1Եւ ողորմեսցի Տէր Յակոբայ, եւ ընտրեսցէ միւսանգամ զԻսրայէլ. եւ հանգիցեն յերկրի իւրեանց, եւ յաւելցի պանդուխտն ի տունն Յակոբայ։ 2Ընկալցին զնոսա հեթանոսք, եւ ածցեն ի տեղիս իւրեանց եւ ժառանգեսցեն, եւ բազմասցին յերկրին Աստուծոյ՝՝ ի ծառայս եւ յաղախնայս. եւ եղիցին գերիք գերեվարք նոցա, եւ անկցին ի ծառայութիւն որ տիրէին նոցա։ 3Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, հանգուսցէ զքեզ Տէր ի ցաւոց եւ ի սրտմտութենէ քումմէ, եւ ի ծառայութենէ խստութեան զոր ծառայեցեր նոցա, 4եւ առցես զողբս զայս ի վերայ թագաւորին Բաբելացւոց, եւ ասասցես յաւուր յայնմիկ՝՝. Զիա՜րդ դադարեալ կայ պահանջօղն, հանգեաւ տագնապողն։ 5Զի խորտակեաց Տէր զլուծ մեղաւորացն՝ զլուծ իշխանացն. 6սատակեաց զազգսն սրտմտութեամբ, անհնարին հարուածովք բարկութեամբ յանխնայ։ 7Հանգեաւ յուսով՝՝ երկիր ամենայն, եւ գոչէ ուրախութեամբ։ 8Եւ փայտքն Լիբանանու՝՝ ոտնհար եղեն քեզ, եւ մայրքն Լիբանանու ասեն, թէ՝ Յորմէ հետէ դու դադարեցեր՝ ոչ ելին ի մեզ փայտահարք։ 9Դժոխք ի ներքուստ դառնացան ի պատահելն քեզ. կանգնեցան միանգամայն հսկայքն ամենայն որ լեալ էին իշխանք երկրի, որ յարուցին՝՝ յաթոռոց իւրեանց զամենայն թագաւորս ազգաց։ 10Ամենեքեան պատասխանի տացեն քեզ եւ ասասցեն. Եւ դո՞ւ իբրեւ զմեզ ըմբռնեցար, եւ ընդ մեզ համարեցար։ 11Իջին ի դժոխս փառք քո, եւ բազում ուրախութիւնն քո. ի ներքոյ քո մէցս տարածեսցեն, եւ ի վերայ քո որդն յարկցի։ 12Զիա՜րդ անկաւ յերկնից Արուսեակն որ ընդ առաւօտն ծագէր. անկաւ յերկիր, խորտակեցաւ՝ որ առաքէր առ ամենայն ազգս։՝՝ 13Դու ասէիր ի մտի քում. Ելից յերկինս, ի վերոյ քան զաստեղս երկնից արկից՝՝ զաթոռ իմ. նստայց ի լերինն բարձու, ի վերայ լերանց բարձանց՝՝ հիւսիսոյ. 14ելից ի վեր քան զամպս, եղէց նմանօղ Բարձրելոյն։ 15Արդ ահաւադիկ ի դժոխս իջցես եւ ի հիմունս երկրի՝՝։ 16Որք տեսանիցեն զքեզ՝ զարմասցին ի վերայ քո եւ ասասցեն. Այս ա՞յն այր է որ զայրացուցանէր զերկիր, շարժէր զթագաւորս. 17որ առնէր զամենայն տիեզերս աւերակ, եւ քակէր զքաղաքս նոցա. գերեաց գերեդարձ ոչ արար։ 18Ամենայն թագաւորք ազգաց ննջեցին պատուով՝ այր իւրաքանչիւր ի տան իւրում. 19եւ դու անկցիս ի վերայ լերանց իբրեւ զմեռեալ, գարշելի ի մէջ բազում դիականց կոտորելոց սրով՝ իջելոց ի դժոխս. իբրեւ զձորձս արեամբ թաթաւեալ որ ոչ իցէ սուրբ. 20նոյնպէս եւ դու ոչ սրբեսցիս՝՝. զի ապականեցեր զերկիր իմ, եւ զժողովուրդ իմ կոտորեցեր. մի՛ մնասցես յաւիտեանս ժամանակաց զաւակ չար։ 21Պատրաստեա զորդիս քո ի՝՝ սպանումն վասն մեղաց հարց իւրեանց. զի մի՛ յարիցեն եւ ժառանգեսցեն զերկիր, եւ լցցեն զերկիր պատերազմօք։ 22Յարեայց ի վերայ նոցա, ասէ Տէր Սաբաւովթ, եւ կորուսից զանուն նոցա եւ զզարմ եւ զզաւակ։ Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. 23Արարից զԲաբելոն աւերակ, զի բնակեսցեն ի նմա ոզնիք. եւ եղիցի յոչինչ, եւ արարից զնա խորխորատ տղմոյ ի կորուստ։

24Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Զոր օրինակ ասացի՝՝ այնպէս եղիցի, եւ որպէս խորհեալ եմ՝ այն կացցէ. 25սատակել զԱսորեստանեայս յերկրի իմում եւ ի վերայ լերանց իմոց եւ եղիցին ի կոխումն. եւ բարձցի ի ձէնջ լուծ նոցա, եւ գոռոզութիւն նոցա ի պարանոցէ ձերմէ՝՝ վերասցի։ 26Այս խորհուրդ է զոր խորհեցաւ Տէր ի վերայ ամենայն տիեզերաց. եւ այս ձեռն բարձրացեալ ի վերայ ամենայն ազգաց։ 27Զի զոր սուրբն Աստուած՝՝ խորհեցաւ, ո՞վ իցէ որ զայն ցրիցէ. եւ զբարձրացեալ ձեռն նորա՝ ո՞վ իցէ որ դարձուցանիցէ։

28Յամին յորում մեռաւ Աքազ արքայ, եղեւ պատգամս այս ի վերայ այլազգեաց։՝՝

29Մի՛ ուրախ լինիք, ամենայն այլազգիք, թէ խորտակեցաւ լուծ հարկանողացն ձերոց. զի ի զաւակէ օձին ելցեն ծնունդք իժից, եւ ի նոցա ծննդոց ելցեն օձք թեւաւորք։ 30Եւ բուծցին աղքատք նովաւ, եւ տկար մարդիկ՝՝ ի խաղաղութեան բնակեսցեն. եւ սատակեսցէ ի սովոյ զզաւակ քո, եւ զմնացորդս քո սատակեսցէ։ 31Ողբացէք, դրունք քաղաքաց. ձայնս արկցեն, քաղաքք խռովեալք, ամենայն այլազգիք. ծուխ ել ի հիւսիսոյ, եւ ոչ եւս գտանիցի։՝՝ 32Եւ զի՞նչ տայցեն պատասխանի թագաւորք ազգաց. զի Տէր հաստատեաց զհիմունս Սիոնի, եւ նովաւ փրկեսցին խոնարհք ժողովրդեանն՝՝։