1Եւ ասեն ցԳեդէոն այր Եփրեմի. Զի՞նչ է բանդ այդ զոր արարեր ընդ մեզ, զի ոչ կոչեցեր զմեզ յորժամ երթայիր պատերազմել ընդ Մադիամու։ Եւ վիճէին ընդ նմա սաստկագոյնս։ 2Եւ ասէ ցնոսա. Արդ զի՞նչ ինչ արարի իբրեւ զձեզ. ո՞չ ապաքէն լաւագոյն է ճռաքաղութիւնդ Եփրեմի քան զկութսն Աբիեզերայ։ 3Ի ձեռս ձեր մատնեաց Տէր զիշխանս Մադիամու զՈվրեբ եւ զԶեբ. եւ զի՞նչ կարացի առնել իբրեւ զձեզ։ Եւ ապա դադարեաց ոգի նոցա ի նմանէ ի խօսել նորա զբանս զայս։

4Եւ եկն Գեդէոն ի Յորդանան, եւ անց ինքն եւ երեք հարեւր արքն որ ընդ նմա պարտասեալք եւ քաղցեալք՝՝։ 5Եւ ասէ ցարսն Սոկքովթայ. Տուք աւադիկ հաց ի կերակուր զօրուս այսմիկ որ ընդ իս, զի քաղցեալ են. եւ ես պնդեցայց զհետ Զեբէի եւ Սաղմանայ թագաւորացն Մադիամու։ 6Եւ ասեն իշխանքն Սոկքովթայ. Միթէ ձեռն Զեբէի եւ Սաղմանայ իցէ՞ ի ձեռին քում, զի տացուք հաց զօրականիդ քում։ 7Եւ ասէ Գեդէոն. Ոչ այդպէս, այլ ի տալ Տեառն զԶեբէի եւ զՍաղմանա ի ձեռս իմ, եւ ես քարշեցից զմարմինս ձեր փշովք անապատի եւ բորկոնիմաւ։ 8Եւ ել անտի ի Փանուէլ, եւ խօսեցաւ ընդ նոսա նոյնպէս. եւ պատասխանի արարին նմա արք Փանուելայ՝ զոր օրինակ արարին նմա պատասխանի արք Սոկքովթայ։ 9Եւ խօսեցաւ Գեդէոն ընդ արս Փանուելի եւ ասէ. Ի դառնալ իմում այսրէն խաղաղութեամբ՝ կործանեցից զաշտարակդ զայդ։

10Եւ Զեբէի եւ Սաղմանա էին ի Կարկար, եւ բանակ նոցա ընդ նոսա, իբրեւ հնգետասան հազար այր ընդ ամենայն՝ որ մնացեալ էին յամենայն բանակէ որդւոցն արեւելից. եւ անկեալք էին հարեւր եւ քսան հազար արանց սուսերամերկաց։ 11Եւ ել Գեդէոն ընդ ճանապարհս վրանաբնակչացն յարեւելից Նաբաէի եւ հանդէպ Նաբեայ, եւ եհար զբանակն. զի ահա էր բանակն յանհոգս։ 12Եւ փախեան Զեբէէ եւ Սաղմանա, եւ պնդեցան զհետ նոցա. եւ ձերբակալ արար զերկուս թագաւորսն Մադիամու զԶեբէէ եւ զՍաղմանա, եւ զամենայն բանակ նոցա դղրդեցոյց։

13Եւ դարձաւ Գեդէոն որդի Յովասու ի պատերազմէն ի զառիվայրէ անտի Արեսայ՝՝։ 14Եւ կալաւ պատանեակ մի յարանց Սոկքովթայ, եւ եհարց զնա. եւ գրեաց առ ինքն զիշխանսն Սոկքովթայ եւ զծերս նորա եւթանասուն եւ եւթն այր։ 15Եւ եկն Գեդէոն առ իշխանսն՝՝ Սոկքովթայ, եւ ասէ ցնոսա. Ահաւասիկ Զեբէէ եւ Սաղմանա, վասն որոց նախատեցէք զիս եւ ասացէք. Միթէ ձեռն Զեբէի եւ Սաղմանայ այժմ ի ձեռի՞ն քում իցէ, զի տացուք հաց արանց քոց նքթելոց։ 16Եւ առ զիշխանսն եւ՝՝ զծերս քաղաքին եւ փուշս յանապատէ եւ զբորկոնիմն, եւ քարշեաց նոքօք զարսն Սոկքովթայ։ 17Եւ զաշտարակն Փանուելի կործանեաց, եւ կոտորեաց զարս քաղաքին։

