1Եւ այր Իսրայելի երդուան ի Մասփա, եւ ասեն. Այր ոք ի մէնջ մի՛ տացէ զդուստր իւր Բենիամինի կնութեան։ 2Եւ եկին ամենայն ժողովուրդն ի Մասփա՝ ի Բեթէլ, եւ նստան անդ մինչեւ ցերեկոյ առաջի Աստուծոյ, եւ ամբարձին զձայնս իւրեանց եւ լացին լալիւն մեծ։ 3Եւ ասեն. Ընդէ՞ր, Տէր Աստուած Իսրայելի, եղեւ այս յԻսրայէլ, բնաջինջ լինել այսօր յԻսրայելէ ցեղի միոյ։ 4Եւ եղեւ ի վաղիւ անդր կանխեաց ժողովուրդն եւ շինեցին անդ սեղան, եւ մատուցին զողջակէզս փրկութեան։

5Եւ ասեն որդիքն Իսրայելի. Ո՞վ է որ ոչ ել յայս եկեղեցի յամենայն ցեղիցն Իսրայելի առ Տէր ի Մասփա. զի երդումն մեծ էր այնմ որ ոչ ելանէր ի Մասփա եւ ասէին թէ՝ Մահու մեռցի։ 6Եւ մխիթարեցան որդիքն Իսրայելի ի վերայ Բենիամինի եղբօր իւրեանց, եւ ասեն. Բարձաւ այսօր ցեղ մի յԻսրայելէ։ 7Եւ արդ զի՞նչ արասցուք մնացելոցն առանց կանանց, եւ մեք երդուաք ի Տէր՝ չտալ նոցա ի դստերաց մերոց կանայս։ 8Եւ ասեն. Ո՞ ոք մի ի ցեղիցն Իսրայելի որ ոչ ել առ Տէր ի Մասփա. եւ ահա չէր ոք եկեալ Յաբիսայ Գաղաադու ի բանակ եկեղեցւոյն։ 9Եւ անց ի հանդիսի ժողովուրդն, եւ ոչ գոյր անդ այր ի տանէ Յաբիսայ Գաղաադու։ 10Եւ առաքեցին անդր ժողովուրդն երկոտասան հազար արանց յորդւոցն զօրութեան, եւ պատուիրեցին նոցա եւ ասեն. Երթայք եւ հարէք զբնակիչս Յաբիսայ Գաղաադու սրով սուսերի, եւ զկանայս եւ զժողովուրդ։ 11Եւ այս բան է զոր առնիցէք. զամենայն արու եւ զամենայն կին որ գիտիցէ զանկողինս արուի, նզովեսջիք։ 12Եւ գտին ի տանէ Յաբիսայ Գաղաադու չորեք հարեւր աղջիկ կոյս որ ոչ գիտէին զայր յանկողինս արուի. եւ ածին զնոսա ի բանակն ի Սելով, որ է յերկրին Քանանու։ 13Եւ առաքեաց ամենայն ժողովուրդն եւ խօսեցան ընդ որդիսն Բենիամինի որ էին ի վիմին Ռեմոնայ, եւ կոչեցին զնոսա ի խաղաղութիւն։ 14Եւ դարձաւ Բենիամին ի ժամանակին յայնմիկ առ որդիսն Իսրայելի՝՝. եւ ետուն նոցա կանայս զայնոսիկ որ էին ի կանանցն Յաբիսայ Գաղաադու. եւ հաճոյ թուեցաւ նոցա այնպէս՝՝։ 15Եւ ժողովուրդն մխիթարեցաւ ի վերայ Բենիամինի. զի արար Տէր խրամատութիւն ի մէջ ցեղիցն Իսրայելի։

16Եւ ասեն ծերք ժողովրդեանն. Զի՞նչ արասցուք եւ վասն այլոց անկանանցն. զի սատակեցաւ կին ի Բենիամինէ։ 17Եւ ասեն. Ժառանգութիւն զերծեալ է ի Բենիամինէ, եւ մի՛ ջնջեսցի ցեղն յԻսրայելէ. 18եւ մեք ոչ կարեմք տալ նոցա կանայս ի դստերաց մերոց, զի երդուաք որդիք Իսրայելի եւ ասեմք թէ՝ Անիծեալ լիցի որ տացէ կին Բենիամինի։ 19Եւ ասեն. Ահա տօն Տեառն է ի Սելով աւուրց յաւուրս, որ է ի հիւսիսոյ Բեթելայ, ընդ արեւելս ճանապարհին որ հանէ ի Բեթելայ ի Սիկիմ, եւ ի հարաւոյ Լիբանանու յԵլեբոնայ։ 20Եւ պատուիրեցին որդւոցն Բենիամինի եւ ասեն. Երթայք եւ դարանամուտ լերուք յայգեստանին։ 21Եւ յորժամ տեսանիցէք թէ ելանեն դստերք բնակչացն Սելովայ պար առեալ պարուք, ելջիք յայգեստանեացն, եւ յափշտակեսջիք այր իւրաքանչիւր կին ի դստերաց Սելովայ, եւ երթիջիք յերկիրն Բենիամինի։ 22Եւ եղիցի յորժամ գայցեն հարքն նոցա կամ եղբարք նոցա դատել ընդ ձեզ՝՝, ասասցուք նոցա թէ՝ Ողորմեցաք նոցա. զի ոչ՝՝ առ այր զկին իւր ի պատերազմին, եւ ոչ դուք ետուք նոցա թէ յանցանք ինչ իցեն։ 23Եւ արարին այնպէս որդիքն Բենիամինի, եւ առին կանայս ըստ թուոյ իւրեանց ի պարաւորացն զորս յափշտակեցին. եւ գնացին եւ դարձան յիւրաքանչիւր ժառանգութիւնս իւրեանց, եւ շինեցին քաղաքս եւ բնակեցին ի նոսա։ 24Եւ գնացին որդիքն Իսրայելի ի ժամանակին յայնմիկ այր յիւրաքանչիւր ցեղ իւր եւ յազգատոհմ իւր, եւ ելին անտի այր յիւրաքանչիւր ժառանգութիւն իւր։ 25Յաւուրսն յայնոսիկ ոչ գոյր թագաւոր Իսրայելի, եւ այր իւրաքանչիւր զհաճոյս աչաց իւրոց առնէր։