1Եւ արդ այսպէս ասէ Տէր Աստուած որ արար զքեզ, Յակոբ, եւ որ ստեղծ զքեզ, Իսրայէլ. Մի՛ երկնչիր զի փրկեցի զքեզ, եւ կոչեցի քեզ զանուն քո թէ՝ Իմ ես։ 2Եւ եթէ անցանիցես ընդ ջուրս՝ ընդ քեզ եմ, եւ գետք զքեզ մի՛ ողողեսցեն. եւ եթէ անցանիցես ընդ հուր՝ մի՛ այրեսցիս, եւ բոց նորա զքեզ մի՛ կիզցէ։ 3Զի ես եմ Տէր Աստուած քո Սուրբն Իսրայելի որ փրկեմ զքեզ. արարի փոխանակ քո զԵգիպտոս եւ զԵթովպիա. եւ զՍուհէն քեզ փոխանակեցի։ 4Ուստի եւ պատուական իսկ եղեր առաջի իմ եւ փառաւորեցար. եւ ես սիրեցի զքեզ. եւ տաց զմարդիկ փոխանակ քո, եւ զիշխանս փոխանակ գլխոյ քո։ 5Մի՛ երկնչիր զի ընդ քեզ եմ. յարեւելից ածից զզաւակ քո, եւ յարեւմտից ժողովեցից զքեզ։ 6Ասացից հիւսիսոյ. Ած. եւ հարաւոյ թէ՝ Մի՛ արգելուր. ածէք զորդիս իմ յերկրէ հեռաստանէ, եւ զդստերս իմ ի ծագաց երկրէ, 7եւ զամենեսեան որ միանգամ կոչեցեալ են յանուն իմ. զի փառօք իմովք հաստատեցի զնա եւ ստեղծի զնա եւ արարի զնա։

8Եւ հանի զժողովուրդն կոյր, եւ թէպէտ եւ աչք են, սակայն նոյնպէս կուրացեալ են, եւ խցեալ են ականջք իւրեանց։՝՝ 9Ամենայն ազգք ժողովեցան ի միասին, եւ իշխանք ժողովեսցին ի նոցանէ. ո՞՝՝ պատմեսցէ զայս, եւ կամ որ ինչ ի սկզբանէն էր՝ ո՞ ազդ արասցէ ձեզ. ածցեն զվկայս իւրեանց եւ արդարասցին, լուիցեն եւ ասասցեն զճշմարիտն։ 10Եղերուք ինձ վկայք եւ ես ձեզ վկայ, ասէ Տէր Աստուած՝՝, եւ ծառայ իմ զոր ընտրեցի. զի գիտասջիք եւ հաւատասջիք ինձ, եւ ի միտ առնուցուք թէ ես եմ. յառաջ քան զիս ոչ եղեւ այլ Աստուած, եւ յետ իմ ոչ եղիցի։ 11Ես եմ Աստուած՝՝, եւ չիք ոք բաց յինէն որ փրկիցէ։ 12Պատմեցի եւ փրկեցի. նախատեցի՝՝ եւ ոչ ոք էր ի միջի ձերում օտար. դուք ինքնին իսկ վկայէք ինձ։ 13Եւ ես Տէր Աստուած ի սկզբանէ, եւ եւս՝՝, եւ ոչ ոք իցէ որ ի ձեռաց իմոց հանիցէ. եւ արարից, եւ ոչ ոք իցէ որ դարձուցանիցէ։

14Այսպէս ասէ Տէր Աստուած, որ փրկելոցն է զձեզ՝՝ Սուրբն Իսրայելի. Վասն ձեր առաքեցի ի Բաբելոն, եւ ընդոստուցի փախստական զամենեսեան. եւ Քաղդէացիքն նաւուք պաշարեսցին. 15ես Տէր Աստուած Սուրբն ձեր, որ յայտ արարի ձեզ զթագաւորն Իսրայելի։՝՝ 16Այսպէս ասէ Տէր որ արար ճանապարհ ընդ ծով եւ ի ջուրս սաստիկս շաւիղս, 17որ հանէ զկառս եւ զերիվարս եւ բազում զօրս սաստիկս. այլ՝՝ ննջեցին եւ ոչ յարիցեն, շիջան իբրեւ զպատրոյկ շիջեալ. 18մի՛ յիշէք զառաջինսն, եւ զհինն մի՛ ածէք զմտաւ. 19զի ես աւասիկ նոր գործեմ, որ այժմ յայտնեսցի եւ ծանիջիք. եւ արարից ճանապարհ ընդ անապատ, եւ յերկիր անջրդի գետս բղխեցուցից։ 20Օրհնեսցեն զիս գազանք անապատի, համբարուք եւ դստերք ջայլամանց. զի ետու ես ջուր յանապատ եւ գետ յերկիր անջրդի, արբուցանել զազգն իմ ընտրեալ, 21եւ զժողովուրդն իմ զոր ստացայ՝ պատմել զքաջութիւնս իմ։

22Ոչ այժմ ինչ կոչեցի զքեզ, Յակոբ, եւ ոչ աշխատ արարի զքեզ՝՝, Իսրայէլ. 23ոչ մատուցեր ինձ խաշինս ողջակիզաց քոց, եւ ոչ զոհիւք քովք փառաւորեցեր զիս. ոչ ծառայեցեր ինձ պատարագօք քովք՝՝, եւ ոչ աշխատ արարի զքեզ ի ծախս կնդրկաց քոց։ 24Ոչ գնեցեր ինձ խունկս արծաթոյ, եւ ոչ ցանկացայ ճարպոյ զոհից քոց. այլ ի մեղս քո եւ յանօրէնութիւնս քո վերակացու եղէց քեզ՝՝։ 25Ես եմ, ես եմ նոյն որ ջնջեմ զանօրէնութիւնս քո վասն իմ, եւ զմեղս քո այլ ոչ եւս յիշեցից։ 26Բայց քեզ յուշ լիցի՝ եւ ընդ միմեանս դատեսցուք. ասա դու նախ զանօրէնութիւնս քո զի արդարասցիս։ 27Հարքն ձեր նախ մեղան, եւ իշխանքն ձեր անօրինեցան յիս, 28եւ պղծեցին իշխանքն զսրբութիւնս իմ՝՝. եւ մատնեցի ի կորուստ զՅակոբ, եւ զԻսրայէլ ի նախատինս։