Դատավորների գիրք

2

1Եւ ել հրեշտակ Տեառն ի Գաղգաղայ ի , եւ ի եւ ի տունն Իսրայելի, եւ ասէ ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր. Տէր եհան՝՝ զձեզ յԵգիպտոսէ, ած զձեզ ՝ յոր երդուաւ հարցն ձերոց տալ ձեզ, եւ ասէ ցձեզ. Ոչ՝՝ ցրեցից զուխտն իմ որ ընդ ձեզ յաւիտեան։ 2Եւ մի՛ դնիցէք ուխտ ընդ բնակիչս երկրիդ այդորիկ. եւ մի՛ ընդ դիս նոցա, եւ մի՛ պագանիցէք նոցա. այլ զդրօշեալս նոցա խորտակեսջիք, եւ՝՝ զսեղանս նոցա կործանեսջիք. եւ ոչ լուարուք ձայնի . քանզի արարէք զայն։ 3Եւ ասացի թէ Ոչ յաւելից փոխել զժողովուրդն զոր յաւելի սատակել, եւ ոչ՝՝ բարձից զնոսա յերեսաց ձերոց. եւ եղիցին ձեզ ի վտանգս, եւ դիք նոցա եղիցին ձեզ ի գայթակղութիւն։ 4Եւ եղեւ իբրեւ խօսեցաւ հրեշտակն Տեառն զբանս զայսոսիկ առ ամենայն որդիսն Իսրայելի, ամբարձին ժողովուրդքն զձայնս իւրեանց եւ լացին. 5եւ վասն այնորիկ կոչեցաւ տեղւոյն այնորիկ Լալօնք. եւ զոհեցին անդ Տեառն։

6Եւ արձակեաց զժողովուրդսն. եւ գնացին որդիքն Իսրայելի յիւրաքանչիւր իւր եւ՝՝ յիւրաքանչիւր ժառանգութիւն իւր՝ ժառանգել զերկիրն։ 7Եւ ծառայեաց ժողովուրդն Տեառն զամենայն աւուրս Յեսուայ եւ զամենայն աւուրս ծերոցն, որ միանգամ երկայնակեացք ընդ Յեսուայ, որ գիտակ լեալ էին ամենայն մեծամեծ գործոցն Տեառն զոր արար յԻսրայէլ։ 8Եւ վախճանեցաւ Յեսու որդի Նաւեայ ծառայ Տեառն, որդի հարեւր եւ տասն ամաց. 9եւ թաղեցին զնա ի լերինն ժառանգութեան նորա, ի Թամնաթարէս՝ ի լերինն Եփրեմի ի հիւսիսոյ լերինն Գայասու։ 10Եւ ամենայն ազգն այն յաւելան առ հարս իւրեանց. յարեաւ այլ ազգ յետ նոցա որ ոչ ճանաչէին զՏէր եւ ոչ զգործսն զոր ի մէջ Իսրայելի։

11Եւ արարին որդիքն Իսրայելի չար առաջի Տեառն, եւ պաշտեցին զԲահաղիմ. 12եւ թողին զՏէր հարցն իւրեանց, որ եհան զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ գնացին զհետ աստուածոց օտարաց, աստուածոց ազգացն որ շուրջ զնոքօք, եւ երկիր պագին նոցա, եւ բարկացուցին զՏէր. 13եւ թողին զնա եւ պաշտեցին զԲահաղ եւ զԱստարտսն։ 14Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Տէր Իսրայելի, եւ մատնեաց զնոսա Տէր ի ձեռս աւարառուացն, աւերեցին զնոսա. եւ ետ զնոսա Տէր ի ձեռս թշնամեաց իւրեանց շուրջանակի, եւ ոչ կարացին կալ ընդդէմ իւրեանց ամենեցունց՝ ընդ որս պոռնկեցան։ 15Եւ՝՝ ձեռն Տեառն էր նոցա ի չարութիւն, որպէս եւ խօսեցաւ Տէր եւ որպէս երդուաւ Տէր, նեղեաց զնոսա՝՝ յոյժ։

16Եւ յարոյց նոցա Տէր դատաւորս, փրկեաց զնոսա Տէր՝՝ ի ձեռաց աւարառուաց նոցա։ 17Սակայն նոցա ոչ լուան. զի պոռնկեցան զհետ աստուածոց օտարաց, եւ երկիր պագին նոցա, եւ բարկացուցին զՏէր. եւ՝՝ խոտորեցան վաղվաղակի ի ճանապարհէն ընդ որ գնային հարք նոցա՝ լսել պատուիրանաց Տեառն, եւ ոչ արարին այնպէս։ 18Եւ յորժամ յարոյց նոցա Տէր դատաւորս, եւ էր Տէր ընդ դատաւորին. եւ փրկեաց զնոսա ի ձեռաց թշնամեաց նոցա զամենայն աւուրս դատաւորին. մխիթարեցաւ Տէր ի հեծութենէ՝՝ նոցա յերեսաց պաշարողացն նոցա որ չարչարէին զնոսա։ 19Եւ լինէր իբրեւ մեռանէր դատաւորն, դառնային միւսանգամ եղծանել առաւել քան զհարս իւրեանց, երթալ զհետ աստուածոց օտարաց, պաշտել զնոսա եւ երկիր պագանել նոցա. եւ ոչ ընկեցին ի զարուեստս իւրեանց, եւ ոչ հատան ի խիստ ճանապարհաց իւրեանց։ 20Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Տէր Իսրայելի, եւ ասէ. Փոխանակ զի եթող ազգդ այդ զուխտ իմ զոր պատուիրեցի հարց դոցա եւ ոչ լուան ձայնի իմում, 21եւ ես ոչ յաւելից բառնալ զայր յերեսաց նոցա, յազգացն զոր եթող որդի Նաւեայ. 22եւ եթող փորձել նովաւ՝՝ զԻսրայէլ, եթէ զգուշանայցե՞ն ճանապարհին Տեառն գնալ ընդ նա, զոր օրինակ զգուշացան հարքն նոցա, եւ եթէ ոչ։ 23Եւ եթող Տէր զազգսն զայնոսիկ չբառնալ զնոսա վաղվաղակի, եւ ոչ մատնեաց զնոսա ի ձեռս Յեսուայ։

Գրաբար, 1895 · HYGRB1895