1Եւ եղեւ ի չորեքտասաներորդի ամի թագաւորութեանն Եզեկեայ, ել Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց ի վերայ ամուր քաղաքաց Հրէաստանի, եւ առ զնոսա։ 2Եւ առաքեաց արքայն Ասորեստանեայց զՌափսակ ի Ղաքիսայ յԵրուսաղէմ առ արքայն Եզեկիա զօրօք բազմօք. եւ եկն եկաց ի վերայ ջրմղի վերնոյ աւազանին ի ճանապարհի ագարակին թափչաց։ 3Եւ ելին առ նա Եղիակիմ Քեղկեայ որ հազարապետն էր, եւ Սովմնաս՝ հրովարտակաց դպիր, եւ Յովաք Ասափայ՝ յիշատակաց դպիր։

4Եւ ասէ ցնոսա Ռափսակ. Երթայք ասացէք ցԵզեկիա. Այսպէս ասէ մեծ, արքայն Ասորեստանեայց. Յո՞ յուսացեալ իցես. 5միթէ խորհրդով կամ բանիւք շրթանց պատերազմ վճարիցի՞.՝՝ իսկ արդ յո՞ յուսացեալ իցես զի ոչ հնազանդիս ինձ։ 6Ահաւասիկ յուսացեալ ես ի ցուպն եղեգնեայ ի ջախջախ՝ յԵգիպտացին, յոր թէ յենուցու ոք՝ խորտակի եւ ընդ ձեռս ելանէ. այնպէս է փարաւոն արքայն Եգիպտացւոց, եւ ամենեքեան՝՝ որ յուսացեալ են ի նա։ 7Իսկ եթէ ասիցէք, եթէ՝ Ի Տէր Աստուած մեր յուսացեալ եմք, ո՞չ ապաքէն նա է՝ վասն որոյ՝՝ քակեաց Եզեկիա զբարձունս եւ զսեղանս նոցա, եւ պատուէր ետ Հրէաստանի եւ Երուսաղեմի, առաջի նորա սեղանոյն՝՝ միայն երկիր պագանել։ 8Այլ արդ եկայք խառնեցարուք՝՝ ընդ տեառն իմում արքային Ասորեստանեայց, եւ տաց ձեզ երկուս հազարս երիվարաց, եթէ կարիցէք տալ հեծեալս ի վերայ նոցա։ 9Եւ զիա՞րդ կարիցէք ի դիմի հարկանել միում ումեք յաշխարհակալաց ծառայից տեառն իմոյ, որք յուսացեալդ էք յԵգիպտոս ի հեծեալս եւ յերիվարս նոցա՝՝։ 10Իսկ արդ մեք առանց Տեա՞ռն եկեալ իցեմք յերկիրս յայս տալ ընդ սմա պատերազմ. Տէր ասաց ցիս. Ել յերկիրն յայն, եւ ապականեա զնա։

11Եւ ասեն ցնա Եղիակիմ եւ Սովմնաս եւ Յովաք. Խօսեաց ընդ ծառայս քո Ասորերէն, զի լսեմք, եւ մի՛ խօսիր ընդ մեզ Հրեարէն եւ ընդէ՞ր խօսիցիս՝՝ յականջս մարդկանս որ անկեալ կան զպարսպաւս։ 12Ասէ ցնոսա Ռափսակ. Միթէ առ տէ՞րն ձեր կամ առ ձե՞զ առաքեաց զիս տէր իմ խօսել զբանս զայսոսիկ. ո՞չ ապաքէն առ մարդիկդ որ նստին ի վերայ պարսպիդ, զի մի՛ ուտիցեն զաղբ եւ ըմպիցեն՝՝ զմէզս իւրեանց ձեւք հանդերձ։

13Յոտն եկաց Ռափսակ եւ աղաղակեաց ի ձայն մեծ Հրեարէն՝ եւ ասէ. Լուարուք զպատգամս թագաւորին մեծի արքային Ասորեստանեայց. 14Այսպէս ասէ արքայ. Մի՛ պատրեսցէ զձեզ Եզեկիա բանիւք՝ որովք՝՝ ոչ կարէ փրկել զձեզ։ 15Եւ մի՛ խաբեսցէ զձեզ Եզեկիա՝ թէ Աստուած փրկեսցէ զձեզ՝՝, եւ ոչ մատնիցի քաղաքս ի ձեռս թագաւորին Ասորեստանեայց։ 16Մի՛ անսայք Եզեկեայ. այսպէս ասէ արքայն Ասորեստանեայց. Եթէ կամիցիք դիւրել անձանց, եկայք՝՝ ելէք առ իս. եւ կերիջիք իւրաքանչիւր զայգի իւր եւ զթզենի, եւ արբջիք ջուր ի ջրհորոց ձերոց, 17մինչեւ եկից եւ տարայց զձեզ յերկիրն որ իբրեւ զերկիրս ձեր է, երկիր ցորենոյ եւ գինւոյ, հացաւէտ եւ այգաւէտ։ 18Մի՛ խաբեսցէ զձեզ Եզեկիա՝ եւ ասասցէ թէ Աստուած փրկէ զձեզ՝՝. միթէ փրկեցի՞ն աստուածք ազգացն զիւրաքանչիւր երկիր ի ձեռաց արքային Ասորեստանեայց։ 19Ո՞ւր է աստուած Եմաթայն եւ Արփաթայ, եւ ո՞ւր է աստուած քաղաքին Սեփարուիմ՝՝. միթէ կարացի՞ն փրկել զՍամարիա ի ձեռաց իմոց։ 20Ո՞ ոք յաստուածոց ամենայն ազգացն այնոցիկ կարաց փրկել զերկիր իւր ի ձեռաց իմոց, զի եւ ձեր Աստուածդ՝՝ փրկեսցէ զԵրուսաղէմ ի ձեռաց իմոց։

21Լուռ եղեն եւ ոչինչ ետուն պատասխանի, վասն հրամանի թագաւորին չտալ պատասխանի։ 22Եւ եմուտ Եղիակիմ Քեղկեայ որ հազարապետն էր, եւ Սովմնաս հրովարտակաց դպիր, եւ Յովաք Ասափայ յիշատակաց դպիր առ Եզեկիա՝ զօձիս պատառեալ, եւ պատմեցին նմա զբանս Ռափսակայ։