1Այսպէս ասէ Տէր. Երկինք աթոռ իմ են, եւ երկիր պատուանդան ոտից իմոց. որպիսի՞ տուն շինիցէք ինձ, ասէ Տէր, կամ որպիսի՞ ինչ իցէ այն տեղի հանգստեան իմոյ. 2զի զայս ամենայն ձեռն իմ արար, եւ իմ է՝՝ ամենայն, ասէ Տէր. եւ ես յո՞ հայեցայց, եթէ ոչ ի հեզս եւ ի խոնարհս, եւ որ դողայ ի բանից իմոց։

3Բայց անօրէնն որ մատուցանէ ինձ եզն պատարագ՝ այնպէս է, որպէս թէ հարկանիցէ ոք զկառափն մարդոյ. եւ որ մատուցանէ զոչխար պատարագ՝ այնպէս է, որպէս թէ զշուն ոք մորթիցէ. եւ որ մատուցանէ ոք նաշիհ՝ այնպէս է, որպէս թէ հեղուցու ոք զարիւն խոզի. եւ որ տայցէ զկնդրուկն ի խունկս յիշատակաց՝ այնպէս է, որպէս զհայհոյիչն. եւ ինքեանք ընտրեցին զճանապարհս իւրեանց, եւ զգարշելիս իւրեանց զոր անձինք իւրեանց ախորժեցին։ 4Եւ ես առից ի ձեռն զխաբէութիւնս նոցա, եւ ըստ մեղաց նոցա հատուցից նոցա՝՝. զի կոչեցի զնոսա՝ եւ ոչ լուան ինձ, խօսեցայ՝ եւ ոչ անսացին. եւ արարին չար առաջի իմ, եւ զոր ոչն կամէի ընտրեցին։

5Լուարուք զպատգամս Տեառն որ դողայք ի բանից նորա. խօսեցարուք, եղբարք մեր, ընդ ատելիս ձեր եւ ընդ գարշեցուցիչս. զի անուն Տեառն փառաւորեսցի՝՝, եւ երեւեսցի յուրախութեանն ձերում. եւ նոքա ամաչեսցեն։

6Ձայն բարբառոյ ի քաղաքէ, ձայն ի տաճարէ, ձայն Տեառն որ հատուցանէ զհատուցումն հակառակորդաց։ 7Մինչչեւ իցէ յղւոյն ծնեալ՝՝, եւ մինչչեւ հասեալ իցեն ցաւք երկանց, ապրեցաւ եւ՝՝ ծնաւ արու։ 8Ո՞ լուաւ, ո՞ ետես այսպիսի ինչ, եթէ երկնեաց երկիր ի միում աւուր, եւ ծնաւ ազգ մի ողջոյն միանգամայն. զի երկնեաց Սիոն եւ ծնաւ զմանկունս իւր։ 9Ես ետու քեզ զյոյսդ զայդ, եւ դու ոչ յիշեցեր զիս, ասէ Տէր. ո՞չ ապաքէն զամուլն եւ զծննդականն ես արարի՝՝, ասէ Աստուած քո։ 10Ուրախ լեր, Երուսաղէմ, եւ ժողովեցարուք առնել տօն ի դմա՝՝. ամենեքեան ոյք սիրէք զդա, խնդացէք եւ ուրախ լերուք ի միասին որ նստիք ի սուգ վասն դորա. 11զի դիիցէք եւ յագիցիք ի ստեանց մխիթարութեան դորա, եւ կշտապինդ վայելիցէք ի գալստենէ փառաց դորա։

12Զի այսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես դարձուցանեմ ի դոսա իբրեւ զգետ զխաղաղութիւն, եւ իբրեւ զհեղեղատ յորդեալ՝ զփառս հեթանոսաց. զմանկունս դոցա ի վերայ ուսոց իւրեանց բարձեալ բերիցեն, եւ ի վերայ ծնգաց իւրեանց գգուիցեն՝՝։ 13Որպէս մայր զմանուկ իւր գգուիցէ, այնպէս գգուեցից՝՝ զձեզ. եւ յԵրուսաղէմ մխիթարեսջիք։ 14Եւ տեսջիք եւ խնդասցեն սիրտք ձեր, եւ ոսկերք ձեր իբրեւ զդալարի զուարճասցին. եւ ծանիցի ձեռն Տեառն երկիւղածաց իւրոց, եւ սպառնասցի անհաւատիցն։ 15Զի ահաւասիկ Տէր իբրեւ զհուր եկեսցէ, եւ կառք նորա իբրեւ զմրրիկ, հատուցանել սրտմտութեամբ զհատուցումն իւր, եւ բոցով հրոյ զարհամարհանս իւր։ 16Զի ի հուր Տեառն դատեսցի երկիր ամենայն, եւ ի սուր նորա ամենայն մարմին.՝՝ բազումք եղիցին վիրաւորք ի Տեառնէ։

17Որ սրբինն եւ մաքրին ի պարտէզս եւ ի սրահս իւրեանց՝՝, որ ուտեն միս խոզենի եւ զգարշելիսն եւ զմուկնն, ի միասին սատակեսցին նոքա, ասէ Տէր։ 18Եւ ես զգործս նոցա եւ զխորհուրդս նոցա գիտեմ. գամ ժողովել զամենայն ազգս եւ զլեզուս. եկեսցեն եւ տեսցեն զփառս իմ։ 19Եւ թողից ի վերայ նոցա նշան, եւ առաքեցից ի նոցանէ փրկեալս յազգս, ի Թարսիս եւ ի Փուղ եւ ի Ղուդ եւ ի Մոսոք՝՝ եւ ի Թոբէլ, եւ յԵլլադա եւ ի կղզիս հեռաւորս որոց չիցէ լուեալ զանուն իմ, եւ ոչ տեսեալ զփառս իմ. եւ պատմեսցեն զփառս իմ եւ զանուն իմ՝՝ ի մէջ ազգաց։ 20Եւ ածցեն զեղբարս իւրեանց՝՝ յամենայն ազգաց պատարագ Տեառն, հեծեալս կառօք՝ հանդերձ պալարակապ երիվարօք հովանոցօք ի սուրբ քաղաքն Երուսաղէմ՝՝, ասէ Տէր, որպէս մատուցին ինձ որդիքն Իսրայելի զպատարագս իւրեանց սաղմոսիւք ի տան Տեառն։ 21Եւ՝՝ ի նոցանէ առից ինձ ի քահանայս եւ ի Ղեւտացիս, ասէ Տէր։ 22Զոր օրինակ երկինք նոր եւ երկիր նոր, զոր եսն առնեմ կալ առաջի իմ, ասէ Տէր, նոյնպէս կացցէ զաւակն ձեր։ 23Եւ եղիցի՝ ամիս յամսոյ եւ շաբաթ ի շաբաթէ՝ եկեսցէ ամենայն մարմին երկիր պագանել առաջի իմ յԵրուսաղէմ, ասէ Տէր Աստուած՝՝։ 24Եւ ելցեն եւ տեսցեն զոսկերս մարդկան առ իս յանցուցելոց, զի որդն նոցա ոչ վախճանեսցի, եւ հուր նոցա ոչ շիջցի, եւ եղիցին ի տեսիլ ամենայն մսեղեաց։