ԱԴ.

1Յակովբոս, Աստուծոյ եւ Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի ծառայ, երկոտասան ազգացդ որ ի սփիւռդ էք՝ ողջոյն։

2Ամենայն ուրախութեան արժանի համարիջիք, եղբարք, յորժամ ի պէսպէս փորձութեանց ի մէջ անկանիցիք. 3գիտասջիք զի հանդէս ձերոյ հաւատոցն յօրինեալ գործէ զհամբերութիւն։ 4Իսկ համբերութիւնն գործ կատարեալ ունիցի, զի իցէք ողջանդամք եւ կատարեալք, եւ ոչ ինչ իւիք նուազեալք։

5Ապա թէ ոք ի ձէնջ իցէ նուազեալ յիմաստութենէ, խնդրեսցէ յԱստուծոյ որ տայն ամենայնի առատապէս եւ ոչ նախատէ, եւ տացի նմա։ 6Բայց խնդրեսցէ հաւատովք եւ մի՛ երկմտեսցէ. զի որ երկմիտն է՝ նման է հողմակոծեալ եւ տատանեալ ալեաց ծովու. 7մի՛ ակնկալցի մարդն այն առնուլ ինչ յԱստուծոյ. 8զի այր երկմիտ առանց հաստատութեան է յամենայն ճանապարհս իւր։

9Պարծեսցի եղբայր խոնարհ ի բարձրութիւն իւր, 10եւ որ մեծատունն իցէ՝ ի խոնարհութիւն իւր. քանզի իբրեւ զծաղիկ խոտոյ անցցէ. 11զի ծագեաց արեւ հանդերձ խորշակաւ եւ ցամաքեցոյց զխոտն, եւ թօթափեցաւ ծաղիկն նորա, եւ կորեաւ վայելչութիւն երեսաց նորա. նոյնպէս եւ մեծատունն հանդերձ շահիւքն իւրովք՝՝ թարշամեսցի։

12Երանեալ է այր որ համբերիցէ փորձանաց. զի եթէ ընտիր եւս գտանիցի, առցէ զպսակն կենաց՝ զոր խոստացաւ սիրելեաց իւրոց Տէր։

ԱԵ.

13Մի՛ ոք որ ի փորձութեան իցէ ասիցէ թէ յԱտուծոյ փորձիմ. զի Աստուած անփորձ է չարեաց, փորձէ նա եւ ոչ զոք։ 14Իւրաքանչիւր ոք փորձի առ ի յիւրոցն ցանկութեանց ձգեալ եւ պատրեալ։ 15Ապա այնուհետեւ ցանկութիւնն յղացեալ՝ զմեղս ծնանի, եւ մեղքն կատարեալ՝ զմահ ծնանին։ 16Մի՛ խաբիք, եղբարք իմ սիրելիք. 17զի ամենայն տուրք բարիք եւ ամենայն պարգեւք կատարեալք ի վերուստ են իջեալ առ ի Հօրէն լուսոյ, յորում չիք փոփոխումն եւ կամ շրջելոյ ստուեր։ 18Կամեցեալ ծնաւ զմեզ բանիւն ճշմարտութեան, լինել մեզ պտուղ ինչ ստացուածոց նորա։

19Գիտասջիք, եղբարք իմ սիրելիք, եղիցի ամենայն մարդ արագ առ ի լսել, եւ ծանր առ ի խօսել, եւ ծանր առ ի բարկանալ։ 20Զի բարկութիւն մարդոյ զարդարութիւն Աստուծոյ ոչ գործէ։ 21Որով ի բաց թօթափեալ զամենայն աղտեղութիւն եւ զյաւելուածս չարեաց, հեզութեամբ ընդունիջիք զբանն ընդաբոյս, որ կարօղն է կեցուցանել զոգիս ձեր։ 22Լինիջիք առնելիք բանին, եւ մի՛ լսելիք միայն համարեսջիք յանձինս։ 23Զի եթէ ոք լսելի միայն իցէ բանին եւ ոչ առնելի, նման է նա մարդոյ որ պշուցեալ հայիցի ընդ երեսս իւր որ ծնանիցին՝՝ ի հայելւոջ. 24զի հայեցեալ ետես զինքն եւ զանց արար, եւ անդէն մոռացաւ թէ որպիսի ոք էր։ 25Իսկ որ յառեալ ի կատարեալ օրէնս ազատութեանն հայիցի եւ ի նմին կացցէ, ոչ եղեւ նա լսող մոռացութեան, այլ՝ առնելի գործոյն. նա յառնելն իւրում լիցի երանելի։ 26Եթէ ոք կամիցի կրօնաւոր լինել եւ ոչ սանձահարիցէ զլեզու իւր, այլ զբաղեցուցանիցէ զսիրտն իւր, այնպիսւոյն վայրապար է կրօնաւորութիւնն։ 27Կրօնաւորութիւն սուրբ եւ անարատ առ ի յԱստուծոյ եւ ի Հօրէ այս է. Այցելու լինել որբոց եւ այրեաց ի նեղութեան իւրեանց, անարատ պահել զանձն յաշխարհէ։