1Լուարուք զայս, տունդ Յակոբայ, անուանեալքդ յանուն Իսրայելի, ծնեալքդ ի զաւակէ Յուդայ, որ երդնուք յանուն Տեառն Աստուծոյ Իսրայելի, որ՝՝ յիշատակէքդ ոչ ճշմարտութեամբ եւ ոչ արդարութեամբ։ 2Որ խրախուսէք յանուն քաղաքին սրբոյ, եւ հաստատեալ համարիք յանուն Աստուծոյ Իսրայելի՝՝, Տէր Սաբաւովթ անուն է նորա։ 3Զառաջինսն տակաւին պատմեմ, ել ի բերանոյ իմմէ, եւ լսելի եղեւ. յանկարծակի արարի՝ եւ եկն եհաս։ 4Գիտեմ զի խիստ ես, եւ ջիղք երկաթիք պարանոց քո, եւ ճակատ քո պղնձի։ 5Պատմեցաւ քեզ առաջինն՝՝, եւ մինչչեւ հասեալ էր առ քեզ՝ լսելի արարի քեզ. մի՛ երբեք ասիցես թէ՝ Կուռքն իմ արարին, եւ մի՛ ասիցես թէ՝ Դրօշեալքն եւ ձուլածոյքն պատմեցին ինձ։ 6Լուարուք զամենայն եւ ոչ առէք ի միտ, այլ եւ՝՝ լսելի արարի քեզ զնորն՝ որ յայսմհետէ լինելոց է. 7եւ ոչ ասացեր թէ՝ Այժմ լինի, եւ ոչ ի վաղուց հետէ յաւուրցն առաջնոց՝՝, եւ ոչ եղեր ունկնդիր այնմիկ. մի՛ ասիցես, թէ՝ Այո, գիտեմ զայդ. 8զի ոչ գիտես եւ ոչ իմանաս, եւ ոչ ի սկզբանէ բացեր զականջս քո. զի գիտացի թէ արհամարհելով արհամարհեսցես՝՝, եւ անօրէն անդստին յորովայնէ կոչեսցիս։ 9Վասն անուան իմոյ ցուցից քեզ զբարկութիւն իմ եւ զփառաւորութիւնս իմ, զոր ածի ի վերայ քո զի մի՛ սատակեցից զքեզ։ 10Ահաւասիկ վաճառեցի զքեզ ոչ վասն արծաթոյ, եւ զերծուցի զքեզ ի հնոցէ աղքատութեան։ 11Վասն իմ արարի քեզ զայդ՝՝, զի մի՛ անուն իմ հայհոյեսցի. եւ զփառս իմ այլում ոչ տաց։ 12Լուր ինձ, Յակոբ, եւ Իսրայէլ՝ զոր եսդ կոչեմ. ես եմ առաջին, եւ ես եմ յաւիտեան։ 13Ձեռն իմ արկ հիմունս երկրի, եւ աջ իմ հաստատեաց զերկինս. կոչեցից զամենեսեան զնոսա, եւ կացցեն ի միասին։ 14Ժողովեսցին ամենեքեան եւ լուիցեն՝ թէ ո՛ պատմեաց նոցա զայն։ Առ սէր քո արարի զկամս քո ի վերայ Բաբելոնի, բառնալ զզաւակն Քաղդէացւոց. 15ես կոչեցի եւ ես խօսեցայ. ածի զնա՝ եւ յաջողեցի զճանապարհս նորա։՝՝ 16Մատերուք առ իս, եւ լուարուք զայս. ոչ ի սկզբանէ ի ծածուկ ինչ խօսեցայ, եւ ոչ ի տեղւոջ խաւարին երկրի.՝՝ յորժամ լինէրն իսկ՝ ես անդ էի. եւ արդ Տէր Տէր առաքեաց զիս եւ Հոգի նորա։ 17Այսպէս ասէ Տէր որ փրկեացն զքեզ՝ Սուրբն Իսրայելի. Ես եմ Տէր Աստուած քո, ցուցի քեզ գտանել ճանապարհ՝՝ ընդ որ գնայցես։ 18Եւ եթէ լուեալ էր քո պատուիրանաց իմոց՝ լինէր քեզ իբրեւ զգետ խաղաղութիւն քո, եւ արդարութիւն քո իբրեւ զալիս ծովու։ 19Եւ լինէր իբրեւ զաւազ զաւակ քո, եւ ծնունդք որովայնի քո իբրեւ զհող երկրի. սակայն եւ արդ ոչ սատակեսցիս, եւ ոչ կորիցէ անուն քո՝՝ առաջի իմ։ 20Ելէք ի Բաբելոնէ, փախերուք ի Քաղդէացւոց. ի ձայն ուրախութեան պատմեցէք, եւ լսելի եղիցի. պատմեցէք մինչեւ ի ծագս երկրի՝ զոր ասէքդ թէ՝ Փրկեաց Տէր զծառայ իւր զՅակոբ։ 21Եւ եթէ ծարաւեսցեն յանապատին, հանցէ նոցա ջուր ի վիմէ. վէմ պատառեսցի, ջուրք բղխեսցեն, եւ արբցէ ժողովուրդ իմ։՝՝ 22Ոչ գոյ խաղաղութիւն ամպարշտաց, ասէ Տէր։