Բ.

1Քանզի զստուեր հանդերձելոց բարեացն ունէին օրէնքն եւ ոչ զնոյն կերպարանս իրացն, ամի ամի զնոյն պատարագս մատուցանեն ցանգ, որք ոչ են կարող զմատուցեալսն կատարել. 2ապա թէ ոչ՝ դադարէին ի մատուցանելոյ, վասն եւ ոչ մի ինչ այնուհետեւ խիղճ մտաց ունելոյ պաշտօնէիցն մի անգամ սրբեցելոց. 3այլ անդէն ի նմին ի յիշատակս մեղացն կային ամի ամի. 4քանզի ոչ կարէր արիւն նոխազացն եւ ցլուց բառնալ զմեղս։ 5Վասն որոյ ի մտանել իւրում յաշխարհ՝ ասէ. Զզոհս եւ զպատարագս ոչ կամեցար, բայց մարմին հաստատեցեր ինձ. 6ընդ ողջակէզս եւ ընդ վասն մեղացն ոչ հաճեցար։ 7Յայնժամ ասացի թէ՝ Ահաւասիկ եկի (ի ճառս գրոց գրեալ է վասն իմ) առնել զկամս քո, Աստուած։ * 8Վերագոյնն ասէ թէ՝ Ընդ զոհս եւ ընդ պատարագս եւ ընդ ողջակէզս եւ ընդ վասն մեղացն ոչ հաճեցար, եւ ոչ կամեցար (որք ըստ օրինացն մատչէին)։ 9Ապա ասէ. Ահաւասիկ գամ առնել զկամս քո, Աստուած։ Մերժէ զառաջինն զի զերկրորդն հաստատեսցէ. 10որով կամօք եւ մեք սրբեցաք ի ձեռն պատարագի մարմնոյն Յիսուսի Քրիստոսի մի անգամ։

11Եւ ամենայն քահանայապետ կայ հանապազորդ ի պաշտաման, եւ զնոյն պատարագս մատուցանէ բազում անգամ, որք ոչ երբեք կարող են բառնալ զմեղս. 12իսկ սա զմին վասն մեղաց մատոյց պատարագ, եւ մշտնջենաւոր նստաւ ընդ աջմէ Աստուծոյ. 13եւ այսուհետեւ ակն ունի, մինչեւ դիցին թշնամիք իւր ի ներքոյ ոտից իւրոց։ 14Քանզի միով պատարագաւ կատարեաց զսրբեալսն ի մշտնջենաւորս։

15Այլ վկայէ մեզ եւ Հոգին Սուրբ յետ ասելոյ յառաջագոյն, 16եթէ՝ Այս է ուխտն զոր եդից ընդ հարս նոցա՝՝ յետ աւուրցն այնոցիկ, ասէ Տէր, տաց զօրէնս իմ ի միտս նոցա, եւ ի խորհուրդս նոցա գրեցից զնոսա։ 17Ապա ասէ թէ՝՝ Զմեղս նոցա եւ զանօրէնութիւնս նոցա այլ ոչ եւս յիշեցից։ * 18Իսկ ուր թողութիւն է, ոչ եւս պիտոյ է վասն մեղաց պատարագ։ ՎՋ

19Ունիմք այսուհետեւ, եղբարք, համարձակութիւն ի մուտս սրբութեանցն արեամբն Յիսուսի, 20զոր նորոգեաց մեզ ճանապարհ նորոգ եւ կենդանի ի ձեռն վարագուրին, այսինքն է՝ մարմնոյն իւրոյ, 21եւ քահանայ մեծ ի վերայ տանն Աստուծոյ, 22մատիցուք ճշմարիտ սրտիւք, լրութեամբ հաւատոց, լուացեալ զսիրտս ի խղճէ չարեաց եւ մկրտեալ զմարմին ի ջուրն սրբութեան. 23պինդ կալցուք զխոստովանութիւն անշարժ յուսոյն, զի հաւատարիմ է որ խոստացաւն։ 24Եւ զգուշասցուք միմեանց յորդորմամբք սիրոյ եւ գործոց բարեաց. 25եւ մի՛ թողցուք զժողովս միմեանց, որպէս եւ սովոր են ոմանք. այլ մխիթարեսցուք, եւ այնչափ եւս առաւել՝ որչափ տեսանիցէք զօրն մերձեալ։

26Զի կամակար մտօք եթէ յանցանիցեմք յետ ընդունելութեան գիտութեան ճշմարտութեանն, այնուհետեւ ոչ եւս պիտոյ է վասն մեղաց պատարագ, 27այլ ահեղ ակնկալութիւն դատաստանին, եւ նախանձ հրոյն որ ուտիցէ զհակառակորդսն։ 28Արհամարհեալ ուրուք զօրէնսն Մովսիսի, առանց ողորմութեանց առ երկուք կամ երիւք վկայիւք մեռանէր. 29իսկ ո՛րչափ սաստիկ պատժոց արժանի համարիցիք զայն, որ զՈրդին Աստուծոյ առ ոտն եհար. եւ զարիւն նորոյ ուխտին խառնակ համարեցաւ որով սրբեցաւն, եւ զՀոգին շնորհաց թշնամանեաց։ 30Այլ գիտեմք զայն որ ասացն. Իմ են վրէժխնդրութիւնք, եւ ես հատուցից, ասէ Տէր։ Եւ դարձեալ թէ՝ Դատի Տէր զժողովուրդ իւր։ * 31Ահ մեծ է անկանել ի ձեռս Աստուծոյ կենդանւոյ։

32Արդ յիշեցէք զաւուրսն զառաջինս, յորս լուսաւորեալք բազում ճգանց եւ չարչարանաց համբերէք. 33մերթ ի նախատինս եւ ի նեղութիւնս խայտառակեալք, մերթ կցորդ այնպիսեաց վաստակաւորացն լինել։ 34Քանզի եւ ընդ կապեալս՝՝ չարչարեցարուք, եւ զյափշտակութիւն ընչից ձերոց խնդութեամբ ընկալարուք, քանզի գիտէիք թէ լաւագոյն եւս ստացուածս ունիք անձանց յերկինս, ուր կանն եւ մնան։ 35Արդ մի՛ մերժէք ի ձէնջ զհամարձակութիւնն ձեր, յորում կայ մեծաց վարձուց հատուցումն։ 36Պիտոյ է ձեզ համբերութիւն, զի զկամս Աստուծոյ արարեալ՝ հասջիք աւետեացն։ 37Զի փոքր մեւս եւս քան որչափ որ գալոցն իցէ՝ եկեսցէ, եւ ոչ յամեսցէ։ 38Զի արդարն իմ ի հաւատոց կեցցէ. եւ եթէ յերկմիտս ոք իցէ, ոչ հաճեսցի ընդ նա անձն իմ։ * 39Բայց մեք ոչ եթէ երկմտութեամբ եմք ի կորուստ, այլ հաւատովք ի փրկութիւն հոգւոց։