1Իբրեւ ետես Ռաքէլ եթէ ոչ ծնաւ որդի Յակոբայ, նախանձեցաւ Ռաքէլ ընդ քեռն իւրում, եւ ասէ ցՅակոբ. Տուր ինձ որդիս, ապա թէ ոչ՝ մեռանիմ։ 2Բարկացաւ Յակոբ Ռաքելայ եւ ասէ ցնա. Միթէ փոխանակ Աստուծո՞յ իցեմ ես, որ արգել զպտուղ որովայնի քո։ 3Եւ ասէ Ռաքէլ ցՅակոբ. Աւանիկ աղախին իմ Բալլա. մուտ առ նա, եւ ծնցի ի վերայ ծնկաց իմոց, եւ արարից եւ ես որդիս ի նմանէ։ 4Եւ ետ նմա զԲալլա զաղախին իւր կնութեան, եմուտ առ նա Յակոբ։ 5Եւ յղացաւ Բալլա նաժիշտ Ռաքելայ՝՝, եւ ծնաւ որդի Յակոբայ։ 6Եւ ասէ Ռաքէլ. Իրաւ արար ինձ Աստուած, եւ լուաւ ձայնի իմում, եւ ետ ինձ որդի. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն նորա Դան։ 7Եւ յղացաւ դարձեալ Բալլա նաժիշտն Ռաքելայ, եւ ծնաւ որդի երկրորդ Յակոբայ։ 8Եւ ասէ Ռաքէլ. օգնեաց ինձ Աստուած, զի գումարեցայ ընդ քեռ իմում եւ յաղթեցի. եւ կոչեաց զանուն նորա Նեփթաղիմ։

9Իբրեւ ետես Լիա եթէ եկաց ի ծննդենէ, առ զԶելփա զնաժիշտ իւր եւ ետ Յակոբայ կնութեան։ 10Յղացաւ Զելփա նաժիշտն Լիայ, եւ ծնաւ որդի Յակոբայ։ 11Եւ ասէ Լիա. Առ իս բաղդ իմ. եւ անուանեաց զանուն նորա Գադ։ 12Յղացաւ Զելփա նաժիշտն Լիայ, եւ ծնաւ եւս որդի երկրորդ՝ Յակոբայ։ 13Եւ ասէ Լիա. Երանելի եմ ես, զի երանեսցեն զիս կանայք։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Ասեր, մեծութիւն։

14Գնաց Ռուբէն յաւուրս հնձոց ցորենոյ, եւ եգիտ խնձոր մանրագորաց յանդի, եւ եբեր զայն առ Լիա մայր իւր. ասէ Ռաքէլ ցԼիա քոյր իւր. Տուր ինձ ի մանրագորաց որդւոյ քո։ 15Եւ ասէ Լիա. Ո՞չ իցէ քեզ շատ զի առեր զայրն իմ, միթէ եւ զմանրագո՞րս որդւոյ իմոյ առնուցուս։ Եւ ասէ Ռաքէլ. Ոչ այդպէս է՝՝ ննջեսցէ ընդ քեզ զայս գիշեր փոխանակ մանրագորաց որդւոյ քո։ 16Եւ իբրեւ եմուտ Յակոբ յանդէ ընդ երեկս, ել Լիա ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Առ իս մտցես այսօր. քանզի ի վարձու կալայ զքեզ փոխանակ մանրագորաց որդւոյ իմոյ։ Եւ ննջեաց ընդ նմա զայն գիշեր։ 17Եւ լուաւ Աստուած Լիայ. յղացաւ եւ ծնաւ Յակոբայ որդի հինգերորդ։ 18Եւ ասէ Լիա. Ետ ինձ Աստուած զվարձս իմ, փոխանակ զի ետու զաղախինն իմ առն իմում։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Իսաքար, որ է վարձ։՝՝ 19Եւ յղացաւ միւսանգամ Լիա, եւ ծնաւ որդի վեցերորդ՝ Յակոբայ։ 20Եւ ասէ Լիա. Պարգեւեաց ինձ Աստուած պարգեւ բարի. յայսմ հետէ սիրեսցէ զիս՝՝ այր իմ, զի ծնայ նմա որդիս վեց։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Զաբողոն։ 21Եւ յետ այնորիկ ծնաւ դուստր, եւ կոչեաց զանուն նորա Դինա։

22Եւ յիշեաց Աստուած զՌաքէլ. եւ լուաւ նմա Աստուած, եւ եբաց զարգանդ նորա։ 23Եւ յղացաւ ծնաւ որդի Յակոբայ. եւ ասէ Ռաքէլ. Եհան յինէն Աստուած զնախատինս իմ։ 24Եւ կոչեաց զանուն նորա Յովսէփ. ասէ. Յաւելցէ ինձ Աստուած որդի մեւս եւս։

