1Յամին յորում եկն Տանաթան յԱզովտոս՝ ի ժամանակին իբրեւ արձակեցաւ յԱռանայ արքայէ Ասորեստանեայց. եւ ետ պատերազմ ընդ Ազովտայ եւ առ զնա. 2յայնժամ խօսեցաւ Տէր ընդ Եսայեայ որդւոյ Ամովսայ եւ ասէ. Երթ եւ ի բաց հան զքուրձդ ի միջոյ քումմէ, եւ լոյծ զհողաթափսդ յոտից քոց. եւ արար այնպէս, եւ գնայր մերկ եւ բոկ։ 3Եւ ասէ Տէր. Զոր օրինակ գնայ ծառայ իմ Եսայի մերկ եւ բոկ, այդպէս զերիս ամս եղիցին նշանք եւ արուեստք՝՝ Եգիպտացւոցդ եւ Եթովպացւոց։ 4Եւ ի միտ առցեն՝ թէ այդպէս տարցի արքայն Ասորեստանեայց ի գերութիւն զԵգիպտացիսն եւ զԵթովպացիսն՝՝, զերիտասարդս եւ զծերս՝ մերկս եւ բոկս խայտառակեալ զամօթ Եգիպտացւոցն։ 5Եւ ամաչեսցեն ի պարտութիւն մատնեալ Եգիպտացիքն ի վերայ Եթովպացւոցն, յորս յուսացեալ էին Եգիպտացիքն որք էին՝՝ նոցա փառք։ 6Եւ ասասցեն բնակիչք կղզւոյդ այդորիկ յաւուր յայնմիկ. Ահաւասիկ մեք յուսացեալ էաք ապաստան լինել ի սոսա յօգնականութիւն, եւ սոքա ոչ կարացին ապրեցուցանել եւ ոչ զանձինս իւրեանց՝՝ յարքայէն Ասորեստանեայց. եւ մեք զիա՞րդ ապրեսցուք։