուղտքն յըմպելոյ, եւ առ այրն գինդս ոսկիս՝ մի մի ըստ դահեկանի ձուլոյ՝՝, եւ երկուս ապարանջանս ի ձեռս նորա ի տասն դահեկանէ ձոյլ նոցա՝՝։ 23Եւ եհարց զնա եւ ասէ. Ո՞յր դուստր ես դու, պատմեա ինձ. թէ իցէ՞ ի տան քում՝՝ մեզ տեղի իջավանաց։ 24Եւ ասէ ցնա. Դուստր Բաթուելի եմ ես որդւոյ Մեղքայ զոր ծնաւ Նաքովրայ։ 25Եւ ասէ ցնա. Եւ յարդ եւ խոտ շատ է մեր, եւ տեղի իջավանաց։ 26Խնդաց այրն եւ երկիր եպագ Աստուծոյ, 27Եւ ասէ. օրհնեալ Տէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրահամու, որ ոչ վրիպեցոյց զարդարութիւն իւր եւ զճշմարտութիւն ի տեռնէ իմմէ, եւ ինձ յաջողեաց Տէր ի տան եղբօր տեառն իմոյ։ 28Եւ ընթացաւ աղջիկն պատմեաց ի տան մօր իւրոյ ըստ բանիցն այնոցիկ։

29Եւ Ռեբեկայ էր եղբայր որում անուն Լաբան. եւ ընթացաւ Լաբան առ այրն արտաքս յաղբեւրն։ 30Իբրեւ ետես զգինդսն եւ զապարանջանսն ի ձեռսն քեռ իւրոյ, եւ զի լուաւ զբանսն յՌեբեկայ քեռէ իւրմէ որ ասէր, թէ Այսպէս ինչ խօսեցաւ ընդ իս այրն. եւ եկն առ այրն, մինչ կայր ի վերայ ուղտուց իւրոց առ աղբերն։ 31Եւ ասէ ցնա. Եկ մուտ ի տուն, օրհնեալ Տեառն, զի՞ կաս արտաքոյ. զի ես պատրաստեցի տուն եւ տեղի ուղտուցդ։ 32Եմուտ այրն ի տուն անդր, եւ իջոյց ուղտուցն. եւ ետուն յարդ եւ խոտ ուղտուցն, եւ ջուր լուանալոյ ոտից նորա եւ ոտից նոցա որ ընդ նմայն էին։ 33Եւ եդին հաց առաջի նորա՝ ուտել. եւ նա ասէ. Ոչ կերայց մինչեւ խօսեցայց զբանս իմ. եւ ասեն. Խօսեաց։ 34Եւ ասէ. Ծառայ Աբրահամու եմ ես. 35եւ Տէր օրհնեաց զտէր իմ յոյժ, եւ բարձրացաւ. եւ ետ նմա արջառ եւ ոչխար եւ արծաթ եւ ոսկի, ծառայս եւ աղախնայս, ուղտս եւ էշս։ 36Եւ ծնաւ Սառա կին տեառն իմոյ որդի մի տեառն իմում յետ ծերութեան իւրոյ, եւ նմա ետ զամենայն ինչ որ էր նորա։ 37Եւ երդմնեցոյց զիս տէր իմ եւ ասէ. Ոչ առցես կին որդւոյ իմում Իսահակայ ի դստերաց աստի Քանանացւոց, յորոց միջի ես պանդխտեալս եմ յերկրի սոցա։ 38Այլ ի տուն հօր իմոյ երթիցես եւ ի տոհմ իմ, եւ առցես անտի կին որդւոյ իմում։ 39Եւ ես ասացի ցտէրն իմ. Գուցէ ոչ գայցէ կինն ընդ իս։ 40Եւ ասէ ցիս. Տէր Աստուած իմ որում հաճոյ եղէ՝՝ առաջի նորա, նա առաքեսցէ զհրեշտակ իւր ընդ քեզ, եւ յաջողեսցէ զճանապարհ քո, եւ առցես կին որդւոյ իմում յազգէ իմմէ եւ ի տանէ հօր իմոյ։ 41Եւ յայնժամ քաւեալ լիցիս ի նզովից աստի իմոց՝՝, յորժամ երթիցես ի տոհմն իմ եւ ոչ տացեն, քաւեալ լիցիս յերդմանէ աստի իմմէ։ 42Եւ իբրեւ եկի այսօր յաղբեւրն, ասեմ. Տէր, Աստուած տեառն իմոյ Աբրահամու, եթէ յաջողեցեր ինձ զճանապարհս իմ զոր ես այժմիկ եկեալ եմ, 43Ահաւասիկ ես հասեալ կամ ի վերայ աղբեր ջրոյս, եւ դստերք մարդկան քաղաքիս ելանեն հանել ջուր.