1Այսպէս ասէ Տէր. Երթ եւ էջ ի տուն թագաւորին Յուդայ, եւ խօսեսցիս անդ զբանդ զայդ, եւ ասասցես. 2Լուր զպատգամս Տեառն, թագաւորդ Յուդայ, որ նստիս յաթոռ Դաւթի, դու եւ ծառայք քո եւ ժողովուրդ քո, որ մտանեն ընդ դրունսդ ընդ այդոսիկ։ 3Այսպէս ասէ Տէր. Արարէք իրաւունս եւ արդարութիւն. փրկեցէք զյափշտակեալն ի ձեռաց զրկողին իւրոյ, զպանդուխտն եւ զորբն եւ զայրին մի՛ բռնադատէք եւ մի՛ ամպարշտէք, եւ արիւն անպարտ մի՛ հեղուցուք ի տեղւոջդ յայդմիկ։ 4Զի թէ առնելով առնիցէք զբանդ զայդ, մտցեն ընդ դրունս տանդ այդորիկ թագաւորք որ նստիցին յաթոռ Դաւթի, եւ ելանիցեն ի կառս եւ յերիվարս, ինքն եւ ծառայք իւր եւ ժողովուրդ իւր։ 5Ապա թէ ոչ առնիցէք զբանսդ զայդոսիկ, յանձն իմ երդուայ, ասէ Տէր, զի յաւերակ եղիցի տունդ այդ։ 6Զի այսպէս ասէ Տէր ի վերայ տան թագաւորիդ Յուդայ. Գաղաադ դու ես ինձ, գլուխ Լիբանանու. եթէ ոչ եդից զքեզ յաւերակ եւ ի քաղաքս չբնակեալս։ 7Եւ հանից ի վերայ քո սատակիչս, զայր եւ զտապար իւր, եւ կոտորեսցեն զընտիր ընտիր մայրից քոց, եւ արկցեն ի հուր։ 8Եւ անցցեն ազգք բազումք ընդ մէջ քաղաքիդ այդորիկ, եւ ասասցեն իւրաքանչիւր ցընկեր իւր. Ընդէ՞ր արար Տէր այդպէս զայդ քաղաքիդ մեծի։ 9Եւ ասասցեն. Փոխանակ զի թողին զուխտ Տեառն Աստուծոյ իւրեանց, եւ երկիր պագին աստուածոց օտարաց, եւ ծառայեցին նոցա։

10Մի՛ լայք զմեռեալն եւ մի՛ ողբայք զնա. այլ լացէք լալով ի վերայ այնորիկ որ ելանիցէ, եւ այլ ոչ դառնայցէ, եւ ոչ տեսցէ զերկիր ազգի իւրոյ։

11Զի այսպէս ասէ Տէր ի վերայ Սեղղենեայ որդւոյ Յովսեայ, որ թագաւորեաց փոխանակ Յովսեայ հօր իւրոյ. որ ել ի տեղւոջէդ յայդմանէ, եւ ոչ եւս դարձցի անդրէն. 12զի ի տեղւոջ յորում գերեցին զնա՝ անդ մեռցի, եւ զերկիրդ զայդ ոչ եւս տեսցէ։

13Ո՜հ, որ շինէ զտուն իւր՝ եւ ոչ արդարութեամբ, եւ զվերնայարկս իւր՝ եւ ոչ իրաւամբք. եւ ի մերձաւորէ իւրմէ գործի նմա գործ ձրի, եւ զվարձս նորա ոչ հատուցանէ նմա։ 14Զի շինեցեր քեզ՝՝ տուն պատշաճօղ, վերնատուն հովանոց յօրինեալ պատուհանիւք, տախտակամածս ի մայրից, ծեփեալ նաւթիւ։ 15Միթէ թագաւորեսցե՞ս զի զայրացար ի մայրակերտս հօր քո. մի՛ կերիցեն եւ մի՛ արբցեն, զի զիրաւունս եւ զարդարութիւն եւ զբարութիւն ոչ ծանեան, 16եւ ոչ արարին իրաւունս տնանկին, եւ զաղքատն ոչ իրաւացուցին. ո՞չ այն իսկ է չճանաչելն զիս, ասէ Տէր։ 17Ահաւադիկ ոչ իսկ են քո աչք, եւ սիրտ քո ոչ է ի բարութիւն, այլ՝՝ յագահութիւն եւ ի հեղուլ զարիւն անպարտ, եւ յանիրաւութիւն եւ յառնել սպանումն։

18Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր ի վերայ Յովակիմայ որդւոյ Յովսեայ արքայի Յուդայ. Զայրդ զայդ մի՛ կոծեսցեն, եւ մի՛ ասասցեն. Վա՜յ, վա՜յ, եղբայր, վա՜յ, վա՜յ, եղբայր. մի՛ կոծեսցեն եւ ասասցեն. Վա՜յ, վա՜յ, Տէր, վա՜յ, վա՜յ, սիրելի։ 19Զթաղումն իշոյ թաղեսցի, նեխեալ ընկեսցի արտաքոյ դրանց Երուսաղեմի։

20Ել ի Լիբանան եւ գուժեա, եւ ի Բասան տաջիր զձայն քո. աղաղակ բարձ յայնկոյս ծովուն՝՝, զի խորտակեցան ի միասին ամենայն հոմանիք քո։ 21Խօսեցայ ընդ քեզ ի սխալելն քում, եւ ասացեր թէ՝ Ոչ լուայց քեզ. այդ է ճանապարհ քո ի մանկութենէ քումմէ, զի ոչ լուար բարբառոյ իմոյ։ 22Զամենայն հովիւս քո հողմք արածեսցեն, եւ ամենայն հոմանիք քո ի գերութիւն գնասցեն. զի յայնժամ ամաչեսցես եւ անարգեսցիս յամենայն սիրելեաց՝՝ քոց։ 23Բնակեալդ ի Լիբանան, ամրացեալդ ի մէջ մայրից, հեծեծեսցես ի հասանել քեզ ցաւոց եւ երկանց իբրեւ ծննդականի։ 24Կենդանի եմ ես, ասէ Տէր, եթէ լինելով լինիցի Յեքոնիա որդի Յովակիմայ արքայի Յուդայ՝ կնիք յաջոյ ձեռին իւրում, եւ աստի կորզեցից զքեզ, 25եւ մատնեցից զքեզ ի ձեռս խնդրողաց անձին քո, եւ ի ձեռս այնոցիկ յորոց զարհուրէիր յերեսաց նոցա, եւ ի ձեռս Նաբուքոդոնոսորայ արքայի Բաբելացւոց, եւ ի ձեռս Քաղդէացւոց. 26եւ ընկեցից զքեզ եւ զմայր քո յերկիր օտար՝ յոր ոչ իջեր՝՝, եւ անդ մեռջիք։ 27Եւ յերկիրս յոր ուխտադիր լինիցին ոգւովք իւրեանց՝՝ դառնալ այսրէն, մի՛ դարձցին. 28զի անկաւ ինքն եւ զաւակ իւր, եւ եղեւ տարագիր բերանն արհամարհեալ. թօթափեալ անարգեցաւ այրն Յեքոնիա իբրեւ զաման մի անպիտան, անկաւ յերկիր զոր ոչ գիտէր։՝՝ 29Երկիր, երկիր, երկիր, լուր զպատգամս Տեառն։ 30Այսպէս ասէ Տէր. Գրեա զայրդ զայդ այր տարագիր. զի մի՛ աճեսցէ յաւուրս իւր, եւ մի՛ աճեսցէ՝՝ ի զաւակէ դորա այր, որ նստիցի յաթոռն Դաւթի իշխան տանն Յուդայ՝՝։