1Իժամանակին յայնմիկ առաքեաց Մարովդաք Բաղդան որդի Բաղդանայ՝ արքայ Բաբելացւոց, հրեշտակս հրովարտակօք՝՝ եւ պատարագս Եզեկեայ. քանզի լուաւ թէ հիւանդացաւ մերձ ի մահ՝՝ եւ յարեաւ։ 2Եւ ուրախ եղեւ Եզեկիա ի նոսա, եւ եցոյց նոցա զտունս գանձուց եւ զխնկոց եւ զիւղոց եւ զոսկւոյ եւ զարծաթոյ, եւ զամենայն տունս անօթոյ գանձու, եւ զամենայն ինչ որ էր ի գանձս իւր. եւ ոչ ինչ էր զոր ոչ եցոյց նոցա Եզեկիա ի տան իւրում, եւ յամենայն իշխանութեան իւրում։

3Եւ եկն Եսայի մարգարէ առ արքայն Եզեկիա եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ ասեն արքդ այդոքիկ, եւ ուստի՞ եկեալ են առ քեզ։ Եւ ասէ Եզեկիա. Յերկրէ հեռաստանէ եկին առ իս ի Բաբելոնէ։ 4Եւ ասէ Եսայի. Զի՞նչ տեսին ի տան քում։ Եւ ասէ Եզեկիա. Զամենայն ինչ որ ի տան իմում էր՝ տեսին, եւ ոչ ինչ էր ի տան իմում զոր ոչ տեսին. այլ եւ զգանձս եւս զիմ։ 5Եւ ասէ ցնա Եսայի. Արդ լուր զպատգամս Տեառն զօրութեանց. 6Ահա եկեսցեն աւուրք, եւ առնուցուն զամենայն ինչ որ ի տան քում է, եւ զոր ինչ միանգամ ժողովեցին հարքն քո մինչեւ ցայսօր. տարցին ի Բաբելոն, եւ մի՛ ինչ ամենեւին թողուցուն. այլ ասաց Աստուած, թէ՝՝ 7Եւ յորդւոց քոց որ ելանիցեն ի քէն՝ զորս դուն ծնանիցիս, տարցին եւ արասցեն ներքինիս ի տան թագաւորին Բաբելացւոց։ 8Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Բարի է բանդ Տեառն զոր խօսեցաւ. եղիցի՝՝ արդարութիւն եւ խաղաղութիւն յաւուրս իմ։