1Տեսիլ Բաբելացւոց, զոր ետես Եսայի որդի Ամովսայ։

2Ի վերայ լերինն դաշտականի առէք նշան, բարձրացուցէք զբարբառ ձեր ի վերայ նոցա. մի՛ երկնչիք, կոչեցէք ձեռամբ. բացէք, իշխանք, եւ ես տաց հրաման։ 3Նուիրեալք են եւ ես ածից զնոսա. դիմեալ գան սկայք յագեցուցանել զսրտմտութիւն իմ. խնդան՝ գան միանգամայն, եւ թշնամանեն։՝՝ 4Ձայն ազգաց բազմաց ի վերայ լերանց՝ ի նմանութիւն ազգաց բազմաց, ձայն թագաւորաց եւ ազանց միահամուռ ժողովելոց. Տէր զօրութեանց հրաման ետ ազգաց սպառազինաց, 5գալ յերկրէ հեռաստանէ ի ծագաց հիմանց երկնից. հասեալ է Տէր իւրովք սպառազինօք սատակել զամենայն տիեզերս։

6Ողբացէք, զի մերձ է օր Տեառն, եւ բեկումն յԱստուծոյ հասեալ է։ 7Վասն այսորիկ ամենայն ձեռք լքցին, եւ ամենայն անձն մարդոյ դողասցէ։ 8Խռովեսցին հրեշտակք, եւ՝՝ երկունք կալցին զնոսա իբրեւ զկանայս ծննդականս. փռնկայցեն այր ընդ ընկերի՝ եւ զայրասցին, եւ զդէմս իւրեանց ի բոցագոյն դարձուսցեն՝՝։

9Զի ահաւասիկ օր Տեառն հասեալ է անհնարին լի բարկութեամբ՝ ոխակալութեամբ եւ սրտմտութեամբ, առնել զտիեզերս անապատ, եւ զմեղաւորս սատակել ի նմանէ։ 10Զի աստեղք երկնից՝ Հայկիւն հանդերձ եւ ամենայն զարդուն երկնից՝՝ լոյս մի՛ տացեն, եւ խաւարեսցի արեգակն ի ծագել իւրում, եւ լուսին մի՛ տացէ զլոյս իւր։ 11Եւ հրաման տաց ընդ ամենայն տիեզերս զչարիս, եւ ամպարշտաց զմեղս իւրեանց՝՝. եւ կորուսից զհպարտութիւն զանօրինաց, եւ զբարձրութիւն ամբարտաւանից խոնարհեցուցից։ 12Եւ եղիցին մնացեալքն պատուականք առաւել քան զոսկի անհուր, եւ մարդն պատուական եղիցի քան զականս պատուականս Սովփերայ։ 13Զի երկինք զայրասցին՝՝ եւ երկիր սասանեսցի ի հիմանց իւրոց՝ վասն սրտմտութեան բարկութեան Տեառն զօրութեանց, յաւուր յորում հասեալ իցէ սրտմտութիւն նորա։ 14Եւ եղիցին մնացեալքն իբրեւ զայծեամն փախուցեալ, եւ իբրեւ զոչխար մոլորեալ. եւ ոչ ոք իցէ որ ժողովիցէ. զի մարդն անդրէն ի ժողովուրդ իւր դարձցի, եւ այր իւրաքանչիւր յերկիր իւր հալածեսցի։ 15Զի որ ըմբռնեսցի՝ ի պարտութիւն մատնեսցի, եւ ժողովեալքն՝՝ ի սուր անկցին։ 16Եւ զորդիս նոցա առաջի նոցա սատակեսցեն, եւ զտունս նոցա աւար հարկանիցեն, եւ զկանայս նոցա խայտառակեսցեն։

17Ահաւասիկ յարուցանեմ ի վերայ ձեր զՄարս՝ որ ոչ ինչ համարին զարծաթ եւ զոսկի։ 18Զաղեղունս երիտասարդաց խորտակեսցեն, եւ որդւոցն ձերոց՝՝ մի՛ ողորմեսցին, եւ ի մանկունս ձեր ոչ խնայեսցէ ակն նոցա։ 19Եւ եղիցի Բաբելոն, որ փառաւորն կոչի ի թագաւորէն՝՝ Քաղդէացւոց, որպէս կործանեաց Աստուած զՍոդոմ եւ զԳոմոր։ 20Եւ ոչ բնակեսցէ յաւիտեանս ժամանակաց, եւ մի՛ մտցեն ի նա յազգս բազումս՝՝, եւ մի՛ եւս անցցեն ընդ նա Արաբացիք, եւ հովիւք մի՛ հանգիցեն ի նմա։ 21Այլ անդ հանգիցեն գազանք վայրենիք, եւ լցցին տունք նոցա աղաղակաւ. եւ անդ հանգիցեն համբարուք, եւ անդ դեւք կաքաւեսցեն. 22եւ յուշկապարիկք բնակեսցեն ի նմա, եւ ոզնիք ձագս հանցեն յապարանս նորա։ Վաղվաղակի հասեալ եւ գայ, եւ ոչ անագանեսցի.՝՝ եւ աւուրք նորա մի՛ յերկարեսցին։