1Զի ամենայն քահանայապետ ի մարդկանէ առեալ՝ վասն մարդկան կայ յաստուածակոյս կողմն անդր, զի մատուսցէ պատարագս եւ զոհս վասն մեղաց. 2չափով չարչարակից կարող է լինել տգիտաց եւ մոլորելոց, քանզի եւ ինքն իսկ տկարութեամբ զգածեալ է. 3վասն այնորիկ հարկ է որպէս վասն ժողովրդեանն, նոյնպէս եւ ընդ անձին մատուցանել պատարագս վասն մեղաց։ 4Եւ ոչ եթէ անձամբ ոք առնու պատիւ, այլ կոչեցեալն յԱստուծոյ, որպէս եւ Ահարոն։ 5Նոյնպէս եւ Քրիստոս ոչ եթէ անձին ինչ շուք եդ լինել քահանայապետ, այլ որ խօսեցաւն առ նա թէ. Որդի իմ ես դու, ես այսօր ծնայ զքեզ։ * 6Որպէս եւ ի միւսումն ասէ. Դու ես քահանայ յաւիտեան ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։ * 7Որ յաւուրս մարմնոյ իւրոյ աղօթս եւ պաղատանս առ այն որ կարողն էր ապրեցուցանել զնա ի մահուանէ՝ ուժգին գոչմամբ եւ արտասուօք մատուցանէր, եւ լսելի լինէր առ լաւութեանն։ 8Թէպէտ եւ Որդի է, ուսաւ ի չարչարանաց անտի զհնազանդութիւն. 9եւ իբրեւ կատարեցաւ, եղեւ ամենայն հնազանդելոց իւրոց պատճառք փրկութեանն յաւիտենից. 10եւ անուանեցաւ յԱստուծոյ քահանայապետ յաւիտենից ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։

ԶԴ.

11Վասն որոյ բազումք են մեզ բանք, եւ դժուարապատում ի մեկնել, քանզի խօթամիտք եղերուք լսելեօք. 12փոխանակ զի պարտ էր ձեզ լինել վարդապետս վասն ժամանակին, դարձեալ պիտոյ է ձեզ ուսանել թէ զինչ են նշանագիրք սկզբան բանիցն Աստուծոյ. եւ եղերուք կարօտք կաթին, եւ ոչ հաստատուն կերակրոյ։ 13Զի ամենայն որ կաթնկեր է՝ տգէտ է բանին արդարութեան, քանզի տղայ է։ 14Այլ կատարելոցն է հաստատուն կերակուր, որոց վասն ի չափսն հասանելոյ՝՝ ճաշակելիքն կիրթ են ընտրութեան բարւոյ եւ չարի։