Եսայիա մարգարեյի գիրք

37

1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Եզեկիա արքայ, պատառեաց զպատմուճան իւր եւ քուրձ զգեցաւ, եւ ել ի Տեառն։ 2Եւ առաքեաց զԵղիակիմ զհազարապետն եւ զՍովմնաս հրովարտակաց դպիր եւ զծերս ի քահանայից անտի քրձազգածս առ Եսայի որդի Ամովսայ։ 3Եւ ասեն ցնա. Այսպէս ասէ Եզեկիա. Այսօր է օր նեղութեան եւ նախատանաց եւ կշտամբութեան եւ բարկութեան՝՝, յորում աւուր հասեալ են երկունք ծննդականի՝ եւ ոչ կարէ ծնանել։ 4Լուիցէ Տէր քո զբանս Ռափսակայ, զոր առաքեաց արքայն Ասորեստանեայց տէրն նորա՝ նախատել զԱստուած կենդանի, նախատել բանիւք զորս լուաւ Տէր Աստուած քո. եւ խնդրեսցես ի Տեառնէ Աստուծոյ քումմէ՝՝ վասն մնացելոցս այսոցիկ։ 5Եւ եկին ծառայքն Եզեկեայ արքայի առ Եսայի։ 6Եւ ասէ ցնոսա Եսայի. Զայս ասասջիք ցտէրն ձեր. Այսպէս ասէ Տէր. Ոչ երկիցես ի բանիցն զոր լուար, որովք նախատեցին զիս հրեշտակք արքային Ասորեստանեայց։ 7Ահաւասիկ արկանեմ ես ի նա խռովութեան, եւ լուեալ համբաւ՝ դարձցի յաշխարհ իւր, անկցի ի սուր յերկրի իւրում։

8Եւ դարձեալ անդրէն Ռափսակայ եհաս առ արքայն Ասորեստանեայց, զի պաշարեալ էր , եւ լուաւ թէ արքայն Ասորեստանեայց չուեաց ի Ղաքիսայ։ 9 ել Թարակ արքայ Եթովպացւոց պաշարել զնա. եւ դարձաւ անդրէն։ Եւ՝՝ առաքեաց հրեշտակս առ Եզեկիա եւ ասէ. 10Այսպէս ասացէք ցԵզեկիա արքայ Հրէաստանի. Մի՛ խաբեսցէ զքեզ Աստուած յոր դու յուսացեալ ես, եւ ասիցէ թէ՝ Ոչ մատնեսցի ի ձեռս արքային Ասորեստանեայց։ 11Արդ ահա չիցէ՞ լուեալ քո զոր ինչ արարին թագաւորք Ասորեստանեայց ընդ ամենայն , որպէս սատակեցին զնոսա. իսկ արդ դու ապրելո՞ց իցես։ 12Միթէ ապրեցուցի՞ն աստուածք ազգացն զայնոսիկ զորս կորուսին հարքն իմ, զԳովզան եւ զԽառան զՀռափեթ, որ են յերկրին Եմաթայ՝՝։ 13Ո՞ւր են թագաւորք Եմաթայն եւ Արփաթայ, եւ ո՞ւր են թագաւորք քաղաքին Սեփարուիմ, Անայն եւ Ուայ։ 14Եւ ա՛ռ Եզեկիա զհրովարտակն ի ձեռաց հրեշտակացն, ընթերցաւ եւ եմուտ ի տուն Տեառն, եւ տարածեաց առաջի Տեառն։ 15Եւ եկաց յաղօթս Եզեկիա առ Տէր եւ ասէ. 16Տէր Սաբաւովթ, Աստուած Իսրայելի, որ նստիս ի քերովբէս, դու ես Աստուած միայն ամենայն թագաւորութեանց տիեզերաց, դու արարեր զերկինս եւ զերկիր։ 17Խոնարհեցո, Տէր, զունկն քո եւ լուր. բաց, Տէր, զաչս քո. , Տէր, լուր, Տէր, եւ տես՝՝ զպատգամս զոր առաքեաց Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց նախատել զԱստուած կենդանի։ 18Եւ արդարեւ աւերեցին թագաւորքն Ասորեստանի զաշխարհս ամենայն եւ զերկիր նոցա, 19եւ հրձիգ արարին զկուռս նոցա. քանզի չէին աստուածք, այլ ձեռագործք մարդկան, փայտեղէնք եւ քարեղէնք, եւ կորուսին զնոսա։ 20Բայց արդ, Տէր Աստուած մեր, ապրեցո զմեզ ի ձեռաց նորա. զի ծանիցեն ամենայն թագաւորութիւնք երկրի՝ թէ դու միայն Աստուած։

