1Եւ չոգաւ Սամփսոն անտի ի Գազա, եւ ետես անդ կին մի պոռնիկ, եւ եմուտ առ նա։ 2Եւ ազդ եղեւ Գազացւոցն եւ ասեն. Եկեալ է այսր Սամփսոն։ Եւ պատեցին եւ դարանակալ եղեն նմա զգիշերն ողջոյն առ դրան քաղաքին, եւ անշշունջ կացին զգիշերն ողջոյն, եւ ասեն. Աստ կացցուք մինչեւ ցառաւօտ, եւ սպանցուք զնա։ 3Եւ ննջեաց Սամփսոն մինչեւ ցմէջ գիշերոյն, եւ յարեաւ զմէջ գիշերաւն, եւ թափեաց զդրունս քաղաքին հանդերձ սեմովքն, եւ եբարձ զնոսա հանդերձ նգօքն, եւ եդ ի վերայ ուսոց իւրոց, եւ եհան զնոսա ի գլուխ լերինն որ է հանդէպ Քեբրոնի, եւ եդ զնոսա անդ։՝՝

4Եւ եղեւ յետ այսորիկ սիրեաց կին մի առ եզերբ հեղեղատին Սովրեկայ, եւ անուն նորա Դալիլա։ 5Եւ ելին առ նա նախարարք այլազգեացն եւ ասեն. Պատրեա զնա եւ տես ի՛ւ իցէ զօրութիւն նորա մեծ, եւ կամ ի՛ւ կարասցուք նմա հնար գտանել եւ կապել զնա առ ի տկարացուցանել զնա. եւ մեք տացուք քեզ այր իւրաքանչիւր հազար եւ հարեւր արծաթոյ։ 6Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Պատմեա ինձ ի՛ւ իցէ զօրութիւն քո մեծ, եւ ի՛ւ կապիցիս առ ի տկարացուցանելոյ զքեզ։ 7Եւ ասէ ցնա Սամփսոն. Եթէ կապիցեն զիս եւթն ջլօք դալարովք չվտտելովք, տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զմի ի մարդկանէ։ 8Եւ բերին առ նա նախարարք այլազգեացն եւթն ջիլս դալարս անվտիտս, եւ նա կապեաց զնա նոքօք։ 9Եւ դարան նստէր նմա ի շտեմարանի. եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո, Սամփսոն։ Եւ խզեաց զջիլսն՝ զոր օրինակ խզիցի քուղ ի թօթափելոյ յորժամ ի հուր հոտոտիցի. եւ ոչ ծանուցաւ զօրութիւն նորա։ 10Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Ահա խաբեցեր զիս եւ խօսեցար սուտ. գոնէ արդ պատմեա ինձ թէ ի՛ւ կապիցիս։ 11Եւ ասէ ցնա. Եթէ կապելով կապեսցեն զիս եւթն կարովք նորովք, որովք չիցէ գործեալ գործ, տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զմի ի մարդկանէ։ 12Եւ ա՛ռ Դալիլա կարս նորս, եւ կապեաց զնա նոքօք, եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո, Սամփսոն։ Եւ դարան նստէր նմա ի շտեմարանի. եւ խզեաց զայն ի բազկաց իւրոց իբրեւ զասղանի։ 13Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Մինչեւ ցե՞րբ խաբիցես զիս, եւ խօսիցիս ընդ իս սուտ. արդ պատմեա ինձ ի՛ւ կապիցիս։ Եւ ասէ ցնա. Եթէ անկցես զեւթանեսին գիսակս գլխոյ իմոյ ընդ ազբին, եւ վարեսցես ցցովք ընդ որմն, եղէց տկարացեալ իբրեւ զմի ի մարդկանէ։ 14Եւ ննջեցոյց զնա Դալիլա, եւ ա՛ռ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա հանդերձ ազբամբն, եւ վարեաց ցցովք ընդ որմն՝՝, եւ ասէ ցնա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո, Սամփսոն։ Եւ զարթեաւ ի քնոյ իւրմէ, եւ կորզեաց զցիցսն հանդերձ ոստայնիւն եւ ազբամբն յորմոյ անտի. եւ ոչ ծանուցաւ զօրութիւն նորա՝՝։ 15Եւ ասէ ցնա Դալիլա. Զիա՞րդ ասես թէ՝ Սիրեցի զքեզ, եւ սիրտ քո չէ ուղիղ ընդ իս. այս երիցս անգամ խաբեցեր զիս, եւ ոչ պատմեցեր ինձ թէ ի՛ւ իցէ զօրութիւն քո մեծ։ 16Եւ եղեւ իբրեւ վտանգեաց զնա