1Յաւուր յայնմիկ երգեսցեն զերգս զայս յերկրին Հրէաստանի, թէ ահաւասիկ քաղաք զօրացեալ եւ փրկութիւն մեր, կանգնեսցէ պարիսպս եւ պատուարս։ 2Բացէք զդրունս ձեր, եւ մտցէ ժողովուրդ որ պահէ զարդարութիւն, եւ պահէ զճշմարտութիւն. 3վերակացու ճշմարտութեան, եւ պահէ զխաղաղութիւն, խաղաղութիւն։ 4Զի ի քեզ յուսով յուսացաք, Տէր, մինչեւ ցյաւիտեան։ 5Որ խոնարհեցուցեր իջուցեր զբնակիչս բարձանց. զքաղաքս հզօրս կործանեսցես, եւ իջուսցես զնոսա մինչեւ ի յատակս։ 6Կոխեսցեն զնոսա ոտք հեզոց եւ խոնարհաց՝՝, գնացք տնանկաց։ 7ճանապարհք բարեպաշտաց ուղիղ են, դիւրեալ եւ պատրաստեալ են ճանապարհք աստուածապաշտաց։ 8Զի ճանապարհք Տեառն իրաւունք են. յուսացաք յանուն քո՝ եւ ի յիշատակս ցանկութեամբ ոգւոց որում ցանկացաւ անձն մեր։ 9Գիշերաց կանխէ հոգի իմ առ քեզ, Աստուած, զի լոյս են հրամանք քո ի վերայ երկրի. զարդարութիւն ուսարուք, բնակիչք երկրի, զի կարկեցաւ ամպարիշտն. 10եւ ամենայն որ ոչ ուսանի զարդարութիւն յերկրի, ոչ արասցէ ճշմարտութիւն. բարձցի ամպարիշտն, զի մի՛ տեսցէ զփառս Տեառն։՝՝ 11Տէր, բազուկ քո բարձր, եւ ոչ ծանեան. ծանիցեն եւ ամաչեսցեն, եւ նախանձ առցէ զժողովուրդն անխրատ՝՝. եւ այժմ հուր զհակառակորդս կերիցէ։ 12Տէր Աստուած մեր, տուր մեզ զխաղաղութիւն. զամենայն ինչ հատուցեր մեզ։ 13Տէր Աստուած մեր, ստացիր զմեզ. Տէր, բաց ի քէն զայլ ոք ոչ գիտեմք, եւ զանուն քո անուանեմք։ 14Իսկ մեռեալք զկեանս ոչ տեսանիցեն, եւ բժիշկք ոչ յարուսցեն. վասն այսորիկ ածեր սատակեցեր եւ կորուսեր զամենայն արու նոցա։ 15Յաւել նոցա, Տէր, չարիս, յաւել չարիս ի վերայ փառաւորաց երկրի. յերկարեցեր ամենայն ծագաց երկրի։ 16Տէր, ի նեղութեան յիշեցաք զքեզ, զի փոքր նեղութիւն է խրատ քո մեզ. եւ՝՝ 17որպէս որ երկնիցէն մերձ ի ծնանել, եւ առ ցաւս իւր ճչիցէ. այնպէս եղեաք սիրելւոյն քում. վասն երկիւղի քոյ, Տէր։ 18Յղացաք, երկնեցաք եւ ծնաք զհոգի փրկութեան քո. արարաք ի վերայ երկրի. ոչ եւս կործանեսցուք մեք, այլ կործանեսցին բնակիչք երկրի։ 19Յարիցեն մեռեալք եւ կանգնեսցին որ իցեն ի գերեզմանս, եւ ուրախ եղիցին յերկրի, զի ցօղդ որ ի քէն է՝ բժշկութիւն է նոցա. բայց երկիր ամպարշտաց կործանեսցի։՝՝

20Գնա, ժողովուրդ իմ, մուտ ի շտեմարանս քո, փակեա զդուրս քո, թաքիր առ ժամանակ մի, մինչեւ անցցէ բարկութիւն Տեառն։ 21Զի ահաւասիկ Տէր ի սրբութենէ իւրմէ ածցէ բարկութիւն ի վերայ՝՝ բնակչաց երկրի. եւ յայտնեսցէ երկիր զարիւն իւր, եւ ոչ ծածկեսցէ զսպանեալսն։