՝՝ եւ եղիցի կոյս ցոր ես ասացից՝ թէ Արբո ինձ սակաւ մի ջուր ի սափորոյդ քումմէ, 44Եւ ասասցէ ցիս թէ՝ Արբ եւ ուղտուցդ եւս քոց հանից ջուր, այն է կին զոր պատրաստեաց Տէր ծառայի իւրում Իսահակայ. եւ այնու գիտացից թէ արարեր ողորմութիւն ընդ տեառն իմում Աբրահամու՝՝։ 45Եւ եղեւ մինչչեւ իմ կատարեալ էր զխօսս ի մտի իմում, անդէն վաղվաղակի ելանէր Ռեբեկա, եւ ունէր սափոր յուս իւր. էջ յաղբեւրն եւ եհան ջուր. եւ ասեմ ցնա. Արբո ինձ։ 46Եւ փութացեալ իջոյց զսափորն յինքենէ եւ ասէ. Արբ դու, եւ ուղտուցդ եւս քոց արբուցից։ Եւ արբի, եւ ուղտուցն իմոց արբոյց։ 47Եւ հարցի ցնա եւ ասեմ. Ո՞յր դուստր ես դու, պատմեա ինձ՝՝։ Եւ նա ասէ. Դուստր Բաթուելի եմ ես, որդւոյ Նաքովրայ զոր ծնաւ նմա Մեղքա։ Եւ եդի գինդս յականջս՝՝ նորա, եւ ապարանջանս ի ձեռս նորա։ 48Եւ խնդացի, եւ երկիր պագի Տեառն, եւ օրհնեցի զՏէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրահամու, որ յաջողեաց ինձ ի ճանապարհի աստ ճշմարտութեան, առնուլ զդուստր եղբօր տեառն իմոյ որդւոյ նորա։ 49Արդ եթէ առնէք դուք շնորհս եւ արդարութիւն առ տէրն իմ, պատմեցէք ինձ. ապա թէ ոչ, ցուցէք ինձ զի դարձայց յաջ կամ յահեակ։ 50Պատասխանի ետուն Լաբան եւ Բաթուէլ եւ ասեն. Ի Տեառնէ ել իրդ այդ. եւ մեք ոչ կարեմք հակառակ ինչ չար ասել բարւոյ՝՝։ 51Ահաւադիկ Ռեբեկա առաջի քո, առ եւ գնա. եւ եղիցի կին որդւոյ տեառն քոյ՝ որպէս եւ խօսեցաւ Տէր։ 52Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ ծառայն Աբրահամու զբանս նոցա, երկիր եպագ Տեառն։ 53Եւ եհան ծառայն անօթս ոսկւոյ եւ անօթս արծաթոյ եւ հանդերձս, եւ ետ Ռեբեկայ. եւ ետ ընծայս եղբարց նորա եւ մօրն։ 54Կերան եւ արբին նա եւ արքն որ ընդ նմա էին, եւ ննջեցին. եւ յարուցեալ ի վաղորդայն անդր ասէ. Արձակեցէք զիս զի երթայց՝՝ առ տէր իմ։ 55Եւ ասեն եղբարքն նորա եւ մայրն. Կացցէ կոյսն առ մեզ իբրեւ աւուրս տասն, եւ ապա երթիցէ։ 56Եւ նա ասէ ցնոսա. Մի՛ խափանէք զիս, զի Տէր աջողեաց զճանապարհս իմ. արձակեցէք զիս զի երթայց առ տէրն իմ։ 57Եւ ասեն եղբարք նորա՝՝. Կոչեսցուք զաղջիկն եւ հարցցուք ի բերանոյ նորա։ 58Կոչեցին զՌեբեկա եւ ասեն ցնա. Երթա՞ս ընդ առնս ընդ այսմիկ։ Եւ նա ասէ. Երթամ։ 59Եւ յուղարկեցին զՌեբեկա զքոյրն իւրեանց եւ զինչս նորա, եւ զծառայն Աբրահամու եւ որ ընդ նմայն էին։ 60Եւ օրհնեցին զՌեբեկա եւ ասեն ցնա. Քոյր մեր ես. իցես ի հազարս եւ ի բեւրս, եւ ժառանգեսցէ զաւակ քո զքաղաքս թշնամեաց քոց։ 61Յարուցեալ Ռեբեկա եւ նաժիշտք իւր՝ ելին յուղտսն եւ գնացին ընդ առնն. եւ առեալ ծառային զՌեբեկա՝ գնաց։

62Եւ Իսահակ յանապատի անդ առ Ջրհորով տեսլեանն՝՝ բնակէր յերկրին ի կողմն հարաւոյ։ 63Եւ ել Իսահակ զբօսանել ի դաշտին ընդ երեկս. ամբարձ զաչս իւր եւ ետես զի գային ուղտք տասն։ 64Ամբարձեալ զաչս իւր եւ Ռեբեկա ետես զԻսահակ, էջ վաղվաղակի յուղտուէ անտի. 65Եւ ասէ ցծառայն. Ո՞վ է այրն որ գայ ի դաշտին ընդ առաջ մեր։ Եւ ասէ ծառայն. Նա է տէրն իմ. եւ նորա առեալ զձորձս արկաւ զիւրեւ։ 66Եւ պատմեաց ծառայն Իսահակայ զամենայն զխօսսն զոր արար։ 67Եւ եմուտ Իսահակ ի տուն Սառայի մօր իւրոյ, եւ առ զՌեբեկա եւ եղեւ նորա կին. եւ սիրեաց զնա, եւ մխիթարեցաւ Իսահակ վասն Սառայի մօր իւրոյ։