1Արդար ես դու, Տէր, եւ մատուցից առաջի քո աղերս՝՝. բայց խօսեցայց զիրաւունս. զի՞ է զի ճանապարհք ամպարշտաց յաջողեալ են, եւ երջանկացան ամենեքեան որ արհամարհեն զարհամարհանս։ 2Տնկեցեր զնոսա եւ արմատացան, ծնան որդիս՝՝ եւ արարին պտուղ. մերձ ես դու, Տէր, ի բերանս նոցա, եւ հեռի յերիկամանց նոցա։ 3Եւ դու, Տէր, գիտես զիս, տեսեր զիս՝ եւ փորձեցեր զսիրտ իմ առաջի քո. ժողովեա զնոսա իբրեւ զոչխար ի սպանումն, եւ նուիրեա զնոսա յաւուր սպանման։ 4Մինչեւ յե՞րբ սուգ ունիցի երկիր, եւ խոտ ամենայն վայրի ցամաքեսցի. ի չարեաց բնակչաց երկրին ապականեցան անասուն եւ թռչուն. զի ասացին թէ՝ Ոչ տեսցէ Աստուած զճանապարհս մեր։

5Ոտք քո ընթանան՝ եւ լքուսցեն զքեզ. զիա՞րդ կազմիցիս երիվարօք՝՝. իսկ արդ յերկիրդ խաղաղութեան յուսացեալ ես, զի՞ գործիցես ի վերանալ Յորդանան գետոյ։ 6Քանզի եւ եղբարքն քո եւ տուն հօր քո, եւ նոքա դաւեցին քեզ, եւ նոքին աղաղակեցին զկնի քո, կուտեցան ի վերայ քո. մի՛ հաւատար նոցա զի խօսեսցին զքէն չարութիւն։՝՝

7Լքի զտուն իմ, թողի զժառանգութիւն իմ, ետու զսիրելին անձին իմոյ ի ձեռս թշնամեաց իւրոց։ 8Եղեւ ժառանգութիւն իմ ինձ իբրեւ առեւծ յանապատի. ետ ի վերայ իմ զբարբառ իւր, վասն այնորիկ ատեցի զնա։ 9Միթէ որջ բորենւո՞յ՝՝ իցէ ժառանգութիւն իմ ինձ, կամ ա՞յրք՝՝ շուրջ զնովաւ. շրջեցարուք ժողովեցէք զամենայն գազանս անապատի, եւ եկեսցեն ուտել զնա։ 10Հովիւք բազումք ապականեցին զայգի իմ, եղծին զբաժին իմ. արարին զվիճակն իմ ցանկալի յանապատ անկոխ։ 11Եդաւ յապականութիւն կորստեան. վասն իմ ապականեցաւ ապականութեամբ ամենայն երկիր,՝՝ զի ոչ գոյ մարդ որ դնէ ի սրտի։ 12Ընդ ամենայն ելս անապատի անցին թշուառացեալք՝՝. զի սուր Տեառն կերիցէ ի ծագաց մինչեւ ի ծագս երկրի, եւ ոչ գոյ խաղաղութիւն ամենայն մարմնոյ։ 13Ցորեան սերմանեցէք, եւ փուշ հնձեսջիք. եւ վիճակքն ձեր ոչ եղիցին ձեզ յօգուտ. յամօթ լերուք ի պարծանաց ձերոց՝ ի նախատանաց առաջի Տեառն։՝՝

14Զի այսպէս ասէ Տէր վասն ամենայն դրացեացդ չարաց որ մերձենան ի ժառանգութիւն իմ, զոր բաշխեցի ժողովրդեան իմում Իսրայելի. Ահաւասիկ ես կորզեցից զնոսա յերկրէն իւրեանց, եւ զտունն Յուդայ հանից ի միջոյ նոցա։ 15Եւ եղիցի յետ հանելոյն զնոսա՝ դարձայց եւ ողորմեցայց նոցա. եւ բնակեցուցից զնոսա իւրաքանչիւր ի ժառանգութեան իւրում, եւ իւրաքանչիւր յերկրի իւրում։ 16Եւ եղիցի եթէ ուսանելով ուսանիցին զճանապարհ ժողովրդեան իմոյ, երդնուլ յանուն իմ թէ՝ Կենդանի է Տէր, որպէս ուսուցին զժողովուրդ իմ երդնուլ ի Բահաղ, եւ շինեսցին ի մէջ ժողովրդեան իմոյ։ 17Եւ եթէ ոչ դառնայցեն, ջնջեցից զազգն զայն, եւ բարձից կորստեամբ, ասէ Տէր։