1Վա՜յ ի պսակդ հպարտութեան վարձկանացդ Եփրեմի. ծաղիկ թօթափեալ ի փառաց ի վերայ գլխոյ լերինդ թանձրացելոյ, որ արբեալդ էք եւ ոչ՝՝ ի գինւոյ։ 2Ահաւասիկ սաստիկ եւ խիստ բարկութիւն Տեառն՝՝, իբրեւ զկարկուտ իջեալ, եւ ոչ գուցէ յարկ՝՝. եւ իբրեւ զբռնութիւն հեղեղաց ջուրց բազմաց որ ողողէ զերկիր. եւ արասցէ հանգիստ երկրի՝՝ ձեռօք։ 3Եւ կոխան լիցի պսակն հպարտութեան վարձկանացդ Եփրեմի։ 4Եւ եղիցի ծաղիկն յուսոյ թօթափեալ ի փառաց անտի՝ ի վերայ գլխոյ լերինն բարձու՝՝, իբրեւ զվաղահասուկն թզոյ, զոր տեսեալ ուրուք՝ մինչչեւ ի ձեռն առեալ կամիցի կլանել։ 5Յաւուր յայնմիկ եղիցի Տէր զօրութեանց պսակ յուսոյ գործեալ ի փառս՝՝ մնացելոց ժողովրդեանն. 6զի մնասցեն ոգւով դատաստանի. եւ դատաստանաւ եւ զօրութեամբ արգելուցու ի ծուլութենէ՝՝, 7զի նոքա գինւով մոլորեալ են, մոլորեցան վասն ցքւոյն. քահանայն եւ մարգարէ յիմարեցան վասն ցքւոյ, ընկղմեցան վասն գինւոյ. դանդաչեցին յարբեցութենէ ցքւոյն, մոլորեցան՝ զի այն ինքն է յիմարութիւն։ 8Նզովք կերիցեն զխորհուրդն զայն, զի այն խորհուրդ յագահութենէ է։

9Ո՞ւմ պատմեսցուք զչարիսն, ո՞ւմ գոյժ տացուք՝՝. անջատելո՞ցն ի կաթանէ, հատուցելո՞ցն ի ստենէ։ 10Նեղութիւնք ի վերայ նեղութեանց. ընկալ, ընկալ կասկածանս ի վերայ կասկածանաց։ 11Փոքր մեւս եւս, փոքր մեւս եւս վասն անզգամութեան շրթանց, յօտար լեզուս խօսիցին ընդ ժողովրդեանդ ընդ այդմիկ, 12եւ ասիցեն ցդոսա, թէ՝ Այն է հանգիստ քաղցելոյն, եւ սոյն բեկումն.՝՝ եւ ոչ կամեցան լսել։ 13Եւ եղիցի նոցա բանն Տեառն՝ նեղութիւնք ի վերայ նեղութեանց. ընկալ, ընկալ կասկածանս ի վերայ կասկածանաց։ Փոքր մեւս եւս, փոքր մեւս եւս՝ մինչեւ՝՝ գնասցեն, եւ յետս ընդդէմ կործանեսցին. եւ խորտակեսցին եւ չարչարեսցին եւ սատակեսցին՝՝։

14Վասն այսորիկ լուարուք զբան Տեառն, արք նեղեալք եւ՝՝ իշխանք ժողովրդեանդ այդորիկ յԵրուսաղէմ. 15զի ասացէք. Եդաք ուխտ ընդ դժոխս, եւ ընդ մահու դաշինս կռեցաք. մրրիկ փոթորկեալ եթէ յարիցէ՝ ոչ եկեսցէ ի վերայ մեր. զի եդաք սուտ զյոյսն մեր, եւ ստութեամբ ծածկեցաք։ 16Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւասիկ ես դնեմ ի հիմունս Սիոնի վէմ բազմապատիկ, զընտիր զգլուխ անկեան զպատուականն ի հիմունս նորա՝՝, եւ որ հաւատասցէ ի նա՝ մի՛ ամաչեսցէ։ 17Եւ եդից զիրաւունս ի յոյս, եւ զողորմութիւն իմ ի կշիռս. եւ ոյք յուսացեալ իցեն զուր ի ստութիւն, թէ ոչ հասցէ առ մեզ մրրիկն։ 18Եւ ոչ բարձցէ զուխտն մեր որ ընդ մահուն է, յոյսն ձեր որ ի՝՝ դժոխս է՝ մի՛ հաստատեսցի. զի մրրիկ փոթորկեալ եթէ գայցէ ի վերայ, եղիջիք նմա ի կոխումն։ 19Զի յորժամ անցանիցէ՝ առցէ զձեզ. յառաւօտէ յառաւօտ անցցէ, ի տուէ եւ ի գիշերի եղիցի կասկած չարեաց։ 20Ուսարուք լսել, նեղեալքդ. մարտնչել եւս ոչ կարեմք, քանզի տկարացաք ի ժողովելն մերում իբրեւ զլեառն ամպարշտաց։ 21Յարիցէ Տէր ի ձորն Գաբաւոնացւոց լի բարկութեամբ, գործեսցէ զգործ իւր գործ դառնութեան. զի սրտմտութիւն նորա օտարաբար դատեսցի, եւ դառնութիւն նորա օտարաբար հասցէ։ 22Եւ դուք մի՛ ցնծայք, եւ՝՝ մի՛ զօրասցին կապանք ձեր. զի իրս հաստատեալս եւ համառօտս լուայ ի Տեառնէ, Տէր՝՝ զօրութեանց զոր առնելոց է ի վերայ ամենայն երկրի։

23Ունկն դիք եւ լուարուք բարբառոյ իմոյ, անսացէք եւ լուարուք բանից իմոց. 24միթէ զօ՞րն ամենայն հերկիցէ որ հերկէն, կամ թէ սերմն յառաջագոյն ցանիցէ՞, մինչչեւ զերկիրն գործեալ իցէ՝՝։ 25Ո՞չ ապաքէն նախ կակղէ զերեսս նորա, եւ ապա սերմանէ փոքր մի արջնդեղ եւ չաման. եւ ապա սերմանեսցէ ցորեան եւ գարի, կորեակ եւ հաճար ի սահմանս իւր։ 26Եւ խրատեսցիս դու իրաւամբք Աստուծոյ քո, եւ ուրախ եղիցես։՝՝ 27Զի ոչ եթէ խստիւ ինչ սրբի արջնդեղն, եւ ոչ զանիւ կամնասայլին ածեն ի վերայ չամանոյն. այլ գաւազանաւ թօթափի արջնդեղն, եւ չամանն հացիւ ուտի։ 28Զի ոչ եթէ յաւիտեան բարկանայցեմ ձեզ, եւ ոչ ձայն դառնութեան իմոյ կոխիցէ զձեզ։ 29Եւ այս նշանք ելին ի Սաբաւոթ Տեառնէ. արդ խորհեցարուք՝ բարձէք ի ձէնջ զընդունայն մխիթարութիւնն ձեր։՝՝