ԵԿ.

1Բազում մասամբք եւ բազում օրինակօք կանխաւ խօսեցաւ Աստուած ընդ հարսն մեր մարգարէիւք. 2ի վախճան աւուրցս այսոցիկ խօսեցաւ ընդ մեզ Որդւովն զոր եդ ժառանգ ամենայնի, որով եւ զյաւիտեանսն արար. 3որ է լոյս փառաց եւ նկարագիր էութեան նորա, որ կրէ զամենայն բանիւ զօրութեան իւրոյ, սրբութիւն մեղաց մերոց արարեալ՝ նստաւ ընդ աջմէ Մեծութեանն ի բարձունս։ 4Այնչափ առաւել եղեալ քան զհրեշտակս, որչափ լաւ եւս քան զնոսա անուն ժառանգեաց։ 5Քանզի ցո՞ երբեք ասաց ի հրեշտակաց. Որդի իմ ես դու, ես այսօր ծնայ զքեզ։ Եւ դարձեալ թէ. Ես եղէց նմա ի Հայր, եւ նա եղիցի ինձ յՈրդի։ * 6Այլ յորժամ միւսանգամ մուծցէ զանդրանիկն յաշխարհ, ասէ. Երկիր պագցեն նմա ամենայն հրեշտակք Աստուծոյ։ * 7Այլ առ հրեշտակսն՝՝ ասէ. Ո արար զհրեշտակս իւր հոգիս, եւ զպաշտօնեայս իւր՝ բոց հրոյ։ * 8Իսկ ցՈրդին ասէ. Աթոռ քո, Աստուած, յաւիտեանս յաւիտենից. գաւազան ուղղութեան՝ գաւազան արքայութեան քո։ 9Սիրեցեր զարդարութիւն եւ ատեցեր զանօրէնութիւն. վասն այսորիկ օծ զքեզ, Աստուած, Աստուած քո իւղով ուրախութեան առաւել քան զընկերս քո։ * 10Եւ, Դու, Տէր, ի սկզբանէ զերկիր հաստատեցեր, եւ գործք ձեռաց քոց երկինք են։ 11Նոքա կորնչին, եւ դու կաս եւ մնաս. ամենեքեան իբրեւ զձորձս մաշեսցին, 12եւ իբրեւ զվերարկու գալարեսցես զնոսա՝ իբրեւ զհանդերձ՝՝, եւ գալարեսցին. բայց դու նոյն իսկ ես, եւ ամք քո ոչ պակասեսցեն։ * 13Ցո՞ երբեք ասաց ի հրեշտակաց. Նիստ ընդ աջմէ իմմէ, մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդան ոտից քոց։ * 14Ո՞չ ապաքէն ամենեքեան հոգիք են հարկաւորք որ առաքին ի սպասաւորութիւն վասն այնոցիկ որ ժառանգելոցն են զփրկութիւն։