Դատավորների գիրք

13

1Եւ յաւելին որդիքն Իսրայելի առնել չար առաջի Տեառն. եւ մատնեաց զնոսա Տէր ի այլազգեացն ամս քառասուն։

2Եւ եղեւ այր մի ի Սարաայ ի ցեղէ Դանայ, եւ նորա Մանովէ. եւ նորա ամուլ էր եւ ոչ ծնանէր։ 3Եւ երեւեցաւ հրեշտակ Տեառն կնոջն, եւ ասէ ցնա. Ահաւադիկ դու ամուլ ես եւ ոչ է քո ծնեալ, եւ յղասցիս եւ ծնցիս որդի։ 4Արդ զգոյշ լեր, գուցէ ըմպիցես եւ օղի, եւ մի՛ ուտիցես զամենայն անսուրբ. 5զի ահա յղասցիս դու եւ ծնցիս որդի, երկաթ մի՛ ելցէ ի գլուխ նորա. զի ուխտաւոր Աստուծոյ եղիցի մանուկն անդստին յորովայնէ. եւ նա սկսցի փրկել զԻսրայէլ ի ձեռաց Փղշտացւոցն։ 6Եւ եմուտ կինն եւ ասէ ցայր իւր, եթէ՝ Այր Աստուծոյ եկն առ իս, եւ տեսիլ նորա իբրեւ զտեսիլ հրեշտակի երեւելի յոյժ. եւ՝՝ հարցի ցնա թէ՝ Ուստի՛ ես, եւ զանուն իւր ոչ պատմեաց ինձ։ 7Եւ ասէ ցիս. Ահա յղասցիս դու եւ ծնցիս որդի. եւ արդ մի՛ ըմպիցես գինի եւ օղի, եւ մի՛ ուտիցես զամենայն անսուրբ. զի ուխտաւոր Աստուծոյ եղիցի մանուկն անդստին յորովայնէ մօր իւրոյ մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ։

8Եւ աղաչեաց Մանովէ զՏէր եւ ասէ. Յիս, Տէր, այրն Աստուծոյ զոր առաքեցեր առ մեզ, եկեսցէ դարձեալ առ մեզ եւ լուսաւորեսցէ զմեզ, թէ զինչ արասցուք մանկանն որ ծնանիցի։ 9Եւ լուաւ ձայնի Մանովէի, եւ եկն հրեշտակն Աստուծոյ մեւս անգամ առ կին նորա մինչդեռ նստէր յանդի. եւ Մանովէ այր նորա չէր առ նմա։ 10Եւ փութացաւ կինն եւ ընթացաւ պատմեաց առն իւրում եւ ասէ ցնա. Ահա երեւեցաւ ինձ այրն որ եկն առ իս յաւուր յայնմիկ։ 11Եւ յարեաւ գնաց Մանովէ զհետ կնոջ իւրոյ, եւ եկն առ այրն եւ ասէ ցնա. Եթէ դո՞ւ իցես այրն որ խօսեցար ընդ կնոջն։ Եւ ասէ հրեշտակն. Ես եմ։ 12Եւ ասէ Մանովէ. Արդ գալով չափ բանին քոյոյ, զի՞նչ լինիցին մանկանն եւ գործք նորա։ 13Եւ ասէ հրեշտակն ցՄանովէ. Յամենայնէ զոր ասացի կնոջդ՝ զգոյշ լինիցի. 14յամենայնէ որ ելանէ յորթոյ՝ մի՛ կերիցէ, եւ գինի եւ օղի մի՛ արբցէ, եւ զամենայն անսուրբ մի՛ կերիցէ. յամենայնէ զոր պատուիրեցի նմա՝ զգոյշ լինիցի։

15Եւ ասէ Մանովէ ցհրեշտակն. Թող բռնադատեսցուք զքեզ, եւ արասցուք առաջի քո ուլ մի յայծեաց։ 16Եւ ասէ հրեշտակն Տեառն ցՄանովէ. Եթէ բռնադատեսցես զիս, ոչ կերայց ի հացից քոց, եւ եթէ արասցես ողջակէզ՝ Տեառն մատուսցես զնա. զի ոչ գիտաց Մանովէ թէ հրեշտակ Տեառն իցէ։ 17Եւ ասէ Մանովէ ցհրեշտակն Տեառն. Զի՞նչ անուն է քեզ, զի յորժամ եկեսցէ բանն քո, փառաւորեսցուք զքեզ։ 18Եւ ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Զի՞ հարցանես զանուանէ իմմէ, եւ նա է սքանչելի։ 19Եւ ա՛ռ Մանովէ զուլն զզոհն, եւ մատոյց ի վերայ ՝ Տեառն սքանչելարարի՝՝. եւ Մանովէ եւ կին նորա հայէին։ 20Եւ եղեւ ընդ ամբառնալ բոցոյն ի վերուստ ի սեղանոյն յերկինս՝ ամբարձաւ հրեշտակն Տեառն բոցով սեղանոյն, եւ Մանովէ եւ կին նորա հայէին. եւ անկան ի վերայ երեսաց իւրեանց յերկիր։ 21Եւ ոչ եւս յաւել երեւել հրեշտակն Տեառն Մանովէի եւ կնոջ նորա. յայնժամ գիտաց Մանովէ թէ հրեշտակ Տեառն է։ 22Եւ ասէ Մանովէ ցկինն իւր. Մահու մեռանիցիմք զի զԱստուած տեսաք։ 23Եւ ասէ ցնա կին նորա. Եթէ կամեցեալ էր Տեառն սպանանել զմեզ, ոչ ընդունէր ի ձեռաց մերոց զողջակէզն զզոհն, եւ լուսաւորէր մեզ զայն ամենայն ընդ ժամանակս ժամանակս, եւ ոչ լսելի առնէր մեզ զայն՝՝։ 24Եւ ծնաւ կինն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Սամփսոն. եւ աճեաց մանուկն, եւ օրհնեաց զնա Տէր։ 25Եւ սկսաւ Տեառն շրջել ընդ նմա ի բանակին Դանայ, ի մէջ Սարաայ եւ ի մէջ Եսթաւուղայ։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895