1Զաչս իւր ի վեր եբարձ Յակոբ եւ ետես, Եւ ահա Եսաւ եղբայր իւր՝՝ գայր, եւ ընդ նմա արք չորեք հարեւր. եւ բաշխեաց Յակոբ զմանկունսն ի Լիա եւ յՌաքէլ, եւ յերկուս աղախնայսն։ 2Եւ արար զերկուս աղախնայսն եւ զորդիս նոցա առաջի, եւ զԼիա եւ զորդիս նորա զկնի, եւ զՌաքէլ եւ զՅովսէփ հուսկ յետոյ։ 3Եւ ինքն անց յառաջ քան զնոսա, եւ երկիր եպագ եւթն անգամ ի վերայ երկրի՝ մինչեւ մերձենալ առ եղբայրն իւր։ 4Եւ ընթացաւ Եսաւ ընդ առաջ նորա. գիրկս արկ նմա եւ համբուրեաց՝՝, եւ անկաւ ի վերայ պարանոցի նորա եւ համբուրեաց զնա. եւ լացին երկոքեան։ 5Եւ հայեցեալ ի վեր ետես զկանայսն եւ զմանկունս, եւ ասէ. Դոքա զի՞նչ են քո։ Եւ նա ասէ. Մանկունք իմ են, որովք ողորմեցաւ Աստուած ծառայի քում։ 6Եւ մատեան աղախնայքն եւ որդիք նոցա, եւ երկիր պագին նմա։ 7Եւ մատեաւ Լիա եւ որդիք իւր եւ երկիր պագին նմա. յետոյ մատեաւ Յովսէփ եւ Ռաքէլ եւ երկիր պագին նմա։ 8Եւ ասէ. Զի՞նչ էր այն ամենայն չու որ ինձ դիպեցաւ։ Եւ նա ասէ. Զի գտցէ շնորհս ծառայ քո առաջի քո։ 9Եւ ասէ Եսաւ. Կայ եւ իմ շատ, եղբայր, քեզ լիցի քոյդ։ 10Եւ ասէ Յակոբ. Մի՛ այդպէս, եթէ գտի շնորհս առաջի քո, ընկալ զընծայսն ի ձեռաց իմոց. քանզի այնպէս տեսի զերեսս քո՝ որպէս ոք տեսանիցէ զերեսս Աստուծոյ, եւ զուարթասցիս ընդ իս։ 11Եւ առ զօրհնութիւնսդ իմ զոր մատուցի քեզ. զի ողորմեցաւ ինձ Աստուած, եւ է իմ ամենայն ինչ։ Եւ բռնադատեաց զնա, եւ առ։ 12Եւ ասէ. Չուեսցուք գնասցուք եւ երթիցուք զուղղորդն՝՝։ 13Եւ ասէ ցնա. Տէր իմ ինքնին գիտէ, զի մանկունքս մատաղ են, եւ ոչխարի եւ արջառոյ ծնունդ արձակեալ է. եւ եթէ մի օր ստիպեմ զդոսա, մեռանին ամենայն խաշինքդ։ 14Այլ յառաջեսցէ տէր իմ քան զծառայ իւր, եւ ես ըստ կարի եւ ըստ պարապոյ ճանապարհիդ՝՝ առաջի իմ, եւ ըստ կազդուրել մանկանց իմոց խաղացից, մինչեւ եկից առ տէր իմ ի Սէիր։ 15Եւ ասէ Եսաւ. Իսկ թողից առ քեզ ի ժողովրդենէ աստի որ ընդ իս են։ Եւ նա ասէ. Ընդէ՞ր իցէ ինձ այդ, շատ է զի գտի շնորհս առաջի քո, տէր։ 16Եւ դարձաւ յաւուր յայնմիկ Եսաւ ընդ ճանապարհ իւր ի Սէիր։

17Եւ Յակոբ չուեաց ի Խորանս եւ արար իւր անդ տունս, եւ խաշանց իւրոց արար դադարս. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Խորանս։

18Եւ եկն Յակոբ ի Սաղէմ քաղաք Սիկիմացւոց, որ է յերկրին Քանանացւոց, իբրեւ եկն ի Միջագետաց Ասորւոց, եւ բնակեցաւ յանդիման քաղաքին։ 19Եւ ստացաւ զվիճակ անդին ուր եհար զխորան իւր՝ յԵմովրայ հօրէ Սիւքեմայ հարեւր ոչխարի։ 20Եւ շինեաց անդ սեղան, եւ կարդաց զԱստուած Իսրայէլի։