1Բանն որ եղեւ առ Երեմիա ի Տեառնէ եւ ասէ. 2Լուարուք զբան ուխտիս այսորիկ, եւ խօսեցարուք ընդ արսդ Յուդայ եւ ընդ բնակիչսդ Երուսաղեմի. 3եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Անիծեալ լիցի մարդն որ ոչ լուիցէ բանից ուխտիս այսորիկ, 4զոր պատուիրեցի հարցն ձերոց, յաւուր յորում հանի զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց՝ ի հնոցէ երկաթոյն. եւ ասեմ. Լուարուք ձայնի իմում, եւ արարէք ըստ ամենայնի զոր ինչ պատուիրեմ ձեզ, եւ եղիջիք ինձ ի ժողովուրդ, եւ ես եղէց ձեզ յԱստուած։ 5Եւ հաստատեցից զերդումն իմ զոր երդուայ հարցն ձերոց, տալ նոցա զերկիրն որ բղխէ զմեղր եւ զկաթն, որպէս եւ այսօր։ Պատասխանի ետու եւ ասեմ. Այո, Տէր, եղիցի։

6Եւ ասէ ցիս Տէր. Ընթերցիր զամենայն զբանսդ զայդոսիկ ի քաղաքսդ Յուդայ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի, եւ ասասցես. Լուարուք զպատգամ ուխտիդ այդորիկ, եւ արարէք զդոսա. 7զի վկայութեամբ եդի զվկայութիւն հարցն ձերոց՝ յաւուրն հանելոյ իմոյ զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց մինչեւ ցայսօր. կանխել ընդ առաւօտս եւ դնել վկայութիւն եւ ասել. Լուարուք ձայնի իմում. 8եւ ոչ լուան, եւ խոտորեցուցին զլսելիս իւրեանց, եւ գնացին այր ըստ յօժարութեան սրտից իւրեանց ի չարիս. եւ ածից ի վերայ նոցա զամենայն բանս ուխտիս այսորիկ զոր պատուիրեցի նոցա առնել եւ ոչ արարին։ 9Եւ ասէ ցիս Տէր. Գտաւ կնճիռն յարսդ Յուդայ եւ ի բնակիչսդ Երուսաղեմի. 10դարձան յանիրաւութիւնս հարցն իւրեանց առաջնոց, որք ոչ կամեցան լսել բանից իմոց. եւ ահաւադիկ երթան զհետ աստուածոց օտարաց ծառայել նոցա. եւ ցրեցին տունն Իսրայելի եւ տունն Յուդայ զուխտն իմ, զոր ուխտեցի ընդ հարս նոցա։

11Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ես ածից ի վերայ դոցա չարիս, յորոց ոչ կարասցեն ելանել. եւ աղաղակեսցեն առ իս, եւ ոչ լուայց նոցա։ 12Եւ գնասցեն քաղաքք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի, եւ աղաղակեսցեն առ դիսն իւրեանց որոց արկանէին խունկս, եւ փրկելով ոչ փրկեսցեն զնոսա ի ժամանակի չարեաց իւրեանց։ 13Զի ըստ թուոյ քաղաքացն քոց էին դիքն քո, Յուդայ, եւ ըստ թուոյ անցիցն Երուսաղեմի կարգեցէք բագինս եւ սեղանս ամօթոյ,՝՝ արկանել խունկս Բահաղու։ 14Եւ դու մի՛ կար յաղօթս վասն ժողովրդեանդ այդորիկ, եւ մի՛ աղաչեր վասն դոցա խնդրուածովք եւ պաղատիր. զի ոչ լսեմ ի ժամանակի յորում կարդասցեն առ իս, ի ժամանակի չարեաց իւրեանց։

15Զի ընդ սիրելին ասեմ՝ զի ի ներքս ի տաճարին իմում արար գարշելիս. միթէ աղօթք եւ միս նուիրեա՞լ անցուցանիցեն ի քէն զչարիս քո, կամ թէ այնպիսեօ՞ք ապրիցիս։՝՝ 16Ձիթենի գեղեցիկ վարսաւոր տեսլեամբ կոչեաց Տէր զանուն քո. ի ձայնէ թլփատութեան նոցա՝ մեծ է նեղութիւն ի վերայ քո, անպիտանացան ոստք քո։ 17Եւ Տէր Աստուած՝՝ զօրութեանց որ տնկեաց զքեզ՝ խօսեցաւ ի վերայ քո չարիս փոխանակ չարեաց տանն Իսրայելի, եւ տանն Յուդայ. զի արարին անձամբ անձանց ի բարկացուցանել զիս, յարկանել նոցա խունկս Բահաղու։

18Տէր ծանո ինձ եւ ծանեայց. յայնժամ տեսի՝՝ զգործս նոցա։ 19Ես իբրեւ զգառն անմեղ վարեալ ի սպանդ, ոչ գիտացի թէ զինէն խորհեցան խորհուրդ չար եւ ասեն. Եկայք արկցուք փայտ ի հաց նորա՝՝, եւ ջնջեսցուք զնա յերկրէն կենդանեաց, եւ անուն նորա մի՛ եւս յիշեսցի։ 20Տէր զօրութեանց, որ ընտրես զիրաւունս, եւ քննես զերիկամունս եւ զսիրտս, տեսից առ ի քէն զվրէժխնդրութիւն առ ի նոսա. զի քեզ յայտնեցի զիրաւունս իմ։

21Վասն այնորիկ այսպէս ասէ Տէր ի վերայ արանցն Անաթովթայ որ խնդրեն զանձն քո, եւ ասեն. Մի՛ մարգարէանար վասն մեր՝՝, ապա թէ ոչ՝ մեռանիս ի ձեռաց մերոց։ 22Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Ահաւասիկ ես այց արարից ի վերայ նոցա. երիտասարդք նոցա սրով մեռցին, եւ ուստերք եւ դստերք նոցա սովով վախճանեսցին. 23եւ մնացորդք ոչ եղիցի նոցա. զի ածից չարիս ի վերայ բնակչացն Անաթովթայ յամի այցելութեան նոցա։