1Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս եւ ասէ. Երթ եւ ընթերցիր յականջս որդւոցն՝՝ Երուսաղեմի եւ ասասցես. 2Այսպէս ասէ Տէր. Յիշեցի զքեզ եւ զգութ մանկութեան քո, եւ զսէր կատարման քո ի գալն քեզ զհետ Սրբոյն Իսրայելի։ 3Ասէ Տէր՝ Սուրբն Իսրայելի. Տեառն է՝՝ սկիզբն արմտեաց նորա. ամենեքեան որ ուտեն զնա՝ զղջասցին, չարիք հասցեն ի վերայ նոցա, ասէ Տէր։

4Լուարուք զբան Տեառն, տունդ Յակոբայ եւ ամենայն ազգ տանդ Իսրայելի. 5Այսպէս ասէ Տէր. Զի՞նչ վնաս գտին յիս հարքն ձեր զի հեռացան յինէն, եւ գնացին զհետ սնոտեաց, եւ սնոտի եղեն. 6եւ ոչ ասացին. Ո՞ւր է Տէր որ եհան զմեզ յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ առաջնորդեաց մեզ յանապատին, յանբաւ եւ յանկոխ եւ յանջուր եւ յանպտուղ երկրին եւ ի ստուերս մահու, յերկիր՝ ընդ որ ոչ անց մարդ, եւ ոչ բնակեաց ի նմա որդի մարդոյ. 7եւ տարաւ զմեզ ի Քերմէլ՝՝ ուտել զպտուղ նորա եւ զբարութիւնս։ Եւ մտէք եւ պղծեցէք զերկիրն իմ, եւ զժառանգութիւն իմ եդիք ի պղծութիւն։ 8Եւ քահանայքն ոչ ասացին. Ո՞ւր է Տէր. եւ վերակացուք օրինաց իմոց ոչ ծանեան զիս, եւ հովիւքն ամպարշտեցան յիս. եւ մարգարէքն մարգարէանային Բահաղու, եւ զկնի անշահիցն երթային։ 9Վասն այնորիկ տակաւին դատեցայց ընդ ձեզ, ասէ Տէր, եւ ընդ որդիս որդւոց ձերոց դատեցայց։ 10Արդ անցէք ընդ կղզիս Քետիմացւոց եւ տեսէք, եւ ի Կեդար առաքեցէք եւ խելամուտ եղերուք յոյժ, եւ տեսէք եթէ եղե՞ւ այսպիսի ինչ. 11եթէ փոխեցի՞ն ազգքն զաստուածս իւրեանց, եւ նոքա ոչ են Աստուածք. եւ ժողովուրդ իմ փոխեաց զՓառս իւր, ուստի ոչ օգտիցին։ 12Յիմարեցան՝՝ երկինք, վասն այսորիկ եւ սոսկացան յոյժ, ասէ Տէր. 13զի երկուս չարիս գործեաց ժողովուրդ իմ. զիս թողին զաղբեւրս ջրոյ կենդանւոյ, եւ փորեցին իւրեանց գուբս, գուբս ծակոտս՝ որք ոչ կարիցեն ունել ջուր։ 14Միթէ ծառա՞յ իցէ Իսրայէլ, կամ ստրո՞ւկ Յակոբ՝՝, զի՞ եղեն յաւար. 15ի վերայ նորա գոչեցին առեւծք, եւ ետուն զձայնս իւրեանց, որ արարին զերկիր նորա աւերակ. եւ քաղաքք նորա կործանեցան առ ի չգոյէ բնակչաց. 16եւ որդիքն Մեմփացւոց եւ Տափնացւոց ծանեան զքեզ եւ այպանեցին։ 17Ո՞չ ապաքէն թողուլն զիս արար քեզ զայդ, ասէ Տէր՝՝ Աստուած քո, ի ժամանակի ածելոյն զքեզ ընդ ճանապարհն։ 18Եւ արդ զի՞նչ կայ քո եւ ճանապարհին Եգիպտացւոց՝ ըմպել քեզ զջուր Գեհոնի, եւ զի՞նչ կայ քո եւ ճանապարհին Ասորեստանեայց՝ ըմպել զջուրն գետոց։ 19Խրատեսցէ զքեզ ապստամբութիւնդ քո, եւ չարիք՝՝ քո կշտամբեսցեն զքեզ. եւ ծանիցես եւ տեսցես, թէ չար եւ դառն է քեզ թողուլն զիս, ասէ Տէր Աստուած քո. եւ ոչ հաճեցայ ընդ քեզ, ասէ Տէր Աստուած քո՝՝։ 20Զի յաւիտենից խորտակեցեր զլուծն քո, եւ խզեցեր դու զկապանս քո. եւ ասացեր թէ՝ Ոչ ծառայեցից, այլ գնացից ի վերայ ամենայն բլրոց բարձանց, եւ ի ներքոյ ամենայն հովանաւոր ծառոց, եւ անդ շռայլեցայց ի պոռնկութիւն։ 21Եւ ես տնկեցի զքեզ որթ պտղաբեր ամենեւին ճշմարիտ. զիա՞րդ դարձար ինձ ի դառնութիւն, որթդ օտարացեալ։ 22Եթէ լուասցիս բարակաւ, եւ յաճախեսցես քեզ աճառ, սակայն ծրդեալ կաս յանիրաւութիւնս քո առաջի իմ, ասէ Տէր Տէր։ 23Զիա՞րդ ասիցես թէ՝ Ոչ պղծեցայ, եւ զհետ Բահաղու ոչ գնացի. տես զճանապարհս քո ի գերեզմանս, եւ ծանիր զինչ գործեցեր։ 24Ընդ երեկոյս ձայն լալոյ նորա գուժեաց ի ճանապարհս իւր. յաճախեաց ի ջուրս անապատի. ըստ ցանկութեան անձին իւրոյ այսաբեկ լինէր. մատնեցաւ, եւ՝՝ ո՞ դարձուսցէ զնա. ամենեքեան որ խնդրիցեն զնա՝ ոչ աշխատեսցին. ի տառապանս նորա գտցես զնա։ 25Դարձո զսիրտ քո ի խիստ ճանապարհէ՝՝, եւ զկոկորդ քո ի ծարաւոյ. եւ նա ասէ. Կարօղ եմ. քանզի սիրէր զօտարոտիս՝ եւ երթայր զհետ նոցա՝՝։

