1Պատգամ ձորոյն Սիոնի։ Զի՞ դու. զի՞՝՝ ընդ քեզ, զի ելէք դուք այժմ ամենեքեան ի տանիս նանրութեան։

2Լցաւ քաղաքդ գուժկանօք՝՝, քաղաքդ պերճացեալ. վիրաւորք քո ոչ վիրաւորք սուսերի, եւ ոչ դիակունք քո՝ դիակունք պատերազմաց։ 3Ամենայն իշխանք քո փախստեայք, եւ կալանաւորք քո կապեալք սաստկութեամբ. եւ հզօրք քո՝՝ առ հասարակ կապեցան, բացէ ի բաց փախստականք։ 4Վասն այսորիկ ասացի. Թոյլ տուք ինձ լացից դառնապէս. մի՛ բռնադատէք մխիթարել զիս ի վերայ բեկման դստեր ազգի իմոյ։ 5Զի օր խռովութեան եւ կորստեան կոխման եւ մոլորութեան ի Տեառնէ զօրութեանց ի ձորն Սիոնի. մեծ եւ փոքր առ հասարակ մոլորեալք դանդաչեն ի վերայ լերանց՝՝։ 6Իսկ Եղամացւոցն առեալ զկապարճս, հեծեալք յերիվարս, եւ գունդք ճակատելոց՝՝. 7եւ ընտիր ընտիր ձորք քո լցցին կառօք, եւ հեծեալք երիվարօք խցցեն զդրունս քո։ 8Եւ կործանեսցեն զդրունս Յուդայ. եւ տեսցեն յաւուր յայնմիկ զընտիր ընտիր ապարանս քաղաքին. 9եւ յայտնեսցեն զծածուկս ապարանից բարձանցն Դաւթի. եւ տեսին զի բազումք էին, եւ զի դարձուցին զհին ջրմուղն ի քաղաքն. 10եւ զի քակեցին զապարանսն Երուսաղեմի յամրութիւն պարսպաց քաղաքին։ 11Եւ հանէք ձեզ ջուր ի մէջ երկուց պարսպաց, ներքսագոյն քան զհին ջրմուղն՝՝. եւ ոչ հայեցարուք յայն որ արարն զնա ի սկզբանէ, եւ զհաստիչ նորա ի հեռուստ ոչ ծաներուք։ 12Եւ կոչեաց Տէր Սաբաւովթ յաւուր յայնմիկ լալումն եւ կոծումն եւ աշխարումն՝՝ եւ գերծումն, եւ զգածումն քրձի։ 13Եւ նոքա արարին ուրախութիւն եւ ցնծութիւն. սպանանէին զուարակս եւ զենուին ոչխարս. զի կերիցեն միս եւ արբցեն գինի. եւ ասասցեն. Կերիցուք եւ արբցուք՝ քանզի վաղիւ մեռանիմք։ 14Եւ այն յայտնեալ կայ յականջս Տեառն զօրութեանց. Զի ոչ թողուցուն ձեզ մեղքդ այդոքիկ՝ մինչեւ մեռանիցիք, ասէ Տէր զօրութեանց։ 15Այսպէս ասէ Տէր Տէր Սաբաւովթ. Գնա դու եւ մուտ ի դիւան անդր առ Սոմնաս հանդերձապետ, եւ ասասցես ցնա. 16Զի՞ եկեալ ես այսր, եւ զի՞նչ խնդիր է քո աստ. զի փորեցեր դու քեզ աստ գերեզման, եւ արարեր քեզ յարկ ի վիմիդ։ 17Ահաւասիկ Տէր զօրութեանց հանցէ եւ սատակեսցէ զքեզ, այր դու, եւ հանցէ զպատմուճան քո, եւ զպսակդ փառաց քոց. 18եւ ընկեսցէ զքեզ յերկիրն մեծ եւ յանչափ, եւ անդ մեռանիցիս. եւ արասցէ զկառսն քո զգեղեցիկս յանարգութիւն, եւ զտուն իշխանութեան քո ի կոխումն։ 19Եւ մերժեսջիր ի պետութենէ քումմէ եւ՝՝ ի հաստատութենէ քումմէ։ 20Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ կոչեցից զծառայ իմ զԵղիակիմ Քեղկեայ. 21եւ զգեցուցից նմա զպատմուճանդ քո, եւ տաց նմա զպսակդ քո ճոխութեամբ՝՝, եւ տաց ի ձեռս նորա զհազարապետութիւնդ քո, եւ եղիցի իբրեւ հայր բնակչացդ Երուսաղեմի եւ բնակչացդ Յուդայ։ 22Եւ տաց զփականս Դաւթի նմա. իշխեսցէ, եւ ոչ ոք իցէ որ նմա ընդդէմ դառնայցէ։ 23Եւ կացուցից զնա իշխան՝՝ ի հաւատարիմ տեղւոջ, եւ եղիցի յաթոռ փառաց տան հօր իւրոյ։ 24Եւ եղիցին ի նա յուսացեալք ամենայն փառաւորք տան հօր իւրոյ՝ ի փոքրկանց մինչեւ ի մեծամեծս. եւ զամենայն անօթս՝ ի փոքուէ մինչեւ յանօթս ագանովթայ՝ բացցէ, եւ ոչ ոք իցէ որ փակիցէ, եւ փակեսցէ՝ եւ ոչ ոք իցէ որ բանայցէ. եւ եղիցին կախեալ զնմանէ։՝՝ 25Յաւուր յայնմիկ, այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. շարժեսցի մարդ հաստատուն՝՝ ի հաւատարիմ տեղւոջէ, անկցի եւ կործանեսցի, եւ բարձցին փառք՝՝ նորա ի նմանէ. զի Տէր խօսեցաւ։