1Լուարուք ինձ որ զհետ երթայք իրաւանց, եւ խնդրեցէք զՏէր. նայեցարուք ի վէմն հաստատուն՝՝ յորմէ կոփեցարուք, եւ ի գուբ հորոյն յորմէ փորեցարուք։ 2Նայեցարուք յԱբրահամ հայրն ձեր, եւ ի Սառա որ երկնեացն զձեզ. զի մի էր՝ եւ կոչեցի զնա, եւ օրհնեցի զնա, եւ բազմացուցի զնա։ 3Եւ արդ մխիթարեցից զքեզ, Սիոն, եւ մխիթարեցից զամենայն զաւերակս նորա. եւ արարից զամենայն աւերակս նորա իբրեւ զդրախտ, եւ զկողմն արեւմտից՝՝ իբրեւ զդրախտ Տեառն. ուրախութիւն եւ ցնծութիւն գտցեն ի նմա, խոստովանութիւն եւ ձայն օրհնութեան։ 4Լուարուք ինձ՝ լուարուք ինձ, ժողովուրդ, եւ թագաւորք՝՝ ունկնդիր լերուք ինձ. զի օրէնք յինէն ելցեն, եւ դատաստան իմ ի լոյս հեթանոսաց։ 5Արագ արագ մերձեսցի արդարութիւն իմ, եւ ելցէ իբրեւ զլոյս փրկութիւն իմ. ի բազուկ իմ հեթանոսք յուսասցին՝՝. ինձ կղզիք սպասեալ մնան, եւ ի բազուկ իմ յուսասցին։ 6Ամբարձէք յերկինս զաչս ձեր, եւ հայեցարուք յերկիր ի խոնարհ. զի երկինք իբրեւ զծուխ հաստատեալ են՝՝, եւ երկիր իբրեւ զձորձս մաշեսցի, եւ բնակիչք նորա իբրեւ զնոյնս կորիցեն. այլ փրկութիւն իմ յաւիտեան կացցէ, եւ արդարութիւն իմ մի՛ պակասեսցէ։

7Լուարուք ինձ որ գիտէք զիրաւունս, ժողովուրդ իմ՝ որոց օրէնք իմ ի սիրտս ձեր, մի՛ երկնչիք ի նախատանաց մարդկան, եւ բամբասանք նոցա զձեզ յամօթ մի՛ արասցեն. 8զի իբրեւ ձորձք ընդ ժամանակաւ մաշեսցին՝՝, եւ իբրեւ զասր որ ուտիցի ի ցեցոյ. բայց արդարութիւն իմ յաւիտեան կացցէ, եւ փրկութիւն իմ ազգաց յազգս։

9Զարթիր, զարթիր, Երուսաղէմ, եւ զգեցիր զզօրութիւն բազկի քո՝՝. զարթիր իբրեւ յաւուրցն ի սկզբանէ, իբրեւ յազգացն յաւիտենից. ո՞չ դու այն ես որ տաշեցեր զլայնութիւնն, վանեցեր՝՝ զվիշապն. 10ո՞չ դու այն ես որ աւերեցեր զծովն՝ զբազմութիւն ջուրցն անդնդոց, որ արարեր զխորս ծովուն ճանապարհ անցից փրկելոցն եւ ապրելոց։ 11Զի ի Տեառնէ եղիցի դարձ՝՝, եւ եկեսցեն ի Սիոն ցնծութեամբ եւ ուրախութեամբ յաւիտենից. զի ի վերայ գլխոց նոցա օրհնութիւն՝՝, եւ ուրախութիւն հասցէ նոցա. մերժեցան ցաւք եւ տրտմութիւնք եւ հեծութիւնք։

12Ես եմ, ես եմ նոյն որ մխիթարեցի զքեզ. ծանիր զինչ ոք էիր, եւ երկեար՝՝ ի մահկանացու մարդոյ եւ յորդւոյ մարդոյ որ իբրեւ զխոտ ցամաքեցան՝՝։ 13Եւ մոռացար զԱստուած զԱրարիչ քո, որ արար զերկինս եւ հաստատեաց զերկիր. եւ երկնչէիր միշտ զամենայն աւուրս յերեսաց սրտմտութեան նեղչին քո որպէս խորհեցաւ ջնջել զքեզ. եւ արդ ո՞ւր է սրտմտութիւն նեղչին քո։ 14Զի ի փրկութեանն քում ոչ կարասցէ կալ. եւ ոչ յամեսցէ, եւ ոչ սպանցէ զքեզ յապականութիւն, եւ ոչ պակասեսցէ հացն քո։ 15Ես՝՝ եմ Տէր Աստուած քո՝ որ խռովեմ զծով, եւ գոչեցուցանեմ զալիս՝՝ նորա. Տէր Սաբաւովթ անուն է իմ։ 16Եդից զբանս իմ ի բերանս քո, եւ ընդ հովանեաւ ձեռին իմոյ ծածկեցից զքեզ, որով կանգնեցի զերկինս եւ արկի զհիմունս երկրի, եւ ասացի ցՍիոն. Ժողովուրդ իմ ես դու։

17Զարթիր, զարթիր, արի կաց, Երուսաղէմ, որ արբեր ի ձեռանէ Տեառն զբաժակն բարկութեան նորա. զբաժակն կործանման, զբաժակն սրտմտութեան, զոր արբերն եւ թափեցեր՝՝։ 18Եւ ոչ ոք էր որ մխիթարէր զքեզ՝՝ յամենայն որդւոցն քոց զոր ծնար, եւ ոչ ոք էր որ ձեռնտու լինէր քեզ յամենայն որդւոցն քոց զորս բարձրացուցեր։ 19Երկու ինչ հակառակ կան՝՝ քեզ. եւ ո՞վ է որ տրտմակից լինիցի քեզ. կործանումն եւ բեկումն, սով եւ սուր. եւ ո՞ է որ մխիթարիցէ՝՝ զքեզ։ 20Որդիքն քո տարակուսեալք՝ որ ննջեն ի կիցս ամենայն ճանապարհաց, իբրեւ զճակնդեղ կիսեփեաց՝՝, լիք են ի բարկութենէ Տեառն. լուծեալք ի Տեառնէ Աստուծոյ՝՝։ 21Վասն այնորիկ լուր, տառապեալդ՝ որ արբեալդ ես եւ ոչ ի գինւոյ։ 22Այսպէս ասէ Տէր Աստուած որ դատի զժողովուրդ իւր՝՝. Ահաւադիկ ի բաց արարի ի ձեռանէ քումմէ զբաժակն կործանման, զբաժակն՝՝ սրտմտութեան իմոյ, եւ ոչ եւս յաւելցես ըմպել զնա։ 23Եւ տաց զնա ի ձեռս վնասակարացն քոց, եւ ի ձեռս՝՝ այնոցիկ որ տառապեցուցինն զքեզ. որք ասէինն ցանձն քո. Խոնարհեաց, թող անցցուք։ Եւ եդին հաւասար երկրի զմէջ քո, արտաքոյ անցաւորաց քոց՝՝։