Եսայիա մարգարեյի գիրք

1

1Տեսիլ Եսայեայ որդւոյ Ամովսայ, զոր ետես ի վերայ Հրէաստանի եւ ի վերայ Երուսաղեմի՝ ի թագաւորութեանն Ոզիայ եւ Յովաթամայ եւ Աքազու եւ Եզեկեայ, որ թագաւորեցին Հրէաստանի։

2Լուր, երկին, եւ ունկն դիր, , զի Տէր խօսեցաւ. ծնայ եւ բարձրացուցի, եւ նոքա զիս անարգեցին։ 3Ծանեաւ եզն զստացիչ իւր, եւ էշ զմսուր տեառն իւրոյ. եւ զիս ոչ ծանեաւ, եւ իմ զիս ի միտ ոչ առ։

4Վա՜յ ազգին մեղաւորի. ժողովուրդ որ լի է մեղօք, սերմն ժանտ, որդիք անօրէնք. թողին զՏէր եւ բարկացուցին զՍուրբն Իսրայելի. օտարացան եւ յետս կացին։ 5Զի՞ եւս յաւելուք վէրս յանօրէնութիւնս՝՝։ Ամենայն գլուխ ի ցաւս, եւ ամենայն սիրտ ի տրտմութիւն։ 6Յոտից մինչեւ ցգլուխ չիք ի նմա առողջութիւն. ոչ վէրք, ոչ , ոչ հարուածք խղխայթեալք, չիք սպեղանի ի վերայ դնել, ոչ ձէթ եւ ոչ պատանս։ 7Երկիր ձեր աւերակ, քաղաքք ձեր հրձիգք. զաշխարհն ձեր առաջի ձեր կերիցեն, աւերեալ եւ կործանեալ յազգաց օտարաց։ 8 թողցի դուստր Սիոնի իբրեւ զտաղաւար յայգւոջ, եւ իբրեւ զհովանի մրգապահաց ի մէջ սեխենեաց, եւ իբրեւ զքաղաք պաշարեալ։ 9Եւ եթէ ոչ Տեառն զօրութեանց թողեալ էր մեզ զաւակ՝ իբրեւ զՍոդոմ լինէաք, եւ Գոմորայ նմանէաք։

10Լուարուք զբան Տեառն, իշխանք Սոդոմացւոց, ունկն դիք օրինաց Աստուծոյ, ժողովուրդք Գոմորացւոց։ 11Զի՞ կայ իմ եւ յաճախելոյ զոհիցդ ձերոց, ասէ Տէր. յագեալ եմ ողջակիզօք խոյոց ձերոց, եւ զճարպս գառանց եւ զարիւն ցլուց եւ նոխազաց ոչ կամիմ. 12եւ ոչ թէ՝՝ գայցէք յանդիման լինել ինձ, ո՞վ իսկ խնդրեաց զայդ ի ձեռաց ձերոց, կոխել զգաւիթս իմ։ 13՛ յաճախէք. եթէ մատուցանիցէք ինձ նաշիհ՝ զուր է, եւ՝՝ խունկք ձեր պիղծ են ինձ. զգլուխս ամսոց ձերոց եւ զշաբաթս եւ զօրն մեծ ոչ առնում . զպահս եւ զդատարկութիւնս եւ՝՝ 14զամսագլուխս ձեր եւ զտօնս ձեր ատեաց անձն . յագեալ եմ ձեւք, ոչ եւս ներեցից մեղաց ձերոց՝՝։ 15Յորժամ համբառնայցէք զձեռս ձեր՝ դարձուցից զերեսս իմ ի ձէնջ, եւ եթէ յաճախիցէք յաղօթս՝ ոչ լուայց ձեզ. զի ձեռք ձեր լի են արեամբ։

16Լուացարուք, սրբեցարուք, ընկեցէք զչարիս ձեր յանձանց ձերոց առաջի աչաց իմոց. դադարեցէք ի չարեաց ձերոց. 17ուսարուք զբարիս գործել. խնդրեցէք զիրաւունս, փրկեցէք զզրկեալն, դատ արարէք որբոյն, եւ տուք իրաւունս այրւոյն։

18Եւ եկայք խօսեսցուք ընդ միմեանս, ասէ Տէր. եւ եթէ իցեն ձեր զձանձախարիթ՝ իբրեւ զձիւն սպիտակ արարից. եւ եթէ իցեն իբրեւ զորդան կարմիր՝ իբրեւ զասր սուրբ արարից։ 19Եւ եթէ ախորժեսջիք եւ լուիջիք ինձ՝ զբարութիւնս երկրի կերիջիք. 20ապա ոչ կամիցիք լսել ինձ՝՝, սուր կերիցէ զձեզ. քանզի բերան Տեառն խօսեցաւ զայս։

21Զիա՞րդ եղեւ պոռնիկ՝ քաղաքն հաւատարիմ , լի հաւատովք՝ յորում արդարութիւն հանգուցեալ էր, եւ արդ սպանօղք են։ 22 ձեր անփորձ, վաճառականք ձեր խառնեն ընդ . 23իշխանք ձեր՝՝ ապստամբք՝ գողակիցք են գողոց, սիրեն , վրիժագործք. որբոց իրաւունս ոչ առնեն, եւ դատաստանի այրեաց ունկն ոչ դնեն։

24Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր, Տէր զօրութեանց, Հզօրն . Վա՜յ ձեզ, հզօրքդ Իսրայելի, զի ոչ եւս դադարեսցէ բարկութիւն իմ ի հակառակորդաց իմոց, եւ դատաստանօք դատեցայց զթշնամիս իմ՝՝։ 25Եւ արկից զձեռն իմ ի վերայ քո. ածից քեզ եռանդն ի սրբութիւն ապստամբացդ, եւ զապստամբսդ կորուսից՝՝. եւ բարձից ի քէն անօրէնս, եւ զամենայն ամբարտաւանս խոնարհեցուցից՝՝։ 26Եւ կացուցից ի վերայ քո դատաւորս իբրեւ զառաջինն, եւ զխորհրդականս քո որպէս ի սկզբանէն. եւ ապա կոչեսջիր դու ՝ քաղաքաց հաւատարիմ Սիոն։ 27Զի իրաւամբք եւ արդարութեամբ փրկեսցի գերութիւն նորա եւ ողորմութեամբ։՝՝ 28Եւ խորտակեսցին անօրէնք եւ մեղաւորք ի միասին. եւ ոյք թողին ՝ վախճանեսցին ի միասին։ 29Քանզի արդ ամաչեսցեն ի կուռս իւրեանց ընդ որս ինքեանք հաճեալ էին, եւ զգեցցին զամօթ ի դրօշեալս իւրեանց զորս ինքեանքն արարին, եւ ամաչեսցեն ի պարտէզս իւրեանց որոց ցանկացան։ 30Զի եղիցին՝՝ իբրեւ զբեւեկնի տերեւաթափ, եւ իբրեւ զդրախտ որոյ ոչ գուցէ ջուր։ 31Եւ զօրութիւն նոցա՝՝ իբրեւ զծեծած վշոյ, եւ նոցա իբրեւ զկայծակունս հրոյ. եւ անօրէնք եւ մեղաւորք՝՝ ի միասին, եւ ոչ ոք իցէ որ շիջուցանիցէ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)