1Քանզի այս Մելքիսեդեկ թագաւոր էր Սաղիմայ, քահանայ Աստուծոյ բարձրելոյ, որ ել ընդ առաջ Աբրահամու, յորժամ դարձեալ գայր ի կոտորածէ թագաւորացն, եւ օրհնեաց զնա. 2որում եւ տասանորդս յամենայնէ ետ Աբրահամ. նախ թարգմանի թագաւոր արդարութեան, ապա թագաւոր Սաղիմայ՝ որ է թագաւոր խաղաղութեան. 3անհայր, անմայր, չհամարեալ յազգս, որոյ ոչ սկիզբն աւուրց եւ ոչ կատարած կենաց. նմանեալ Որդւոյն Աստուծոյ՝ կայ մնայ քահանայ մշտնջենաւոր։

4Արդ տեսէք որպիսի ոք էր սա, որում եւ Աբրահամ տասանորդս ետ յաւարէ անտի, նահապետն։ 5Եւ որք յորդւոցն Ղեւեայ զքահանայութիւնն առնուն՝ պատուէր ունին տասանորդել զժողովուրդն ըստ օրինացն, այսինքն է զեղբարս իւրեանց. թէպէտ եւ ելեալ իցեն յերանացն Աբրահամու. 6իսկ չհամարեալն յազգս ի նոցանէ՝ տասանորդեաց զԱբրահամ, եւ զնա որոյ զաւետիսն ընկալեալ էր՝ օրհնեաց։ 7Զի առանց ամենայն հակառակութեան՝ նուազն ի լաւէ անտի օրհնեսցի։

8Եւ աստ մարդք մահկանացուք տասանորդս առնուն. բայց անդ՝ վկայեցաւ թէ կենդանի է։ 9Եւ որպէս բանից կարգ է ասել, թէ Աբրահամաւ եւ Ղեւի իսկ որ զտասանորդսն առնոյր՝ տասանորդեցաւ. 10զի դեռ եւս յերանս հօր իւրոյ էր, յորժամ ընդ առաջ եղեւ նմա Մելքիսեդեկ։

11Իսկ արդ՝ եթէ կատարումնն ի ձեռն Ղեւտացւոց քահանայութեանն էր, (քանզի ժողովուրդն յայն օրէնսդրեցաւ,) զի՞նչ պիտոյ էր ըստ կարգին Մելքիսեդեկի այլում քահանայի յառնել, եւ ոչ ասել թէ ըստ կարգին Ահարոնի։ 12Այլ ի փոփոխել քահանայութեանն հարկ էր եւ օրինացն փոփոխումն լինել։ 13Զի զորմէ այսպէսն ասի՝ յայլմէ ազգէ կալաւ հաղորդութիւն, յորմէ ոչ ոք երբեք եղեւ հաղորդ սեղանոյն։ 14Արդ յայտ իսկ է թէ յազգէ Յուդայ ծագեաց Տէր մեր, յորմէ ազգէ վասն քահանայից Մովսէս ինչ ոչ ճառեաց։ 15Եւ եւս առաւել յայտ է թէ ըստ նմանութեան Մելքիսեդեկի յառնելոց է այլ քահանայ, 16որ ոչ ըստ մարմնաւոր պատուիրանին եղեւ, այլ ըստ զօրութեան կենացն անվախճանից։ 17Քանզի վկայեցաւ թէ. Դու ես քահանայ յաւիտեան ըստ կարգին Մելքիսեդեկի։ * 18Արհամարհութիւն լինէր առաջին պատուիրանին վասն նորին տկարութեանն եւ անշահութեան. 19քանզի ոչինչ կատարումն գործեցին օրէնքն, եւ մուտ ազնուական յուսոյն որով մերձենամք առ Աստուած։

20Եւ այնչափ զի ոչ առանց երդման. (զի են ոմանք որ առանց երդման են կացեալ քահանայք. 21բայց սա երդմամբ ի ձեռն այնորիկ որ ասացն ի նա. Երդուաւ Տէր եւ ոչ եւս զղջասցի. Դու ես քահանայ յաւիտեան.) * 22եւ այնչափ լաւագոյն ուխտի եղեւ երաշխաւոր Յիսուս։

23Եւ բազում են կացեալ քահանայք վասն մահու արգել լինելոյ ի մշտնջենաւորել։ 24Իսկ սա վասն յաւիտեան կելոյ՝ առանց անցանելոյ ունի զքահանայութիւնն. 25ուստի եւ կենդանի առնել համօրէն կարող է զմատուցեալսն նովաւ առ Աստուած. քանզի միշտ կենդանի է լինել բարեխօս վասն նոցա։

Ա.

26Զի այսպիսի իսկ եւ վայել էր մեզ քահանայապետ, սուրբ, անմեղ, անարատ, զատեալ ի մեղաւորաց եւ բարձրացեալ քան զերկինս. 27որում ոչ հանապազ հարկ է, որպէս այլոց քահանայապետիցն, նախ վասն իւրեանց մեղացն պատարագս մատուցանել եւ ապա վասն ժողովրդեանն. իսկ սա զայն միանգամայն կատարեաց, զի զանձն իւր մատոյց պատարագ։ 28Օրէնքն զմարդիկ կացուցանեն քահանայապետս, զգածեալս տկարութեամբ, իսկ բանն երդման յետ օրինացն՝ զՈրդի, որ յաւիտեան կատարեալ է։