26Որպէս ամաչիցէ գող յորժամ ըմբռնիցի, այնպէս ամաչեսցեն որդիքն Իսրայելի՝ ինքեանք եւ թագաւորք իւրեանց եւ իշխանք իւրեանց, քահանայք իւրեանց եւ մարգարէք իւրեանց։ 27Ցփայտն ասացին թէ՝ Հայր իմ ես դու, եւ քարին թէ՝ Դու ծնար զիս. եւ դարձուցին յիս զթիկունս եւ ոչ զերեսս իւրեանց. եւ ի ժամանակի չարեացն իւրեանց ասասցեն. Արի եւ փրկեա զմեզ։ 28Եւ ո՞ւր են աստուածքն քո զոր արարեր քեզ. յարիցեն եւ փրկեսցեն՝՝ զքեզ ի ժամանակի չարեաց քոց. զի ըստ թուոյ քաղաքացն քոց էին քեզ աստուածքն քո, Յուդա. եւ ըստ թուոյ անցիցն Երուսաղեմի զոհէին Բահաղու։՝՝ 29Արդ ընդէ՞ր խօսիք ընդ իս. զի ամենեքեան դուք ամպարշտեցայք, եւ՝՝ ամենեքեան դուք անօրինեցայք յիս, ասէ Տէր։ 30Զուր հարի զորդիսն ձեր, եւ խրատ դուք ոչ ընկալարուք. սուր՝՝ եկեր զմարգարէսն ձեր, իբրեւ առեւծ սատակէր, եւ ոչ զարհուրեցարուք։

31Լուարուք զպատգամս Տեառն. Այսպէս ասէ Տէր՝՝. միթէ անապա՞տ եղէ տանդ Իսրայելի, կամ աւեր երկիր խոպանացեա՞լ. զի՝՝ ասաց ժողովուրդ իմ. Անտերունչք շրջեսցուք եւ առ քեզ ոչ եկեսցուք։ 32Միթէ մոռասցի՞ կոյս զզարդ իւր, կամ հարսն զլանջագեղ կամար իւր. բայց ժողովուրդ իմ մոռացաւ զիս զաւուրս անթիւս։ 33Զի՞նչ եւս բարի հնարեսցիս ի ճանապարհս քո խնդրել զհաշտութիւն. եւ ոչ այդպէս, այլ եւ դու իսկ անզգամեցար պղծել՝՝ զճանապարհս քո։ 34Եւ ի ձեռս քո գտաւ արիւն անձանց տնանկաց անմեղաց. ոչ ի վիհս գտի զնոսա, այլ առ ամենայն կաղնեօք՝՝։ 35Եւ ասացեր թէ՝ Անմեղ եմ, դարձցի սրտմտութիւն նորա յինէն. ահաւասիկ ես դատեցայց ընդ քեզ, զի ասացեր թէ՝ Ոչ մեղայ։ 36Զի արհամարհեցեր յոյժ կրկնել՝՝ զճանապարհս քո. եւ յԵգիպտոսէ ամաչեսցես՝ որպէս ամաչեցերն յԱսորեստանւոյն. 37զի եւ անտի եւս ձեռս ի գլուխ ելցես. զի մերժեաց Տէր զյոյսն քո, եւ ոչ եւս աջողեսցիս ի նմա։