25Եւ եղեւ իբրեւ ծնաւ Ռաքէլ զՅովսէփ, ասէ Յակոբ ցԼաբան. Արձակեա զիս զի երթայց ի տեղի իմ եւ յերկիր իմ։ 26Եւ տուր զկանայս եւ զմանկունս իմ, վասն որոց ծառայեցի քեզ, զի գնացից. զի դու ինքնին իսկ գիտես զծառայութիւնն զոր ծառայեցի քեզ։ 27Ասէ ցնա Լաբան. Եթէ գտի շնորհս առաջի քո. հմայեցի զի օրհնեաց զիս Աստուած յոտին քում։ 28Եւ ասէ Լաբան. Յայտ արա զվարձս քո յինէն, եւ տաց։ 29Ասէ ցնա Յակոբ. Դու գիտես որչափ ինչ ծառայեցի քեզ, եւ որչափ խաշն էր քո առ իս։ 30Սակաւիկ ինչ էր յառաջ քան զիս եւ աճեաց ի բազմութիւն, եւ օրհնեաց զքեզ Տէր Աստուած յոտին իմում. եւ արդ ես ե՞րբ առնիցեմ ինձ տուն։ 31Եւ ասէ ցնա Լաբան. Զի՞նչ տաց քեզ։ Եւ ասէ ցնա Յակոբ. Մի՛ ինչ տար ինձ, բայց զայս եւեթ բանս արասցես ինձ. դարձեալ արածեցից զխաշինս քո եւ պահեցից։ 32Եւ անցցեն այսօր ամենայն խաշինքդ առաջի քո, եւ զատո ի միմեանց զամենայն ոչխար զխայտախարիւ եւ զգորշ, եւ զամենայն արօտական զհամակ յօդեաց. եւ ամենայն խայտախարիւն յօդեաց եւ պիսակն յայծեաց եղիցին վարձք՝՝։ 33Եւ երեւեսցի արդարութիւն իմ ի վաղիւ օր թէ գոն իմ վարձք առաջի քո. ամենայն որ ոչ իցէ խայտ եւ պիսակ յայծեաց, եւ գորշախայտ յօդեաց՝՝, ի գողօնս համարեալ լիցի ինձ։ 34Եւ ասէ ցնա Լաբան. Եղիցի ըստ բանի քում։ 35Եւ զատոյց յաւուր յայնմիկ զքաղս կապոյտս եւ զպիսակս, եւ զամենայն այծս կապոյտս եւ զպիսակս, եւ զամենայն սպիտակս ի նոցանէ եւ զամենայն համակս՝՝ յօդեաց, ետ ի ձեռս որդւոցն իւրոց։ 36Եւ մեկնեցոյց ճանապարհ երից աւուրց ընդ մէջ նոցա եւ ընդ մէջ Յակոբայ. եւ Յակոբ արածէր զխաշինսն Լաբանու զմնացեալս։

37Եւ առ Յակոբ գաւազան՝ շեր դալար եւ ընգուզի եւ սօսւոյ, եւ կեղեւեաց զնոսա Յակոբ, եւ եղեւ սպիտակ. եւ եքերծ զդալարն ի գաւազանաց անտի, եւ երեւէր ի գաւազանսն սպիտակն զոր քերծոյր՝ նկարէն։ 38Եւ դնէր զգաւազանսն զոր քերծոյր՝ յաւազանս ջրարբից ջրոյն. զի իբրեւ գայցեն խաշինքն ըմպել ջուր, հանդէպ գաւազանացն զկծիցին, յորժամ գայցեն ըմպել ջուր։ 39Եւ զկծէին խաշինքն ի գաւազանսն, եւ ծնանէին խաշինքն գորշախայտս եւ պիսակս եւ խայտախարիւս։ 40Եւ զորոջսն ուրոյն զատանէր Յակոբ, եւ կացուցանէր յանդիման մաքեացն, եւ զխոյ կապոյտ եւ զամենայն գորշախայտն յօդեաց՝՝. եւ զատանէր իւր հօտս առանձինն, եւ ոչ խառնէր զնոսա ի խաշինս Լաբանու։ 41Եւ լինէր յորժամ զկծէին խաշինքն ի խառնսն եւ յղենային՝՝, դնէր Յակոբ զգաւազանսն յանդիման խաշանցն յաւազանսն, առ ի զկծելոյ նոցա ըստ գաւազանացն։ 42Եւ յորժամ ծնանէին խաշինքն՝ ոչ դնէր. եւ լինէր աննշանն Լաբանու, եւ նշանաւորն Յակոբայ։ 43Եւ մեծացաւ այրն յոյժ յոյժ, եւ եղեւ նորա ոչխար եւ արջառ յոյժ, ծառայք եւ աղախնայք, ուղտք եւ էշք։