Ծննդոց

41

1Եւ եղեւ յետ երկուց ամաց աւուրց ետես փարաւոն . թուէր թէ կայցէ առ եզեր գետոյ։ 2Եւ ահա որպէս թէ ի գետոյ անտի ելանէին եւթն երինջք գեղեցիկ տեսանելով եւ ընտիրք մարմնով, եւ արածէին ի խաղի անդ։ 3Եւ ահա այլ եւս եւթն երինջք ելանէին յետ նոցա ի գետոյ անտի, զազիրք տեսլեամբ եւ վտիտք մարմնովք. եւ արածէին առ այլ երնջովքն առ եզերբ գետոյն։ 4Եւ ուտէին եւթն երինջքն զազիրք տեսլեամբ եւ վտիտք մարմնովք զեւթն երինջսն գեղեցիկս տեսլեամբ եւ զընտիրս։ Զարթեաւ փարաւոն։ 5Եւ անդրէն ի եմուտ, եւ ետես երազ երկրորդ. եւ ահա եւթն հասկ ելանէին ի միում փնջի ընտիրք եւ գեղեցիկք։ 6Եւ ահա եւթն այլ հասկք ոսինք եւ խորշակահարք ելանէին յետ նոցա. 7եւ կլանէին եւթն հասկքն ոսինք եւ խորշակահարք՝՝ զեւթն հասկսն զընտիրս եւ զատոքս։ Զարթեաւ փարաւոն, եւ էր երազ։ 8Եւ եղեւ առաւօտ, եւ խռովեցաւ անձն նորա, եւ առաքեաց կոչեաց զամենայն երազահանսն Եգիպտոսի եւ զամենայն իմաստունս նորա. եւ պատմեաց փարաւոն զերազսն իւր, եւ ոչ ոք էր որ մեկնէր զերազսն փարաւոնի։

9Եւ խօսեցաւ տակառապետն առաջի փարաւոնի եւ ասէ. Զյանցանս յիշեցուցանեմ այսօր։ 10Բարկացաւ փարաւոն ծառայից իւրոց, եւ եդ զմեզ ի բանտի ի տան դահճապետին, զիս եւ զմատակարարն։ 11Եւ տեսաք երկոքին երազ ի միում գիշերի, ես եւ նա. ըստ երազոյ իւրում՝՝ տեսանէաք։ 12Եւ էր անդ ընդ մեզ պատանի մի մանուկ Եբրայեցի, ծառայ դահճապետին, եւ պատմեցաք նմա, եւ մեկնեաց մեզ զերազսն մեր, առն ըստ իւրաքանչիւր երազոյ մեկնեաց։ 13Եւ եղեւ որպէս մեկնեացն մեզ՝ նոյնպէս եւ . ինձ գալ հասանել յիշխանութիւն, եւ նմա կախել զփայտէ՝՝։

14Առաքեաց փարաւոն եւ կոչեաց զՅովսէփ. եւ հանին զնա ի բանտէ անտի, փոքրեցին զհերս նորա, եւ փոխեցին զպատմուճան նորա՝՝, եւ եկն առաջի փարաւոնի։ 15Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Երազ տեսի, եւ չիք ոք որ մեկնէ զնա. բայց ես լուայ զքէն, ասեն, եթէ լսես զերազս, մեկնես։ 16Պատասխանի ետ Յովսէփ եւ ասէ . Առանց Աստուծոյ ոչ լինիցի պատասխանի փրկութեան՝՝ փարաւոնի։

