1Եւ եղեւ ի ժամանակի յայնմիկ էջ Յուդա յեղբարց իւրոց, եւ չոգաւ առ ոմն Ոդողոմացի որում անուն էր Իրաս։ 2Եւ ետես անդ Յուդա զդուստր առն Քանանացւոյ, որում անուն էր Շաւա, եւ առ զնա իւր կին, եւ եմուտ առ նա։ 3Եւ յղացաւ եւ ծնաւ որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Էր։ 4Եւ յղացաւ դարձեալ եւ ծնաւ որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Աւնան։ 5Եւ յաւել դարձեալ ծնաւ որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Սելովմ. եւ նա էր ի Քասբի յորժամ ծնաւ զնոսա։

6Եւ առ Յուդա կին Էրայ անդրանկի իւրում, որում անուն էր Թամար։ 7Եւ եղեւ Էր՝ անդրանիկն Յուդայ՝ չար առաջի Տեառն, եւ սպան զնա Աստուած։ 8Եւ ասէ Յուդա ցԱւնան. Մուտ առ կին եղբօր քո, եւ ամուսնասցիս ընդ նմա, եւ յարուսցես զաւակ եղբօր քում։ 9Իբրեւ գիտաց Աւնան թէ ոչ լինի նմա զաւակն, լինէր յորժամ մտանէր առ կին եղբօր իւրոյ, հեղոյր զսերմն յերկիր, չտալ զաւակ եղբօր իւրում։ 10Եւ չար թուեցաւ առաջի Աստուծոյ գործն զոր արար, եւ սպան եւ զնա եւս։ 11Եւ ասէ Յուդա ցԹամար նու իւր. Նիստ այրի ի տան հօր քո՝ մինչեւ եղիցի մեծ Սելովմ որդի իմ. զի ասէր թէ գուցէ եւ նա եւս մեռանիցի որպէս եւ եղբարքն նորա։ Գնաց Թամար եւ նստաւ ի տան հօր իւրոյ։

12Բազմացան աւուրքն, եւ մեռաւ դուստրն Շաւայ, կին Յուդայ. մխիթարեցաւ Յուդա եւ գնաց ի կտուրս խաշանց իւրոց, ինքն եւ Իրաս հովիւ իւր Ոդողոմացի ի Թամնա։ 13Ազդ եղեւ Թամարայ նուոյ նորա՝՝ եւ ասեն. Ահա սկեսրայր քո ելանէ ի Թամնա՝ կտրել զխաշինս իւր։ 14Եւ եհան զհանդերձս այրութեան իւրոյ յինքենէ, արկաւ տեռ եւ զարդարեցաւ, եւ նստաւ առ դրան Ենանու յանցս Թամնայ. զի ետես եթէ մեծ եղեւ Սելովմ, եւ նա ոչ տայր զնա նմա կին։ 15Իբրեւ ետես զնա Յուդա, համարեցաւ թէ բոզ իցէ, քանզի ծածկեալ էր զերեսս իւր եւ ոչ ծանեաւ զնա՝՝։ 16Խոտորեցաւ առ նա ի ճանապարհէ անտի եւ ասէ. Թոյլ տուր ինձ մտանել առ քեզ։ Զի ոչ ծանեաւ թէ նուն նորա իցէ։ Եւ նա ասէ. Զի՞նչ տացես ինձ եթէ մտանիցես առ իս։ 17Եւ ասէ. Ես տաց ածել քեզ ուլ այծեաց ի խաշանց իմոց։ Եւ նա ասէ թէ. Տաս գրաւական մինչեւ տացես ածել։ 18Եւ նա ասէ. Զի՞նչ գրաւական տաց քեզ։ Եւ ասէ. Զմատանիդ եւ զգինդդ եւ զգաւազանդ որ ի ձեռին քում. եւ եմուտ առ նա, եւ յղացաւ ի նմանէ։ 19Եւ յարեաւ գնաց, եւ եհան ի բաց զձորձն իւր յինքենէ, եւ զգեցաւ զհանդերձն այրութեան իւրոյ։ 20Եւ առաքեաց Յուդա ուլ այծեաց ի ձեռն հովուին իւրոյ Ոդողոմացւոյ առնուլ զգրաւականն ի կնոջէ անտի. եւ ոչ եգիտ զնա։ 21Եհարց զարս տեղւոյն եւ ասէ ցնոսա. Ո՞ւր է բոզն որ էր յԵնան ի վերայ ճանապարհիս։ Եւ ասեն. Չէր աստ ուրեք բոզ։ 22Եւ դարձաւ առ Յուդա եւ ասէ. Ոչ գտի։ Եւ արք տեղւոյն ասեն թէ Չիք աստ բոզ։ 23Ասէ Յուդա. Նմա լիցի այն, այլ զի մի՛ ծաղր կացցուք. ես ետու տանել զուլդ, եւ դու ոչ գտեր։ 24Եւ եղեւ յետ երից ամսոց ազդ եղեւ Յուդայի եւ ասեն. Պոռնկեցաւ նու քո Թամար, եւ ահա յղի է ի պոռնկութենէ։ Եւ ասէ Յուդա. Հանէք զնա արտաքս, եւ այրեսցի։ 25Եւ մինչդեռ տանէին զնա, առաքեաց առ սկեսրայրն իւր եւ ասէ. Յառնէ ոյր այդ գրաւականք են՝ յղի եմ ես։ Եւ ասէ. Ծանիր ո՞յր իցէ մատանիդ գինդդ եւ գաւազանդ։ 26Ծանեաւ Յուդա եւ ասէ. Արդարացեալ է նա քան զիս. զի ոչ ետու զնա որդւոյ իմում Սելովմայ. եւ ոչ եւս յաւել գիտել զնա։

27Եւ եղեւ իբրեւ ծնանէր, եւ էին երկու որդիք յորովայնի նորա։ 28Եւ եղեւ ի ժամանակի ծննդեան նորա, մին յառաջագոյն եհան զձեռն իւր. եւ առ ծնուցիչն՝ կապեաց կարմիր ի ձեռն նորա, եւ ասէ. Նախ սա եկեսցէ։ 29Իբրեւ ամփոփեաց զձեռն անդրէն, եկն ել վաղվաղակի եղբայր նորա. եւ նա ասէ. Զի՞ է զի խրամատեցաւ վասն քո ցանգ՝՝։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Փարէս։ 30Եւ յետոյ եկն ել եղբայր նորա, յորոյ ձեռին կապեալ էր զկարմիրն, եւ կոչեաց զանուն նորա Զարա։