1Եւ եղեւ յետ բանիցս այսոցիկ ազդ եղեւ Յովսեփայ եթէ Յակոբ հայր քո նեղեալ է. եւ առեալ Յովսեփայ՝՝ զերկուս որդիսն իւր ընդ իւր, զՄանասէ եւ զԵփրեմ, եկն առ Յակոբ։՝՝ 2Ազդ եղեւ Յակոբայ եւ ասեն. Ահա որդի քո Յովսէփ գայ առ քեզ։ Եւ զօրացաւ Իսրայէլ եւ նստաւ ի մահիճս։ 3Եւ ասէ Յակոբ ցՅովսէփ. Աստուած իմ երեւեցաւ ինձ ի Լուզ, յերկրին Քանանացւոց. օրհնեաց զիս. 4եւ ասէ ցիս. Ահա ես աճեցուցից զքեզ, եւ բազմացուցից զքեզ, եւ արարից զքեզ ի ժողովս ազգաց. եւ տաց քեզ զերկիրս զայս՝՝ ի ժառանգութիւն յաւիտենական։ 5Արդ երկու որդիք քո որ եղեն յԵգիպտոս մինչչեւ եկեալ էր իմ յԵգիպտոս՝ իմ են, Եփրեմ եւ Մանասէ իբրեւ զՌուբէնն եւ զՇմաւոն եղիցին ինձ։ 6Եւ այլ ծնունդք զոր ծնանիցիս յետ այսորիկ՝ քեզ եղիցին. յանուն եղբարց իւրեանց կոչեսցին ի նոցա ժառանգութիւնս։ 7Եւ ես յորժամ գայի ի Միջագետաց Ասորւոց, մեռաւ մայր քո՝՝ Ռաքէլ յերկրին Քանանացւոց, ի մերձենալ ինձ յասպարէզ երկրին Քաբրաթայ, ի գալն՝՝ յԵփրաթա. եւ թաղեցի զնա յերկրի ասպարիսին՝՝. այն է Բեթղեհեմ։

8Իբրեւ ետես Իսրայէլ զորդիսն Յովսէփայ, ասէ. Զի՞նչ են սոքա քո։ 9Ասէ Յովսէփ ցհայրն իւր. Որդիք իմ են զոր ետ ինձ Աստուած աստ։ Եւ ասէ Յակոբ. Մատո առ իս զդոսա, զի օրհնեցից զդոսա։ 10Եւ աչք Իսրայելի ծանրացեալ էին ի ծերութենէ անտի, եւ ոչ կարէր տեսանել. եւ մատոյց զնոսա առ նա, եւ համբուրեաց զնոսա, եւ ի գիրկս իւր առ զնոսա։ 11Եւ ասէ Իսրայէլ ցՅովսէփ. Ահա յերեսաց քոց ոչ կարօտ եղէ, եւ՝՝ եցոյց եւս ինձ Աստուած զզաւակ քո։ 12Եւ եհան զնոսա Յովսէփ ի ծնգաց նորա եւ երկիր պագին նմա ի վերայ երեսաց իւրեանց՝՝ յերկիր։ 13Եւ առեալ Յովսեփայ զերկուս որդիսն իւր, զԵփրեմ ընդ աջմէ՝ ի ձախմէ Իսրայելի, եւ զՄանասէ ի ձախմէ՝ յաջմէ Իսրայելի, մատոյց զնոսա առ նա։ 14Եւ ձգեալ Իսրայելի զաջ ձեռն իւր՝ արկ զգլխովն Եփրեմի, եւ նա էր կրտսեր, եւ զձախն՝ զգլխովն Մանասէի, եւ փոփոխեաց զձեռսն, զի Մանասէ էր անդրանիկ։ 15Եւ օրհնեաց զնոսա եւ ասէ. Աստուած, որում հաճոյ եղեն հարքն իմ առաջի նորա, Աբրահամ եւ Իսահակ, Աստուած՝ որ կերակրէ զիս ի մանկութենէ իմմէ մինչեւ ցայսօր, 16հրեշտակն որ փրկեաց զիս յամենայն չարեաց, օրհնեսցէ զմանկունս զայսոսիկ, եւ կոչեսցի ի սոսա անուն իմ եւ անուն հարց իմոց, Աբրահամու եւ Իսահակայ, եւ օրհնեսցին ի բազմութիւն յոյժ ի վերայ երկրի։ 17Եւ տեսեալ Յովսեփայ եթէ արկ հայրն զաջ իւր զգլխովն Եփրեմի, ծանր թուեցաւ նմա. եւ օգնեաց Յովսէփ ձեռին հօրն իւրոյ, հանել զնա ի գլխոյն Եփրեմի ի գլուխն Մանասէի։ 18Ասէ Յովսէփ ցհայրն իւր. Ոչ այդպէս է, հայր. քանզի սա է անդրանիկ. դիր զաջ քո ի վերայ գլխոյ սորա։ 19Եւ ոչ կամեցաւ հայրն նորա, այլ ասէ. Գիտեմ որդեակ, գիտեմ. եւ դա եղիցի ի ժողովուրդ, եւ դա բարձրասցի. այլ եղբայրս դորա կրտսեր՝ եղիցի մեծ քան զդա, եւ զաւակ սորա եղիցի ի բազմութիւն ազգաց։ 20Եւ օրհնեաց զնոսա յաւուր յայնմիկ, եւ ասէ. Ի ձեզ օրհնեսցի՝՝ Իսրայէլ. ասասցեն, թէ Արասցէ զքեզ Աստուած իբրեւ զԵփրեմ եւ զՄանասէ։ Եւ եդ զԵփրեմ յառաջ քան զՄանասէ։

21Եւ ասէ Իսրայէլ ցՅովսէփ. Ես աւասիկ մեռանիմ, եւ Աստուած եղիցի ընդ ձեզ եւ դարձուսցէ զձեզ յերկիր հարցն ձերոց։ 22Եւ ես ետու քեզ զՍիկիմ սեպհական, արտաքոյ եղբարց քոց՝՝, զոր առի ի ձեռաց Ամովրհացւոց սրով իմով եւ աղեղամբ։