18Եւ ասէ ցԶեբէէ եւ զՍաղմանա. Ո՞ւր են՝՝ արքն զորս կոտորեցէք ի Թաբովր։ Եւ ասեն. Որպէս դու, նոյնպէս եւ նոքա նման քեզ, եւ դու նման նոցա,՝՝ իբրեւ զտեսիլ որդւոց թագաւորի։ 19Եւ ասէ Գեդէոն. Եղբարք իմ եւ որդիք մօր իմոյ էին։ Եւ երդուաւ նոցա եւ ասէ.՝՝ Կենդանի է Տէր, եթէ կենդանի պահեալ էր ձեր զնոսա, ոչ սպանանէի զձեզ։ 20Եւ ասէ ցԵթեր ցանդրանիկ իւր. Արի սպան զդոսա։ Եւ ոչ եհան պատանեակն զսուր իւր զի երկեաւ, քանզի մանուկ էր։ 21Եւ ասեն Զեբէէ եւ Սաղմանա. Արի եւ դու քեզէն պատահեա մեզ, զի ըստ առն եւ զօրութիւն իւր։ Եւ յարեաւ Գեդէոն եւ սպան զԶեբէէ եւ զՍաղմանա, եւ առ զմանեակսն ի պարանոցաց ուղտուց նոցա։

22Եւ ասեն այր Իսրայելի ցԳեդէոն. Իշխեա մեզ դու եւ որդի քո, եւ որդի որդւոյ քո, զի փրկեցեր զմեզ ի ձեռաց Մադիամու։ 23Եւ ասէ ցնոսա Գեդէոն. Ոչ իշխեցից ես ձեզ, եւ ոչ իշխեսցէ ձեզ որդի իմ. այլ Տէր իշխեսցէ ձեզ։

24Եւ ասէ ցնոսա Գեդէոն. Խնդրեցից ի ձէնջ հայցուածս ինչ, եւ տուք ինձ առ այր գինդ մի յաւարէ անտի. զի գինդք ոսկիք էին նոցա, քանզի Իսմայելացիք էին։ 25Եւ ասեն. Տալով տացուք։ Եւ տարածեցին զհանդերձս նորա՝՝, եւ ընկեցին անդր այր իւրաքանչիւր զգինդս ոսկիս զաւարի իւրոյ։ 26Եւ եղեւ կշիռ գնդացն ոսկեաց զոր խնդրեաց՝ հազար եւ եւթն հարեւր սիկղ ոսկւոյ, թող զշռնչանունսն եւ զմեհեւանդս եւ զպսակակալս եւ զծիրանիս, եւ որ ինչ ի թագաւորսն՝՝ Մադիամու. եւ թող զմանեակս ոսկիս պարանոցաց ուղտուց նոցա։ 27Եւ արար զայն Գեդէոն յեփուդ, եւ հաստատեաց զայն ի քաղաքի իւրում յԵփրա. եւ պոռնկեցաւ ամենայն Իսրայէլ զկնի նորա անդր, եւ եղեւ Գեդէոնի եւ տան նորա ի գայթագղութիւն։

28Եւ վանեցաւ Մադիամ առաջի որդւոցն Իսրայելի եւ ոչ եւս յաւելին ամբառնալ զգլուխս իւրեանց. եւ դադարեաց երկիրն ամս քառասուն յաւուրս Գեդէոնի։

29Եւ գնաց Յերոբաաղ որդի Յովասու, եւ բնակեաց ի տան իւրում։ 30Եւ Գեդէոնի էին եւթանասուն որդիք ելեալք յերանաց նորա. զի կանայք բազումք էին նորա. 31եւ հարճ նորա որ ի Սիկիմայ՝ ծնաւ նմա եւ նա որդի, եւ եդ անուն նմա Աբիմելէք։ 32Եւ մեռաւ Գեդէոն որդի Յովասու ի բարւոք ծերութեան, եւ թաղեցաւ ի գերեզմանի Յովասու հօր իւրոյ յԵփրա հօրն Եսրեայ։

33Եւ եղեւ իբրեւ մեռաւ Գեդէոն, դարձան որդիքն Իսրայելի եւ պոռնկեցան զհետ Բահաղիմայցն. եւ եդին զուխտ իւրեանց ընդ Բահաղուն Բերիթայ, լինել նոցա յաստուած։ 34Եւ ոչ յիշեցին որդիքն Իսրայելի զՏէր Աստուած իւրեանց որ փրկեաց զնոսա յամենայն թշնամեաց իւրեանց շուրջանակի։ 35Եւ ոչ արարին ողորմութիւն ընդ տանն Յերոբաաղայ, որ նա ինքն է Գեդէոն, ըստ ամենայն բարութեանն զոր արար ընդ Իսրայելի։