1Լուարուք ինձ, կղզիք, եւ ունկն դիք հեթանոսք. յետ բազում ժամանակաց հաստատեսցի այդ, ասէ Տէր։ Յարգանդէ՝՝ կոչեաց զիս, եւ յորովայնէ մօր իմոյ կարդաց զանուն իմ. 2եդ զբերան իմ իբրեւ զսուսեր սուր. եւ ընդ հովանեաւ ձեռին իւրոյ թաքոյց զիս. եւ եդ զիս իբրեւ զնետ մի ընտիր, եւ ի կապարճս իւր թաքոյց զիս. 3եւ ասէ ցիս. Ծառայ իմ ես դու, Իսրայէլ, եւ ի քեզ փառաւորեցայց։ 4Եւ ասեմ. Զուր ուրեմն վաստակէի տարապարտուց, յոչինչ ետու զզօրութիւն իմ. վասն այսորիկ իրաւունք իմ ի Տեառնէ, եւ վաստակ իմ առաջի Աստուծոյ իմոյ։ 5Եւ արդ այսպէս ասէ Տէր որ ստեղծ զիս յորովայնէ ծառայ իւր, ժողովել զՅակոբ եւ զԻսրայէլ առ ինքն. եւ ժողովեցայց եւ՝՝ փառաւորեցայց առաջի Տեառն, եւ Աստուած իմ է ինձ զօրութիւն։ 6Եւ ասէ ցիս. Մեծ է քեզ այդ, կոչել զքեզ ծառայ իմ՝՝, հաստատել զազգսն Յակոբայ, եւ զցրուեալսն Իսրայելի դարձուցանել. ահաւասիկ եդի զքեզ յուխտ ազգի եւ՝՝ ի լոյս հեթանոսաց, լինել փրկութիւն մինչեւ ի ծագս երկրի։

7Այսպէս ասէ Տէր որ փրկեացն զքեզ Աստուած Իսրայելի. Սրբեցէք զայն որ խոտէն զանձն իւր, զաղարտեալն յազգաց ի ծառայիցն՝՝ իշխանաց. թագաւորք տեսցեն զնա եւ յոտն կացցեն. իշխանք՝ եւ երկիր պագցեն նմա վասն Տեառն. զի հաւատարիմ է Սուրբն Իսրայելի՝ եւ որ ընտրեաց զքեզ։ 8Այսպէս ասէ Տէր ցԻսրայէլ. Ի ժամանակի ընդունելութեան լուայ քեզ, եւ յաւուր փրկութեան օգնեցի քեզ. եւ ստեղծի զքեզ, եւ ետու զքեզ յուխտ հեթանոսաց՝՝ հաստատել զերկիր, եւ ժառանգեցուցանել զժառանգութիւնս աւերակս. 9ասել կապելոց թէ՝ Ելէք, եւ որ ի խաւարին իցեն թէ՝ Յայտնեցարուք։ Յամենայն ճանապարհս արածեսցին, եւ յամենայն շաւիղս ճարակք նոցա։ 10Ոչ քաղցիցեն եւ ոչ ծարաւեսցեն, եւ ոչ խորշակահար լիցին յարեւու. այլ որ ողորմելոցն է մխիթարեսցէ զնոսա, եւ ընդ աղբերակունս ածցէ զնոսա։ 11Եւ եդից զամենայն լերինս ի ճանապարհ, եւ զամենայն շաւիղս յարօտս նոցին՝՝։ 12Ահաւասիկ ոմանք եկեսցեն ի հեռաստանէ, ոմանք ի հիւսիսոյ եւ ի ծովէ, եւ ոմանք յերկրէ Պարսից։ 13Ուրախ լերուք, երկինք, եւ ցնծասցէ երկիր, գոչեսցեն լերինք զցնծութիւն եւ բլուրք զարդարութիւն՝՝. զի ողորմեցաւ Աստուած ժողովրդեան իւրում, եւ զխոնարհս ժողովրդեան իւրոյ մխիթարեաց։

14Բայց Սիոն ասաց. Եթող զիս Տէր եւ մոռացաւ զիս Աստուած։ 15Միթէ մոռանայցէ՞ կին զմանուկ իւր, կամ թէ ո՞չ գթասցի ի ծնունդս որովայնի իւրոյ. եւ եթէ մոռանայցէ զայն կին՝ սակայն ես ոչ մոռացայց զքեզ, ասէ Տէր։ 16Ահաւասիկ ի վերայ ձեռաց իմոց նկարեցի զպարիսպ քո, եւ առաջի իմ ես դու յամենայն ժամ. 17եւ արագ շինեսջիր յայնցանէ՝՝ որ քակեցին զքեզ, եւ որ աւերեցինն զքեզ՝ ի քէն ի բաց մերժեսցին։ 18Ամբարձ շուրջ զքեւ զաչս քո, եւ տես զամենեսին, զի ահաւադիկ՝՝ ժողովեցան եւ եկին առ քեզ. Կենդանի եմ ես՝ ասէ Տէր, զի զամենեսին զնոսա իբրեւ զպատմուճան զգեցցիս, եւ արկցես զնոսա զքեւ իբրեւ զզարդ հարսին։ 19Զի աւերակքն եւ ապականեալքն եւ կործանեալքն քո՝ արդ նեղեսցին ի բնակչացն իւրեանց՝՝, եւ հեռասցին ի քէն որ կլանէինն զքեզ։ 20Զի ասասցեն յականջս քո որդիքն քո զորս կորուսեր՝՝. Նեղ է մեզ տեղիս, ընդարձակեա մեզ զի բնակեսցուք։ 21Եւ ասասցես ի սրտի քում. Ո՞ ծնաւ ինձ զսոսա. զի ես անզաւակ եւ այրի էի, պանդուխտ եւ արգելական. եւ զսոսա ինձ ո՞ սնոյց, զի ես միայն մնացեալ էի, եւ սոքա ո՞ւր էին։

22Այսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւադիկ ամբարձից զձեռս իմ ի վերայ ազգաց, եւ ի կղզիս կանգնեցից զնշան իմ. եւ ածցեն զորդիս քո ի ծոցս իւրեանց, եւ զդստերս քո ի վերայ ուսոց իւրեանց բարձեալ բերիցեն։ 23Եւ եղիցին թագաւորք դայեակք քո, եւ կանայք նոցա մանկակալք քո. ի վերայ երեսաց երկրի երկիր պագանիցեն քեզ, եւ զհող ոտից քոց լիզեսցեն. եւ ծանիցես թէ ես եմ Տէր. եւ ոչ ամաչեսցեն ոյք սպասեն ինձ։ 24Միթէ հանիցէ՞ ոք զկողոպտած սկայի, կամ վարիցէ՞ ոք տարապարտուց գերի՝ եւ ապրիցի՞։ 25Այսպէս ասէ Տէր. Եթէ ոք վարիցէ զսկայ գերի, առցէ զաւար նորա. եւ քաջ ապրէ՝ որ առնուցու զաւար սկայի։ Այլ ես զդատաստան իմ դատեցայց, եւ զորդիս իմ փրկեցից։ 26Եւ կերիցեն նեղիչք քո՝՝ զմարմինս իւրեանց. եւ արբցեն իբրեւ զգինի նոր զարիւնս իւրեանց՝ եւ արբեսցին. եւ ծանիցէ ամենայն մարմին եթէ ես եմ Տէր որ փրկեցի զքեզ, եւ օգնեցի քեզ եւ զօրացուցի զՅակոբ՝՝։