1Իսկզբան թագաւորութեան Յովակիմայ որդւոյ Յովսեայ արքայի Յուդայ՝ եղեւ բանս այս ի Տեառնէ, եւ ասէ. 2Այսպէս ասէ Տէր. Կաց ի սրահի տանն Տեառն, եւ մարգարէասցիս ամենայն տանն՝՝ Յուդայ ոյք գայցեն երկիր պագանել ի տանն Տեառն՝ զամենայն բանսդ զոր կարգեցի առ քեզ մարգարէանալ՝՝ նոցա. մի՛ հատանիցես ինչ ի բանիցդ։ 3Թերեւս լուիցեն եւ դարձցին իւրաքանչիւր ի ճանապարհէ իւրմէ չարէ, եւ մեղմացայց ես ի չարեացն զոր խորհիմ ես առնել նոցա վասն չարութեան գնացից նոցա։ 4Եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր. Եթէ ոչ լսիցէք ինձ գնալ յօրէնս իմ զոր ետու յանդիման ձեր, 5լսել բանից ծառայից իմոց մարգարէից՝ զոր ես առաքեցի առ ձեզ կանխաւ. եւ առաքեցի, եւ ոչ լուարուք. 6եւ արարից զտունդ զայդ իբրեւ զՍելովմ, եւ զքաղաքս զայս տաց յանէծս ամենայն ազգաց երկրի։

7Եւ լուան քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն եւ ամենայն ժողովուրդն ի խօսել Երեմիայի զբանս զայսոսիկ ի տանն Տեառն։ 8Եւ եղեւ ի դադարել Երեմիայի ի խօսիցն՝ ըստ ամենայնի զոր հրաման ետ նմա Տէր խօսել առ ամենայն ժողովուրդն, կալան զնա քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն եւ ամենայն ժողովուրդն, եւ ասեն. Մահու մեռցիս. 9զի՞ մարգարէացար յանուն Տեառն եւ ասացեր թէ՝ Իբրեւ զՍելովմ եղիցի տունս այս, եւ քաղաքս աւերեսցի ի բնակչաց. եւ կուտեցաւ ժողովուրդն ի վերայ Երեմիայի ի տան Տեառն։ 10Եւ լուան իշխանքն Յուդայ զբանս զայսոսիկ, եւ ելին ի տանէ թագաւորին ի տունն Տեառն, եւ նստան առաջի դրան Տեառն նորոյ։ 11Եւ ասեն քահանայքն եւ սուտ մարգարէքն ցիշխանսն եւ ցամենայն ժողովուրդն. Դատաստան մահու է առնդ այդմիկ, զի մարգարէացաւ զքաղաքէս զայսմանէ, որպէս ձերովք իսկ ականջօք լուարուք։

12Եւ ասէ Երեմիա ցամենեսին ցիշխանսն եւ ցամենայն ժողովուրդն. Տէր առաքեաց զիս մարգարէանալ ի վերայ տանդ այդորիկ եւ ի վերայ քաղաքիս զամենայն բանսդ զոր լուարուք։ 13Եւ արդ ուղղեցէք զճանապարհս ձեր եւ զգործս ձեր, եւ լուարուք ձայնի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ, եւ մեղմասցի Տէր ի չարեացն զոր խօսեցաւ ի վերայ ձեր։ 14Եւ ես աւասիկ կամ ի ձեռս ձեր, արարէք ընդ իս որպէս եւ ձեզ օգուտ եւ լաւ իցէ՝՝։ 15Բայց գիտելով գիտասջիք, զի թէ սպանանէք դուք զիս, արիւն անպարտ արկանէք ի վերայ ձեր եւ ի վերայ քաղաքիս այսորիկ եւ ի վերայ բնակչաց սորա. զի ճշմարտութեամբ առաքեաց զիս Տէր առ ձեզ, խօսել յականջս ձեր զամենայն բանս զայսոսիկ։

16Եւ ասեն իշխանքն եւ ամենայն ժողովուրդն ցքահանայս եւ ցմարգարէսն. Ոչ է դատաստան մահու առնդ այդորիկ, զի յանուն Տեառն Աստուծոյ խօսեցաւ առ մեզ։ 17Յոտն կացին արք ի ծերոց երկրին, եւ ասեն ցամենայն ժողովս ժողովրդոցն, 18Միքիէ Մորստացի մարգարէանայր յաւուրս Եզեկեայ արքայի Յուդայ. խօսեցաւ ընդ ամենայն ժողովրդեանն Յուդայ եւ ասէ. Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Սիոն իբրեւ զագարակ արօրադիր լիցի, եւ Երուսաղէմ իբրեւ զհիւղս մրգապահաց, եւ լեառն տանդ եղիցի իբրեւ զանտառ մայրւոյ՝՝։ 19Միթէ սպանանելով սպա՞ն զնա Եզեկիա արքայ Յուդայ եւ ամենայն Հրէաստան. ո՞չ ապաքէն զահի հարան ի Տեառնէ, եւ խնդրեցին յերեսաց՝՝ Տեառն. եւ դադարեաց Տէր յամենայն չարեացն զոր խօսեցաւ ի վերայ նոցա. եւ մեք արարաք չարիս մեծամեծ յանձինս մեր։

20Եւ այր մի մարգարէանայր յանուն Տեառն. Ուրիա որդի Սամեայ ի Կարիաթարիմայ. եւ մարգարէացաւ ի վերայ քաղաքիս այսորիկ, եւ ի վերայ երկրիս այսորիկ ըստ ամենայն բանից Երեմիայի։ 21Եւ լուաւ արքայ Յովակիմ, եւ ամենայն զօրաւորք իւր եւ ամենայն իշխանք զամենայն բանս նորա, եւ խնդրէին սպանանել զնա. եւ լուաւ Ուրիա, երկեաւ եւ փախեաւ եւ գնաց յերկիրն Եգիպտացւոց։ 22Եւ առաքեաց արքայ Յովակիմ արս յԵգիպտոս. զԵղնաթան որդի Աքովբերայ եւ արս ընդ նմա յԵգիպտոս. 23եւ հանին զնա անտի եւ ածին առ արքայն Յովակիմ, եւ սպան զնա սրով, եւ ընկէց ի շիրիմ որդւոց ժողովրդեան իւրոյ։ 24Բայց ձեռն Աքիկամայ որդւոյ Սափանայ էր ընդ Երեմիայի, զի մի՛ մատնեսցի ի ձեռս ժողովրդեանն սպանանել զնա։