Եսայիա մարգարեյի գիրք
10
1Վա՜յ այնոցիկ որ գրեն զչարիս, գրելով գրեն զչարիս իւրեանց. 2խոտորեն՝՝ զդատաստանս աղքատաց, եւ զիրաւունս տնանկաց ժողովրդեան իմոյ յափշտակեն. զի լինիցի նոցա այրին ի յափշտակութիւն, եւ որբն յաւար։ 3Եւ զի՞նչ գործեսցեն յաւուրն այցելութեան. զի նեղութիւն ձեր՝՝ ի հեռաստանէ եկեսցէ. եւ առ ո՞ փախստեայ անկանիցիք յօգնականութիւն, եւ ո՞ւր թողուցուք զփառսն ձեր. 4եթէ ոչ մատնեսցի ի գերութիւն՝՝, եւ ի ներքոյ սպանելոցն մտանիցեն։ Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ բարկութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է։
5Վա՜յ Ասորեստանւոյն, գաւազան բարկութեան եւ սրտմտութեան իմոյ ի ձեռս նոցա. 6զի զբարկութիւն իմ յազգ անօրէն արձակեցից, եւ իմում ժողովրդեան կարգեցից առնել զաւար եւ զյափշտակութիւն, կոխան առնել զքաղաքս եւ դնել զնոսա ի փոշի։՝՝ 7Իսկ նա ոչ այսպէս ած զմտաւ, եւ ոչ այսպէս համարեցաւ յանձին, այլ դարձոյց զմիտս իւր սատակել զազգս ոչ սակաւս։ 8Եւ եթէ ասիցեն ցնա. Դու միա՞յն իցես իշխան։ 9Ասասցէ. Ո՞չ առի զաշխարհն որ ի վեր է քան զԲաբելոն, եւ զՔաղանէ ուր աշտարակն շինեցաւ. առի եւ զԱրաբիա, եւ զԴամասկոս եւ զՍամարիա։ 10Որպէս զնոսայն առի ձեռամբ իմով, նոյնպէս առից եւ զամենայն իշխանութիւնս։ Ողբացէք, դրօշեալք, որ յԵրուսաղէմ եւ ի Սամարիա. 11զի՝՝ զոր օրինակ արարի ընդ Սամարիա եւ ընդ ձեռագործս իւր, նոյնպէս արարից ընդ Երուսաղէմ եւ ընդ կուռս իւր։ 12Եւ եղիցի յորժամ կատարեսցէ Տէր առնել զամենայն ինչ ի լերին Սիոնի եւ յԵրուսաղէմ, ածցէ եւ ի վերայ մեծամտին բարկութիւն, ի վերայ իշխանին Ասորեստանեայց եւ ի վերայ հպարտացեալ փառաց աչաց նորա։ 13Քանզի ասաց թէ՝ Զօրութեամբ իմով արարից, եւ իմաստութեամբ խորհրդոց իմոց բարձից՝՝ զսահմանս ազգաց, եւ առից աւար զզօրութիւնս նոցա. շարժեցից զքաղաքս բնակեալս. 14հասից ի վերայ ամենայն տիեզերաց ձեռամբ իմով իբրեւ ի վերայ բունոյ, եւ բարձից իբրեւ զձուս մնացեալս. եւ ոչ ոք իցէ որ ապրիցէ յինէն, եւ ոչ որ ընդդէմ դառնայցէ ինձ, եւ բանայցէ զբերան իւր եւ ճիկ հանիցէ։ 15Այսպէս ասէ Տէր. Միթէ վերանայցէ՞ փայտատ առանց փայտահարի, կամ բարձրանայցէ՞ սղոց առանց ուրուք ձգելոյ. նոյնպէս թէ զգաւազան ոք կամ զփայտ ինչ առնուցու. նա եւ ոչ այնպէս։ 16Այլ առաքեսցէ Տէր զօրութեանց ի պատիւ քո անարգանս, եւ ի փառս քո հուր վառեալ բորբոքեսցի։՝՝ 17Եւ եղիցի Լոյսն Իսրայելի ի հուր. եւ սրբեսցէ զնա հրով բորբոքելով, եւ կերիցէ իբրեւ զխոտ զանտառն։ 18Յաւուր յայնմիկ շիջցին լերինք եւ բլուրք եւ անտառք, եւ կերիցէ ի շնչոյ մինչեւ ի մարմին. եւ եղիցի ապրեալն իբրեւ զայն որ ապրեալն իցէ ի բորբոքեալ բոցոյ։՝՝ 19Եւ մնացեալքն ի նոցանէ թուով եղիցին, եւ մանուկ տղայ գրեսցէ զնոսա։
20Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ ոչ եւս յաւելցին մնացորդքն Իսրայելի եւ ապրեալքն Յակոբայ, եւ ոչ եւս ապաստան լինիցին՝՝ ի զրկիչսն իւրեանց, այլ եղիցին ապաստան յԱստուած ի Սուրբն Իսրայելի ճշմարտութեամբ։ 21Եւ եղիցին մնացեալքն Յակոբայ յԱստուած զօրացեալ։՝՝ 22Եւ եթէ եղիցի ժողովուրդն Իսրայելի իբրեւ զաւազ ծովու, սակաւ ինչ մնացորդք մնասցեն ի նոցանէ. 23զի բան մի հակիրճ եւ համառօտ արդարութեամբ, զբանն համառօտ արասցէ Տէր զօրութեանց ընդ ամենայն տիեզերս։ 24Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր՝ Տէր զօրութեանց. Մի՛ երկնչիր, ժողովուրդ իմ որ բնակեալ ես ի Սիոն՝ յԱսորեստանեայց. զի եթէ՝՝ հարկանիցէ զքեզ գաւազանաւ, քանզի ես ածեմ ի վերայ քո զհարուածսն, ճանաչել քեզ զճանապարհն Եգիպտացւոց՝՝. 25զի փոքր մեւս եւս դադարեսցէ բարկութիւնն. բայց սրտմտութիւն իմ ի վերայ խորհրդոց՝՝ նոցա։ 26Եւ յարուսցէ Տէր Աստուած ի վերայ նոցա զհարուածս ըստ հարուածոցն Մադիամու ի տեղին չարչարանաց. եւ սրտմտութիւն նորա ըստ ճանապարհի ծովուն որ յելիցն Եգիպտացւոց՝՝։ 27Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ բարձցի երկեւղ նորա ի քէն,՝՝ եւ լուծ նորա ի պարանոցէ քումմէ, եւ խորտակեսցի լուծն յուսոց ձերոց։
28Քանզի հասցէ ի քաղաքն Անգէ, եւ անցցէ ի Մակեդդով, եւ՝՝ ի Մաքմաս դիցէ զկազմած իւր։ 29Եւ անցցէ ընդ ձորս, եւ հասցէ ի վերայ Գաբաւոնացւոց, ահ առցէ զՀռամա զքաղաքն Սաւուղի. փախիցէ դուստր Գաղիմայ։ 30Խխնջեա ձայնիւ քով. լուր լիցի ի Լաիս, լուր լիցի յԱնաթովթ. 31զարհուրեսցի Մադեբենա, եւ որ բնակեալ են ի Գերիմ. 32մխիթարեսցի այսօր ագանել ի ճանապարհին. մխիթարեսցէ ձեռամբ լեառնն դուստր Սիոնի, եւ բլուրքն որ յԵրուսաղէմ։՝՝ 33Զի ահաւասիկ Տէր՝ Տէր զօրութեանց խռովեցուսցէ զփառաւորեալսն զօրութեամբ՝՝. եւ բարձրացեալքն ամբարտաւանութեամբ խորտակեսցին եւ խոնարհեսցին։ 34Եւ անկցին բարձունքն սրով, եւ Լիբանան բարձամբք իւրովք կործանեսցի։՝՝
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895