Եսայիա մարգարեյի գիրք
59
1Միթէ ո՞չ իցէ կարօղ ձեռն Տեառն փրկել, կամ ծանրացո՞յց ինչ զունկն իւր զի մի՛ լուիցէ։ 2Այլ մեղքն ձեր որոշեն ի մէջ ձեր եւ ի մէջ Աստուծոյ. եւ վասն անօրէնութեանց ձերոց դարձոյց զերեսս իւր ի ձէնջ՝ զի մի՛ ողորմեսցի։ 3Զի ձեռք ձեր պղծեալ են արեամբ, եւ մատունք ձեր ի մեղս. շրթունք ձեր խօսեցան զանօրէնութիւն, եւ լեզուք ձեր խոկան զանիրաւութիւն։ 4Չիք ոք որ խօսի զարդարութիւն, եւ ոչ գոն իրաւունք ճշմարտութեան. յուսացեալ են ի սնոտիս, եւ խօսին զունայնութիւն. զի յղանան զցաւս, եւ ծնանին զանօրէնութիւն։ 5Զձուս քարբից ծակեցին, եւ զոստայն սարդից անկանեն. եւ որ կամիցի ուտել ի նոցանէն, ծակեաց բաց՝ եւ եգիտ ջուր, եւ ի նմին քարբ՝՝։ 6Ոստայնք նոցա ոչ ձորձեսցին, եւ ոչ զգեցցին ի գործոց ձեռաց իւրեանց. քանզի գործք նոցա գործք անօրէնութեան են, եւ գործք անիրաւութեան ի ձեռս նոցա։ 7Ոտք նոցա ի չարիս ընթանան, վաղվաղեն հեղուլ զարիւն անպարտ. խորհուրդք նոցա խորհուրդք անզգամաց. բեկումն եւ թշուառութիւն ի ճանապարհս նոցա. 8եւ զճանապարհն խաղաղութեան ոչ ծանեան, եւ ոչ գոն իրաւունք ի ճանապարհս նոցա. զի շաւիղք նոցա ընդ որ գնան՝ խոտորեալք են, եւ ոչ ծանեան զխաղաղութիւն՝՝։ 9Վասն այնորիկ հեռացան ի նոցանէ իրաւունք, եւ մի՛ հասցէ առ նոսա արդարութիւն. մինչդեռ ակն ունէին լուսոյ՝ եղեւ նոցա խաւար. եւ մինչդեռ սպասէին նմա, ընդ մութ շրջեցան. 10շօշափեսցեն՝՝ զորմս իբրեւ կոյրք, եւ իբրեւ զաչացուս խարխափեսցեն, եւ գլորեսցին՝՝ ի միջօրէի իբրեւ ի հասարակ գիշերի, եւ իբրեւ օրհասականք ընդ ոգիս ջանայցեն, 11եւ իբրեւ զարջս եւ իբրեւ զաղաւնիս առ հասարակ սահեսցին՝՝. կացաք մնացաք իրաւանց՝ եւ ոչ էր, փրկութեան՝ եւ հեռացաւ ի մէնջ։ 12Զի բազում են անօրէնութիւնք մեր առաջի քո, եւ մեղք մեր հակառակ կացին մեզ. զի անօրէնութիւնք մեր ի մեզ են, եւ զանիրաւութիւնս մեր՝ մեք մեզէն գիտեմք։ 13Ամպարշտեցաք եւ ստեցաք Տեառն, եւ դարձաք յետս յԱստուծոյ մերմէ. խօսեցաք զանիրաւութիւն՝ եւ հեստեցաք. յղացաք եւ որոճացաք ի սիրտս մեր զբանս անիրաւութեան։ 14Յետս հարաք զիրաւունս՝՝, եւ արդարութիւն հեռացաւ ի մէնջ. զի սպառեցաւ ի ճանապարհաց նոցա ճշմարտութիւն, եւ ընդ ուղղորդն ոչ կարացին գնալ, եւ արդարութիւն բարձաւ ի նոցանէ. 15մերժեցին զսիրտս իւրեանց յիմանալոյ՝՝։ Ետես Տէր՝ եւ ոչ հաճեցաւ, զի ոչ գոյին իրաւունք։ 16Հայեցաւ՝ եւ ոչ գոյր մարդ. ետես՝ եւ ոչ գոյր որ օգնական լինէր. եւ հատոյց նոցա բազկաւ իւրով, եւ ըստ ողորմութեան իւրում հաստատեաց՝՝։ 17Եւ զգեցաւ իբրեւ զրահս զարդարութիւն, եւ եդ ի գլուխ իբրեւ զսաղաւարտ զփրկութիւն, եւ արկաւ զիւրեւ հանդերձ եւ պատմուճան վրէժխնդրութեան՝ հատուցանել զհատուցումն. 18եւ նախատինս հակառակորդաց եւ՝՝ կղզեաց հատուսցէ զհատուցումն։ 19Եւ երկիցեն յարեւմուտս յանուանէ Տեառն, եւ յարեւելս ի փառաւորեալ անուանէ՝՝ նորա. զի եկեսցէ իբրեւ զգետ բռնութեամբ բարկութիւն ի Տեառնէ, հասցէ սրտմտութեամբ։ 20Եւ եկեսցէ ի Սիոնէ փրկիչ, եւ դարձուսցէ զամպարշտութիւնս Յակոբայ՝՝, ասէ Տէր։ 21Եւ այս նոցա որ յինէն ուխտ, ասէ Տէր. Հոգին իմ որ է ի քեզ եւ բանք զոր ետու ի բերան քո՝ մի՛ պակասեսցեն ի բերանոյ քումմէ եւ ի բերանոյ զաւակի քո. եւ ի բերանոյ զաւակէ զաւակի քո, ասէ Տէր, յայսմհետէ մինչեւ յաւիտեան։
Գրաբար, 1895 · HYGRB1895