1Լուարուք զպատգամս զոր խօսեցաւ Տէր ի վերայ ձեր, տունդ Իսրայելի։ 2Այսպէս ասէ Տէր. Ըստ ճանապարհաց հեթանոսաց մի՛ ուսանիք, եւ ի նշանաց երկնից մի՛ զարհուրիք. զի նոքա երկնչին յերեսաց նոցա։ 3Զի ամենայն օրէնք հեթանոսաց սնոտիք են, փայտ յանտառէ հատեալ, գործք ձեռաց հիւսանց. 4ձոյլ արծաթոյ եւ ոսկւոյ զարդարեալք. ուռամբք եւ բեւեռօք հաստատեցին զնոսա՝ զի ոչ շարժեսցին. 5արծաթ ճախարակեայ, արծաթ ի գործ արկեալ ի Թարշշէ, եւ ոսկի եկեալ ի Մեմփաթայ. եւ ձեռն ոսկերչի գործեաց գործ ճարտարաց. կապուտակ եւ ծիրանի զգեցուցանեն նոցա. եւ ոչ գնասցեն, այլ բառնալով բարձցին. եւ ոչ քայլ մի ոտին փոխեսցեն, եւ ոչ ինքնին ի կրելիսն ամբարձցին.՝՝ մի՛ երկնչիք ի նոցանէ, զի ոչ չար առնեն, բարի իսկ ոչ գոյ ի նոսա։

6Չիք ոք իբրեւ զքեզ, Տէր. մեծ ես, եւ մեծ է անուն քո զօրութեամբ։ 7Ո՞ ոչ երկիցէ ի քէն, Թագաւոր ազգաց. զի քեզ իսկ վայելէ. զի յամենայն իմաստունս հեթանոսաց եւ յամենայն թագաւորս նոցա ո՞վ է իբրեւ զքեզ։ 8Եւ միանգամայն այրեսցին, եւ սատակեսցին սիրտք սնոտեաց. 9զի փայտ են, եւ արծաթ ընտիր՝՝ եկեալ ի Թարշշայ, եւ ոսկի ի Սովփաթայ, գործ ճարտարաց ամենայն, եւ ձեռաց ոսկերչաց. կապուտակ եւ ծիրանի հանդերձն նոցա, գործ իմաստնոց ամենայն։ 10Այլ Տէր Աստուած ճշմարիտ է, Աստուած կենդանի, եւ Թագաւոր յաւիտենական. ի սրտմտութենէ նորա շարժեսցի երկիր, եւ ոչ հանդարտեսցեն ազգք բարկութեան նորա։ 11Եւ այսպէս ասասջիք ցնոսա. Աստուածք որ զերկինս եւ զերկիր ոչ արարին՝ կորիցեն յերկրէ, եւ ի ներքոյ երկնիցս այսոցիկ։ 12Տէր է որ արար զերկիր զօրութեամբ իւրով, եւ կանգնեաց զտիեզերս իմաստութեամբ իւրով, եւ խորհրդով իւրով ձգեաց զերկինս. 13եւ ի տալոյ զձայն իւր՝ լնու բազմութիւն ջուրցն յերկինս. հանէ զամպս ի ծագաց երկրէ, եւ զփայլատակունս իւր յանձրեւս արար, հանէ զհողմս յշտեմարանաց իւրոց։ 14Յիմարեցաւ ամենայն մարդ ի գիտութենէ. ամօթ եղեն ամենայն ոսկերիչք դրօշելովք իւրեանց. զի սուտ ձուլեցին, եւ չիք շունչ ի նոսա։ 15Սնոտի են եւ գործք խաբէութեան. ի ժամանակի այցելութեան իւրեանց կորիցեն։ 16Այլ ոչ այնպիսի ինչ է Բաժինն Յակոբայ. զի որ ստեղծն զամենայն՝ նա է բաժին նորա՝՝, եւ Իսրայէլ գաւազան ժառանգութեան նորա. Տէր զօրութեանց անուն է նորա։

17Ժողովեա ի բացուստ զզօրութիւն՝՝ քո, բնակեալդ ի մէջ ընտրելոց։ 18Զի այսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես քարընդոտնեմ զբնակիչս երկրիդ այդորիկ նեղութեամբ, եւ նեղեցից զնոսա զի մի՛ գտցեն։ 19Վա՜յ ի վերայ բեկման քո, զի ցաւագին են հարուածք քո. եւ ասեմ. Արդարեւ այդ իսկ են վէրք իմ, եւ եհաս յիս։ 20Խորանն իմ չուառացաւ, կորեաւ, եւ ամենայն խորանափեղկք իմ քակտեցան. որդիք իմ եւ խաշինք իմ ոչ ուրեք են, եւ ոչ եւս գոյ տեղի խորանի իմոյ, եւ ոչ տեղի խորանափեղկաց իմոց։՝՝ 21Զի հովիւքն անմտացան, եւ զՏէր ոչ խնդրեցին. վասն այնորիկ ոչ իմացան, եւ ամենայն արօտականքն, եւ՝՝ ցրուեցան։ 22Ձայն գուժի եկեսցէ, եւ շարժումն մեծ յերկրէ հիւսիսոյ, կարգել զքաղաքս Յուդայ յապականութիւն եւ ի դադարս ջայլամանց։

23Գիտեմ, Տէր, զի ոչ մարդոյ է ճանապարհ իւր. եւ ոչ այր գնասցէ եւ յաջողեսցէ զճանապարհս՝՝ իւր։ 24Խրատեա զմեզ, Տէր, բայց իրաւամբք, եւ մի՛ ցասմամբ. զի մի՛ սակաւաւորս արասցես զմեզ։ 25Հեղ զբարկութիւն քո ի վերայ հեթանոսաց որ ոչ գիտեն զքեզ, եւ ի վերայ ազգաց որ զանուն քո ոչ կարդացին. զի կերան զՅակոբ եւ սպառեցին զնա, եւ վախճանեցին զնա, եւ զարօտս նորա աւերեցին։