17Խօսեցաւ փարաւոն ընդ Յովսեփայ եւ ասէ. Թուէր ի տեսլեան իմում, եթէ կայի առ եզեր գետոյ. 18եւ որպէս թէ ի գետոյ անտի ելանէին եւթն երինջք ընտիրք մարմնովք եւ գեղեցիկք տեսանելով, եւ արածէին ի խաղի անդ։ 19Եւ ահա այլ եւս եւթն երինջք ելանէին զկնի նոցա ի գետոյ անտի՝՝, ժանդք եւ զազիրք տեսանելով յոյժ եւ վտիտք մարմնովք, որպիսի ոչ տեսի յամենայն երկրիս Եգիպտացւոց զազրագոյնս քան զնոսա։ 20Եւ ուտէին եւթն երինջքն վտիտք եւ զազիրք զեւթն երինջսն զառաջինս՝ զգեղեցիկսն եւ՝՝ զընտիրս։ 21Եւ մտանէին յորովայնս նոցա ոչ երեւէին՝՝. եւ երեսք նոցա զազիրք իբրեւ ։ Զարթեայ եւ դարձեալ ննջեցի՝՝։ 22Եւ տեսանէի միւսանգամ յերազի, որպէս թէ եւթն հասկք ելանէին ի միում փնջի լիք եւ գեղեցիկք։ 23Եւ այլ եւս եւթն հասկք ապականեալք, ազազունք եւ խորշակահարք մօտ առ նոսա՝՝։ 24Եւ կլանէին եւթն հասկքն ազազունք եւ խորշակահարք՝՝ զեւթն հասկսն զգեղեցիկս եւ զատոքս՝՝։ Եւ պատմեցի երազահանացն, եւ ոչ ոք էր որ մեկնէր ինձ։

25Եւ ասէ Յովսէփ ցփարաւոն. Երազն փարաւոնի մի է. զոր ինչ առնելոց է՝ եցոյց փարաւոնի։ 26Եւթն երինջքն գեղեցիկք՝ եւթն ամ են, եւ եւթն հասկքն գեղեցիկք՝ եւթն ամ են. երազն փարաւոնի մի է։ 27Եւ եւթն երինջքն տգեղք եւ վտիտք որ ելանէին զհետ նոցա՝ եւթն ամ են, եւ եւթն հասկքն ոսինք եւ ՝ լիցի զեւթն ամ սով՝՝։ 28Բանն զոր ասացի փարաւոնի՝ այն է, զոր ինչ Աստուած առնելոց է՝ եցոյց փարաւոնի։ 29Ահա ամք եւթն եկեսցեն բազում լիութեան յամենայն երկրիս Եգիպտացւոց։ 30Եւ յետ այնորիկ եկեսցէ եւթն ամ սովոյ, եւ մոռասցին զլիութիւնն յամենայն երկրիս Եգիպտացւոց. եւ սպառեսցէ սովն զերկիր։ 31Եւ ոչ լիութիւնն յերեսաց սովոյն որ գայցէ յետ այնորիկ. քանզի սաստիկ լինիցի յոյժ։ 32Այլ վասն կրկնելոյ երազոյն փարաւոնի երկիցս անգամ, զի ճշմարիտ իցէ բանն առ ի յԱստուծոյ, եւ փութասցի Աստուած առնել զնա։ 33Եւ արդ տես, խնդրեա այր մի իմաստուն եւ խորհրդական փարաւոնի, եւ կացուսցես զնա ի վերայ երկրիս Եգիպտացւոց։ 34Եւ արասցէ, եւ կացուսցէ գործակալս փարաւոնի ի վերայ երկրիս, եւ հինգերորդեսցեն զարմտիս երկրիս Եգիպտացւոց զեւթն ամացն լիութեան։ 35Եւ ժողովեսցեն զամենայն կերակուրս զեւթն ամացն բարեաց եկելոց, եւ ժողովեսցի ցորեանն ընդ ձեռամբ փարաւոնի, եւ կերակուրք ի քաղաքս պահեսցին։ 36Եւ եղիցին կերակուրքն պահեալ երկրիս յեւթն ամս սովոյն որ լինիցին յերկրիս Եգիպտացւոց, եւ մի՛ սատակեսցի երկիրս ի սովոյ։