21 առաքեցաւ Եսայի որդի Ամովսայ առ Եզեկիա՝ եւ ասէ ցնա. Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Լուայ աղօթիցն զոր աղաչեցեր առ իս՝ վասն Սենեքերիմայ արքային Ասորեստանեայց. 22արդ այս բան է զոր խօսեցաւ վասն Աստուած. Անգոսնեաց արհամարհեաց զքեզ՝ կոյս դուստր Սիոնի. գլուխ շարժեաց ի վերայ քո՝ դուստր Երուսաղեմի։ 23Զո՞ նախատեցեր գրգռեցեր, եւ առ ո՞ բարձրացուցեր զբարբառ քո, եւ ոչ ամբարձեր զաչս քո ի բարձունս ի Սուրբն Իսրայելի։ 24Զի՞ ի ձեռն հրեշտակաց նախատեցեր զՏէր. դու ասէիր թէ՝ Բազմութեամբ կառաց իմոց ելի ի բարձրութիւն լերանց, եւ ի ծագս Լիբանանու. եւ կոտորեցի զբարձրութիւն մայրից նորա, եւ զգեղեցկութիւն նոճից նորա, եւ մտի ի կողմանց անտառին. 25եւ արկի կամուրջ, եւ աւերեցի զջուրսն եւ զամենայն ժողովս ջուրցն։՝՝ 26Չիցէ՞ լուեալ քո զոր յառաջագոյն արարի ես յաւուրցն առաջնոց զոր կարգեցի, եւ այժմ աւերել զհեթանոսս յամուրս իւրեանց, 27եւ զբնակիչս քաղաքաց յիւրաքանչիւր ամրոցաց. թողի ի ձեռաց եւ ցամաքեցան, եւ եղեն իբրեւ զխոտ ցամաքեալ ի վերայ տանեաց եւ իբրեւ զսէզ չորացեալ։՝՝ 28Արդ զկայս հանգստեան քո, եւ զել եւ զմուտ ճանապարհաց քոց ես ինձէն գիտեմ։ 29Եւ սրտմտութիւն քո զոր սրտմտեցեր, դառնութիւն քո ել առաջի՝՝ իմ. եւ արկից վարապան ի ցռուկ քո, եւ դանդանաւանդ ի կզակս քո. եւ դարձուցից զքեզ ընդ նոյն ճանապարհ ընդ որ եկիր։ 30Այլ քեզ այս եղիցի նշան. կերիցես այս զսերմանեալդ, եւ յամէ եւս զմնացորդսն, եւ յամին երրորդում սերմանեսջիք եւ հնձեսջիք, տնկեսջիք այգիս եւ կերիջիք զպտուղ նորա։ 31Եւ եղիցին մնացորդքն Հրէաստանի արձակել արմատս ի խոնարհ, եւ տալ ի վեր։ 32Զի յԵրուսաղէմ եղիցին մնացեալք, եւ ի լերին Սիոնի ապրեալք. զի նախանձ Տեառն զօրութեանց արար զայս։ 33Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր ի վերայ թագաւորին Ասորեստանեայց. Մի՛ մտցէ ի քաղաքս յայս, եւ մի՛ նետս արկցէ ի վերայ դորա. եւ մի՛ փակեսցէ զդա վահանօք, եւ մի՛ պաշարեսցէ զդա պատնիշօք. 34այլ ճանապարհ ընդ որ եկն՝ ընդ նոյն դարձցի, եւ ի քաղաքդ յայդ ՛ մտցէ։ Այսպէս ասէ Տէր.՝՝ 35Վերակացու եղէց քաղաքիդ այդմիկ ապրեցուցանել զդա, վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։

36Եւ ել հրեշտակ Տեառն, եւ սատակեաց ի բանակէ անտի Ասորեստանեայցն հարեւր ութսուն եւ հինգ հազար. եւ յարեան ընդ առաւօտն՝ գտին զայն ամենայն մարմին մեռեալ։ 37Եւ դարձաւ անդրէն՝ գնաց Սենեքերիմ արքայն Ասորեստանեայց, եւ բնակեաց ի ։ 38Եւ մինչդեռ երկիր պագանէր ի տան իւրում Նասրաքայ կռոց իւրոց, Ադրամելէք եւ Սարասար որդիք նորա սպանին զնա սրով, եւ ինքեանք գնացին ի Հայս. եւ թագաւորեաց Ասորդան որդի նորա ընդ նորա։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1895)