Եբրայեցիս
12
1Այսուհետեւ եւ մեք որ այսչափ շուրջ զմեւք մածեալ ունիմք զբազմութիւն վկայից, զհպարտութիւն զամենայն ի բաց ընկեսցուք եւ զմեղս կարեւորս, համբերութեամբ ընթասցուք ի պատերազմ որ առաջի կայ մեզ. 2հայեսցուք ի զօրագլուխն հաւատոց եւ ի կատարիչն Յիսուս, որ փոխանակ ուրախութեանն որ նմա առաջի կայր՝ յանձն առ զխաչն, արհամարհեաց զամօթն, նստաւ ընդ աջմէ աթոռոյն Աստուծոյ։
3Աղէ ածէք զմտաւ, որ զայսպիսի համբերութիւն ի մեղաւորաց հակառակութենէ անտի կրեաց, զի մի՛ աշխատք լինիցիք անձամբք ձերովք եւ լքանիցիք։ 4Զի չեւ եւս արեամբ չափ պատերազմեալք հակառակ կացէք մեղացն. 5եւ մոռացարուք զմխիթարութիւնն որ ընդ ձեզ իբրեւ ընդ որդեակս խօսի.
Գ. Որդեակ իմ, մի՛ լքանիր ի խրատու Տեառն, եւ մի՛ վհատիցիս յանդիմանեալ ի նմանէ։
6Զի զոր սիրէ Տէր՝ խրատէ, տանջէ զամենայն որդի զոր ընդունի։ 7Ի խրատու համբերութեան կայք, իբրեւ յորդիս մատուցեալ է ի ձեզ Աստուած. ո՞ր որդի է զոր ոչ խրատիցէ հայր։ 8Զի եթէ առանց խրատու լինիցիք, որով ամենեքին բաժանորդք եղեն, ապա խորթք իցէք եւ ոչ որդիք։ 9Զի եթէ ի մարմնաւոր հարցն մերոց զոր ունիմք խրատիչս՝ պատկառեմք, ո՜րչափ եւս առաւել հնազանդեսցուք Հօրն հոգւոց, եւ կեցցուք։ 10Զի սոքա առ սակաւ ժամանակս ըստ կամաց իւրեանց խրատեն. իսկ նա վասն օգտի, առ ի յընդունելոյ զսրբութիւն նորա։ 11Ամենայն խրատ առ ժամանակն ոչ ուրախութեան թուի, այլ՝ տրտմութեան, բայց յետոյ պտուղ խաղաղութեան նովաւ կրթեցելոցն հատուցանէ յարդարութիւն։
12Վասն որոյ զձեռս լքեալս եւ զծունկս կթոտս հաստատեցէք. 13եւ զշաւիղս ուղիղս արարէք ոտից ձերոց, զի մի՛ որ կաղն իցէ՝ գլորիցի, այլ մանաւանդ բժշկեսցի։ 14Զխաղաղութեան զհետ երթայք ընդ ամենեսին եւ զսրբութեան, առանց որոյ ոչ ոք տեսանիցէ զՏէր։ 15Զգոյշ լերուք, գուցէ ոք յետնեալ գտանիցի ի շնորհացն Աստուծոյ. մի՛ ոք արմատ դառնութեան ի վեր երեւեալ նեղիցէ, եւ նովաւ բազումք պղծիցին։ 16Մի՛ ոք պոռնիկ եւ պիղծ իբրեւ զԵսաւ, որ ընդ միոյ կերակրոյ զանդրանկութիւնն վաճառեաց։ 17Գիտէք զի թէպէտեւ յետոյ կամեցաւ ժառանգել զօրհնութիւնսն, խոտան գտաւ. զի եւ ապաշխարութեան տեղի ոչ եգիտ, թէպէտեւ արտասուօք խնդրեաց զնա։
Դ.
18Զի ոչ էք մատուցեալ առ լեառն շօշափելի, որ հրովն վառեալ էր, եւ միգով եւ մառախղով եւ խաւարաւ եւ մթով, 19ուր փողն հնչէր եւ բարբառ պատգամացն՝՝. ուստի որք լուանն՝ հրաժարեցին, զի մի՛ կրկնեսցի առ նոսա բանն. 20քանզի ոչ հանդարտէին հրամանին. թէպէտեւ գազան մերձենայր ի լեառնն, քարկոծ լինէր՝՝։ 21Եւ այնպէս ահագին էր տեսիլն, զի եւ Մովսէս ասէր եթէ՝ Զահի հարեալ եմ եւ դողամ։ 22Այլ մատուցեալ էք ի Սիովն լեառն, եւ ի քաղաք Աստուծոյ կենդանւոյ, յԵրուսաղէմ յերկինս, եւ ի բիւրաւոր բանակս հրեշտակաց, 23եւ յեկեղեցիս անդրանկաց գրելոց յերկինս, եւ առ դատաւորն ամենեցուն Աստուած, եւ յոգիս արդարոց կատարելոց, 24եւ ի նորոց կտակարանաց միջնորդն Յիսուս, եւ ի հեղումն արեան նորա որ առաւել խօսի քան զՀաբելին։
25Զգոյշ լերուք, գուցէ հրաժարիցէք յայնմանէ որ խօսեցաւն. զի եթէ նոքա ոչ կարացին զերծանել, հրաժարեալք յայնմանէ որ յերկրին հրաման տայր, ո՜րչափ եւս առաւել մեք, եթէ յերկնաւորէն թիկունս դարձուցանիցեմք. 26որոյ ձայնն զերկիր շարժեաց յայնժամ, եւ այժմ խոստացեալ է եւ ասէ. Միւսանգամ շարժեցից ոչ միայն զերկիր, այլ եւ զերկինս։ 27Այլ միւսանգամն յայտ առնէ զշարժելոցն իբրեւ զեղելոց փոփոխումն, զի հաստատուն կացցեն անշարժքն։ 28Վասն որոյ թագաւորութիւն անշարժ ընկալեալ՝ պինդ կալցուք զշնորհսն, որով պաշտեմք զԱստուած հաճութեամբ՝ ահիւ եւ դողութեամբ. 29քանզի Աստուած մեր հուր ծախիչ է։