1Կոչեաց առ ինքն Իսահակ զՅակոբ, օրհնեաց զնա եւ պատուիրեաց նմա եւ ասէ. Մի՛ առնուցուս կին ի դստերաց աստի Քանանացւոց։ 2Այլ արի գնա ի Միջագետս Ասորւոց, ի տուն Բաթուելի հօր մօր քոյ, եւ առ անտի քեզ կին ի դստերաց Լաբանու եղբօր մօր քո։ 3Եւ Աստուած իմ օրհնեսցէ զքեզ, եւ աճեցուսցէ զքեզ եւ բազմացուսցէ զքեզ, եւ եղիցես ի ժողովս ազգաց։ 4Եւ տացէ քեզ զօրհնութիւնն Աբրահամու հօր իմոյ՝՝, քեզ եւ զաւակի քում յետ քո, ժառանգել քեզ զերկիր պանդխտութեան քո՝ զոր ետ Աստուած Աբրահամու։ 5Եւ արձակեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց առ Լաբան որդի Բաթուելի Ասորւոյ, եղբայր Ռեբեկայ, մօր Յակոբայ եւ Եսաւայ։

6Եւ իբրեւ ետես Եսաւ եթէ օրհնեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց առնուլ իւր անտի կին, եւ յօրհնելն զնա պատուիրեաց եւ ասէ. Մի՛ առնուցուս կին ի դստերաց աստի Քանանացւոց։ 7Եւ ունկնդիր եղեւ Յակոբ հօր եւ մօր իւրում, եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց։ 8Եւ ետես Եսաւ եթէ չար թուին դստերք Քանանացւոցն առաջի Իսահակայ հօր իւրոյ, 9գնաց Եսաւ առ Իսմայէլ, եւ առ զՄայելէթ դուստր Իսմայելի որդւոյ Աբրահամու, զքոյր Նաբէութայ, ի վերայ այլոց կանանց իւրոց իւր կնութեան։

10Եւ ել Յակոբ ի Ջրհորոյ անտի երդման, եւ գնաց ի Խառան։ 11Եւ եհաս ի տեղի մի եւ ննջեաց անդ, քանզի արեւն ի մուտս էր. եւ առ ի քարանց տեղւոյն եւ եդ ընդ սնարս իւր, եւ ննջեաց ի տեղւոջն յայնմ։ 12Եւ ետես տեսիլ. եւ ահա սանդուղք հաստատեալ յերկրի, որոյ գլուխ իւր հասանէր յերկինս, եւ հրեշտակք Աստուծոյ ելանէին եւ իջանէին ընդ նա։ 13Եւ Տէր հաստատեալ կայր ի նմա, եւ ասէ. Ես եմ Տէր, Աստուած Աբրահամու հօր քո, եւ Աստուած Իսահակայ. մի՛ երկնչիր, զի՝՝ զերկիրդ յորում դուդ ննջեցեր, քեզ տաց զդա եւ զաւակի քում։ 14Եւ եղիցի զաւակ քո իբրեւ զաւազ երկրի, եւ ընդարձակեսցի ի ծովակողմն եւ ընդ արեւելս եւ ընդ հիւսիսի եւ ընդ հարաւ. եւ օրհնեսցին ի քեզ ամենայն ազգք երկրի եւ ի զաւակի քում։ 15Եւ ես աւասիկ ընդ քեզ եմ պահել զքեզ յամենայն ճանապարհս քո յոր եւ գնասցես. եւ դարձուցից զքեզ յերկիրս յայս. զի ոչ թողից զքեզ մինչեւ արարից զամենայն ինչ զոր խօսեցայ ընդ քեզ։ 16Եւ զարթեաւ Յակոբ ի քնոյ անտի իւրմէ եւ ասէ. Տէր է ի տեղւոջս յայսմիկ, եւ ես ոչ գիտէի։ 17Զահի հարաւ եւ ասէ. Ահեղ իմն է տեղիս այս. եւ ոչ է սա եթէ ոչ տուն Աստուծոյ, եւ այս է դուռն երկնից։ 18Եւ յարեաւ Յակոբ ընդ առաւօտն եւ առ զվէմն զոր եդ ընդ սնարս իւր, եւ կանգնեաց զնա արձան, եւ արկ եւղ ի գլուխ նորա։ 19Եւ կոչեաց Յակոբ զանուն տեղւոյն այնորիկ Տուն Աստուծոյ՝՝. եւ յառաջ անուն էր քաղաքին այնորիկ Լուզա։ 20Եւ ուխտեաց Յակոբ ուխտ եւ ասէ. Եթէ եղիցի Տէր Աստուած ընդ իս, եւ ապրեցուսցէ զիս ի ճանապարհիս յայսմիկ զոր ես երթամ, եւ տացէ ինձ հաց ուտելոյ եւ հանդերձ զգենլոյ, 21եւ դարձուսցէ զիս ողջութեամբ ի տուն հօր իմոյ, եւ եղիցի ինձ Տէր յԱստուած։ 22Եւ վէմս զոր կանգնեցի արձան՝ եղիցի ինձ Տուն Աստուծոյ. եւ յամենայնէ զոր տացես ինձ՝ տաց քեզ տասանորդս։