1Եւ եղեւ ի ժամանակին յայնմիկ հիւանդանալ Եզեկեայ մինչեւ ի մահ. եւ եկն առ նա Եսայի որդի Ամովսայ եւ ասէ ցնա. Այսպէս ասէ Տէր. Հրաման տուր վասն տան քո, զի մեռանիս եւ ոչ կեաս։ 2Եւ դարձոյց Եզեկիա զերեսս իւր յորմ անդր, յաղօթս եկաց, 3եւ ասէ. Ո՜ Տէր, յիշեա զիս, Տէր,՝՝ զի գնացի առաջի քո արդարութեամբ եւ ճշմարտութեամբ սրտիւ, եւ զհաճոյս առաջի քո արարի։ Եւ ելաց Եզեկիա լալիւն մեծ։

4Եւ եղեւ բան Տեառն առ Եսայի եւ ասէ. 5Երթ եւ ասա ցԵզեկիա. Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Դաւթի հօր քո. Լուայ բարբառոյ աղօթից քոց, եւ տեսի զարտասուս քո. ահաւադիկ յաւելում ի ժամանակս քո ամս հինգետասան. 6եւ ի ձեռաց արքային Ասորեստանեայց ապրեցուցից զքեզ եւ զքաղաքդ զայդ, եւ վերակացու եղէց քաղաքիդ այդմիկ։ 7Եւ այս քեզ նշան ի Տեառնէ, թէ առնիցէ Աստուած զբանդ զայդ զոր խօսեցաւ. 8Ահաւադիկ ես դարձուցանեմ զստուեր աստիճանացդ, ընդ որ իջեալ է շողդ, զտասն աստիճանաւ տան քո. եւ դարձուցից զշողդ զտասնեքումբք աստիճանօքդ։ Եւ ել շողն զտասնեքումբք աստիճանօք՝ ընդ որ իջեալ էր ստուերին։՝՝

9Աղօթք Եզեկեայ արքայի Հրէաստանի ի ժամանակի յորում հիւանդացաւ, եւ յարեաւ ի հիւանդութենէ իւրմէ։

10Ես ասացի. Ի վերանալ աւուրց իմոց գնացից ի դրունս դժոխոց, թողից զմնացորդս ամաց իմոց։ 11Ասացի թէ՝ Ոչ եւս տեսից զփրկութիւն Աստուծոյ ի վերայ երկրի, եւ ոչ եւս տեսից զմարդն բնակչօք իւրովք։ 12Պակասեցայ ես յազգատոհմէ իմմէ. թողի զմնացորդս կենաց իմոց. ելին եւ գնացին յինէն՝ որպէս որ քակէ զտաղաւար կանգնեալ. եղեւ ոգի իմ առ յինէն իբրեւ ոստայն սատարաց մերձ ի հատանել։ 13Յաւուր յայնմիկ մատնեցայ մինչեւ յառաւօտ. իբրեւ զառեւծ այնպէս խորտակեաց զամենայն ոսկերս իմ, զի ի տուընջենէ մինչեւ ի գիշեր մատնեցայ։ 14Իբրեւ զծիծառն՝ այնպէս ճչեցի, եւ իբրեւ զաղաւնի՝ այնպէս մնչեցի. զի նուաղեցան աչք իմ ի հայելոյ ի բարձունս երկնից առ Տէր որ փրկեացն զիս, եւ փարատեցոյց զցաւս անձին իմոյ. 15եւ ինքն կարգեաց զամենայն ամս իմ ի դառնութիւն անձին իմոյ։ 16Տէր, վասն այսորիկ պատմեցաւ քեզ, եւ զարթուցեր զհոգի իմ, մխիթարեցայ՝ եւ կեցի։ 17Ահաւասիկ ի խաղաղութիւն դարձաւ դառնութիւն իմ. փրկեցեր զանձն իմ զի մի՛ կորեայց, եւ ընկեցեր յետոյ իմ զամենայն զմեղս իմ։ 18Զի ոչ թէ որ ի դժոխս են՝ խոստովան առնիցին առ քեզ, եւ ոչ մեռեալք օրհնեսցեն զքեզ, եւ ոչ յուսասցին յողորմութիւնս քո՝ ոյք իջանեն ի գուբ։ 19Այլ կենդանիք օրհնեսցեն զքեզ՝ որպէս եւ եսս. այսուհետեւ մանկունս ծնայց՝ որ պատմեսցեն զարդարութիւն քո, Տէր փրկութեան իմոյ։ 20Եւ ոչ դադարեցից օրհնել զքեզ սաղմոսարանաւ զամենայն աւուրս կենաց իմոց յանդիման տաճարիդ Աստուծոյ։

21Եւ ասէ Եսայի ցԵզեկիա. Առ դու պաղատիտս թզոյ, մանրեա եւ դիր ի վերայ վիրիդ՝ եւ ողջասցիս։ 22Եւ ասէ. Այդ եղիցի նշան եթէ ելանիցեմ ի տունն Աստուծոյ։՝՝