1Երկիցուք այսուհետեւ, գուցէ ի թողուլ զաւետիսն՝ ի մտանելոյ՝՝ ի հանգիստ նորա, գտանիցի ոք ի ձէնջ նուազեալ։ 2Քանզի եմք աւետարանեալք որպէս եւ նոքայն. այլ նոցա ոչինչ օգնեաց լուր բանին, չամոքելոցն ի հնազանդութիւն հաւատոց՝՝։ 3Այլ մեք մտանեմք ի հանգիստն որք հաւատացաքս. որպէս եւ ասացն թէ՝ Որպէս երդուայ ի բարկութեան իմում, թէ՝ Մտցեն ի հանգիստ իմ. թէպէտ եւ արդիւնքն ի սկզբանէ աշխարհի լիեալ էին։ * 4Քանզի ասէ ուրեք վասն աւուրն եւթներորդի այսպէս. Եւ հանգեաւ Աստուած յաւուրն եւթներորդի յամենայն գործոց իւրոց։ * 5Եւ աստ դարձեալ ասէ թէ՝ Մտցեն ի հանգիստ իմ։ * 6Եւ արդ՝ քանզի արգելան ոմանք մտանել՝՝ ի նա, եւ որք յառաջագոյն աւետարանեալն էին՝ չմտին վասն անհաւանութեանն։ 7Դարձեալ այլ օր սահմանէ. Զայսօրն ի Դաւթի եւ ասէ յետ այնչափ ժամանակաց, որպէս յառաջագոյնն ասաց. Այսօր եթէ ձայնի նորա լուիցէք, մի՛ խստացուցանէք զսիրտս ձեր։ * 8Զի եթէ զնոսա Յեսուայ հանգուցեալ էր, ապա վասն այլոյ աւուր ոչ խօսէր յետ այնորիկ։ 9Արդ ուրեմն նուազեալ է՝՝ շաբաթումն ժողովրդեանն Աստուծոյ։ 10Զի որ եմուտ ի հանգիստն նորա, եւ նա հանգեաւ յիւրոց գործոց անտի, որպէս եւ Աստուած յիւրայոցն։ ՎՋ

11Փութասցուք այսուհետեւ մտանել յայն հանգիստ, զի մի՛ ոք ընդ նովին օրինակաւ անհաւանութեանն անկանիցի։ 12Զի կենդանի է բանն Աստուծոյ եւ ազդող եւ հատու քան զամենայն սուր երկսայրի, եւ անցանէ մինչեւ ցորոշումն շնչոյ եւ ոգւոյ եւ յօդից, եւ ուղղոյ, եւ քննիչ է մտաց եւ խորհրդոց սրտից. 13եւ չիք արարած աներեւոյթ յերեսաց նորա, այլ ամենայն ինչ մերկապարանոց կայ առաջի աչաց նորա՝ զորմէ մեր բանքս են։

14Ունիմք այսուհետեւ Քահանայապետ մեծ անցեալ ընդ երկինս, զՅիսուս զՈրդի Աստուծոյ, պինդ կալցուք զխոստովանութիւնն։ 15Քանզի ոչ եթէ ունիմք քահանայապետ որ չիցէ կարող չարչարակից լինել տկարութեան մերոյ, այլ փորձ է ամենայնիւ ըստ նմանութեան, առանց մեղաց։

ԶԿ.

16Մատիցուք այսուհետեւ համարձակութեամբ առաջի աթոռոյ շնորհացն նորա, զի ընկալցուք զողորմութիւն եւ գտցուք շնորհս ի դէպ ժամանակի օգնականութեան։