բանիւք զգիշերն ողջոյն՝՝ եւ թախանձեցոյց զնա, եւ պարտասեցոյց զնա մինչեւ ցմահ, 17պատմեաց նմա զամենայն ինչ ի սրտէ իւրմէ, եւ ասէ ցնա. Ածելի ոչ ելցէ ի գլուխ իմ, զի ուխտաւոր Աստուծոյ եմ ես յորովայնէ մօր իմոյ. ապա թէ գերծուցում, մեկնեսցի յինէն զօրութիւն իմ, եւ տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զամենայն մարդիկ։ 18Իբրեւ ետես Դալիլա եթէ պատմեաց նմա զամենայն ինչ ի սրտէ իւրմէ, առաքեաց կոչեաց զնախարարս այլազգեացն եւ ասէ. Ելէք միանգամայն, զի պատմեաց ինձ զամենայն ի սրտէ իւրմէ։ Եւ ելին առ նա ամենայն նախարարք այլազգեացն, եւ բերին զարծաթն ի ձեռս իւրեանց։ 19Եւ ննջեցոյց զնա ի մէջ ծնգաց իւրոց. եւ կոչեաց վարսավիրայ, եւ եգերծ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա. եւ սկսաւ թօշնել, եւ մեկնեցաւ ի նմանէ զօրութիւն նորա։ 20Եւ ասէ Դալիլա. Այլազգիք հասեալ են ի վերայ քո, Սամփսոն։ Եւ զարթեաւ ի քնոյ իւրմէ, եւ ասէ. Ելից եւ արարից որպէս միշտն, եւ թօթափեցից։ Եւ նա ոչ գիտէր թէ Տէր մեկնեցաւ ի նմանէ։ 21Եւ կալան զնա այլազգիքն, եւ բրեցին զաչս նորա. եւ իջուցին զնա ի Գազա, եւ կապեցին զնա երկաթի կապանօք. եւ աղայր ի տան բանտին։

22Եւ սկսաւ մազ գլխոյ նորա բուսանել յետ գերծելոյն։ 23Եւ իշխանք այլազգեացն ժողովեցան զոհել զոհ մեծ Դագոնայ աստուծոյն իւրեանց, եւ ուրախ լինել. եւ ասէին. Մատնեաց աստուած մեր զՍամփսոն թշնամի մեր ի ձեռս մեր։ 24Իբրեւ տեսին ժողովուրդն, օրհնէին զաստուած իւրեանց. զի ասացին թէ՝ Մատնեաց աստուած մեր զթշնամին մեր ի ձեռս մեր, եւ զապականիչ երկրի մերոյ, որ յաճախեաց զվիրաւորս մեր։ 25Եւ եղեւ իբրեւ զուարթացան սիրտք իւրեանց, ասեն. Կոչեցէք զՍամփսոն ի տանէ բանտին՝՝, եւ խաղասցէ առաջի մեր։ Եւ կոչեցին զՍամփսոն ի տանէ բանտին, եւ խաղային նովաւ՝՝. եւ կացուցին զնա ի մէջ երկուց սեանցն։ 26Եւ ասէ Սամփսոն ցպատանին որ ունէր զձեռանէ նորա. Թոյլ տուր ինձ եւ զննեցից զսիւնս յորոց վերայ տունս հաստատեալ կայ, եւ յեցայց ի նոսա։ 27Եւ տունն լի էր արամբք եւ կանամբք. եւ անդ ամենայն նախարարք այլազգեացն. եւ ի տանիսն իբրեւ երեք հազարք, արք եւ կանայք որ տեսանէին զխաղն Սամփսոնի։ 28Եւ աղաղակեաց Սամփսոն առ Տէր եւ ասէ. Տէր, Տէր զօրութեանց, յիշեա զիս. եւ զօրացո զիս զայս եւս մի նուագ, Աստուած, եւ խնդրեցից զվրէժխնդրութիւն իմ փոխանակ երկուց աչաց իմոց յայլազգեաց աստի։ 29Եւ բուռն եհար Սամփսոն զերկոցունց սեանցն միջնոց, յորոց վերայ տունն հաստատեալ կայր, եւ յեցաւ ի նոսա, ի մին աջով իւրով եւ ի մեւսն ձախով իւրով։ 30Եւ ասէ Սամփսոն. Մեռցի անձն իմ ընդ այլազգիսս։ Եւ շարժեաց զօրութեամբ. եւ անկաւ տունն ի վերայ ամենայն նախարարացն եւ ի վերայ ամենայն ժողովոյն որ ի նմա. եւ էին մեռեալքն զորս մեռոյց Սամփսոն ի մահուն իւրում, առաւել քան զորս սպան ի կենդանութեան իւրում։ 31Եւ իջին եղբարք նորա եւ ամենայն տուն հօր նորա, եւ բարձին եւ հանին թաղեցին զնա ի մէջ Սարաայ եւ ի մէջ Եսթաւուղայ ի գերեզմանի Մանովայ հօր իւրոյ. եւ նա դատեաց զԻսրայէլ ամս քսան։