37Եւ հաճոյ թուեցաւ բանն առաջի փարաւոնի եւ առաջի ամենայն ծառայից իւրոց։ 38Եւ ասէ փարաւոն ցամենայն ծառայս իւր. Միթէ գտանիցե՞մք այր այնպիսի որ ունիցի զոգի Աստուծոյ յանձին իւրում։ 39Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Որովհետեւ եցոյց քեզ Աստուած զայդ ամենայն, չիք այր իմաստնագոյն եւ խորհրդական քան զքեզ։ 40Դու լիցիս ի վերայ տան իմոյ, եւ բերանոյ քում հնազանդ լիցի ամենայն իմ. բայց միայն աթոռովս ի վերոյ եղէց ես քան զքեզ։ 41Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Ահաւասիկ կացուցի զքեզ այսօր ի վերայ երկրիս Եգիպտացւոց։ 42Եւ հանեալ փարաւոնի զմատանին իւր ի ձեռանէ իւրմէ՝ եդ ի ձեռին Յովսեփայ, եւ զգեցոյց նմա պատմուճան բեհեզեայ, եւ արկ մանեակ ի պարանոց նորա։ 43Եւ եհան զնա յերկրորդ կառս իւր. եւ քարոզ կարդայր նորա. եւ կացոյց զնա ի վերայ երկրին Եգիպտացւոց։ 44Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Ահաւասիկ ես փարաւոն, առանց քո ոչ ոք համբարձցէ զձեռս իւր եւ զոտս իւր ի վերայ ամենայն երկրիս Եգիպտացւոց։ 45Եւ կոչեաց փարաւոն զանուն Փսոմփթոմփանէ, եւ ետ նմա զԱսանէթ դուստր Պետափրեայ քրմի Արեգ քաղաքի կնութեան. եւ ել յերեսաց փարաւոնի՝՝։

46Եւ էր Յովսէփ ամաց երեսնից՝ յորժամ ընծայեցաւ առաջի փարաւոնի արքային Եգիպտացւոց։ Ել Յովսէփ յերեսաց փարաւոնի, եւ շրջեցաւ ընդ ամենայն ։ 47Եւ արար երկիրն յեւթն ամս լիութեանն արդիւնս։ 48Եւ ժողովեաց զամենայն կերակուրս ամացն , յորս էր լիութիւն՝ յերկրին Եգիպտացւոց. եւ համբարեաց կերակուրս ի քաղաքս, զկերակուրս դաշտաց քաղաքին որ շուրջ զնովաւ, համբարեաց ի նմա։ 49Եւ ժողովեաց Յովսէփ զցորեան իբրեւ զաւազ ծովու բազում յոյժ, մինչեւ ոչ կարէր համարել, քանզի ոչ գոյր թիւ։

50Եւ եղեն Յովսեփու երկու որդիք՝ մինչչեւ եկեալ էր եւթն ամացն սովոյ, զորս ծնաւ նմա Ասանէթ դուստր Պետափրեայ քրմի Արեգ քաղաքի։ 51Եւ կոչեաց Յովսէփ զանուն Մանասէ. զի ասէ՝ թէ Մոռացոյց ինձ Աստուած զամենայն վիշտս իմ, եւ վիշտս հօր իմոյ։ 52Եւ զանուն երկրորդին Եփրեմ, զի ասէ՝ թէ Աճեցոյց զիս Աստուած յերկրի տառապանաց իմոց։

53Եւ անցին եւթն ամք լիութեանն որ եղեն յերկրին Եգիպտացւոց։ 54Եւ սկան գալ եւթն ամք սովոյն, որպէս եւ ասաց Յովսէփ. եւ եղեւ յամենայն երկրին, զի՝՝ յամենայն երկրին Եգիպտացւոց ոչ գտանէր ։ 55Եւ սովեցաւ ամենայն երկիրն Եգիպտացւոց, եւ աղաղակեաց ամենայն ժողովուրդն առ փարաւոն վասն հացի. եւ ասէ փարաւոն ցամենայն Եգիպտացիսն. Երթայք առ Յովսէփ, եւ զոր ինչ ասիցէ ձեզ՝ արասջիք։ 56Եւ էր սով ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի. եւ եբաց Յովսէփ զամենայն շտեմարանս ցորենոյ, եւ վաճառէր ամենայն Եգիպտացւոցն. եւ սաստկացաւ յամենայն երկիրն՝՝ Եգիպտացւոց։ 57Եւ ամենայն աշխարհք գային յԵգիպտոս գնել ի Յովսեփայ, զի զօրանայր սովն ընդ ամենայն ։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895