1Եթէ արձակեսցէ այր զկին իւր, եւ գնասցէ ի նմանէ եւ լինիցի առն այլում, եթէ դառնալով դարձցի՞ անդրէն ի նոյն. ո՞չ ապաքէն պղծելով պղծիցի կինն այն. եւ դու պոռնկեցար ընդ հոմանիս բազումս, այլ դարձ առ իս, ասէ Տէր։ 2Ամբարձ զաչս քո յուղղութիւն՝ եւ տես. ո՞ւր ոչ թաթաւեցար. ի ճանապարհս քո նստար դու նոցա իբրեւ ագռաւ միայնացեալ թափուր՝՝. եւ պղծեցեր զերկիրդ պոռնկութեամբ քով եւ չարեօք քովք։ 3Եւ ստացար հովիւս բազումս ի գայթակղութիւն քեզ.՝՝ երեսք կնոջ պոռնկի եղեն քո, անամօթեցար առ ամենեսեան։ 4Ոչ իբրեւ զտուն կոչեցեր զիս հայր եւ իշխան կուսութեան քո։ 5Միթէ յաւիտեա՞ն կայցէ, կամ ի սպա՞ռ պահեսցի՝՝. ահա խօսեցար եւ արարեր զայդ ամենայն չարիս եւ զօրացար։

6Եւ ասէ ցիս Տէր յաւուրս Յովսեայ արքայի. Տեսե՞ր զինչ գործեաց բնակիչդ Իսրայելի՝՝. գնաց առանձինն ի վերայ ամենայն լերանց բարձանց՝ եւ ի ներքոյ ամենայն անտառախիտ ծառոց, եւ անդ պոռնկեցաւ։ 7Եւ ասացի յետ այնչափ պոռնկութեան նորա՝՝. Դարձ առ իս, եւ ոչ դարձաւ. եւ ետես զցոփութիւն նորա ուխտադրուժն Յուդա։ 8Եւ տեսի թէ յամենայնի որովք շնացաւ բնակիչն Իսրայելի՝ ըմբռնեցաւ՝՝, արձակեցի զնա, եւ ետու նմա թուղթ ապահարզանի ի ձեռս նորա. եւ ոչ զարհուրեցաւ ուխտադրուժն Յուդա քոյր նորա, այլ գնաց եւ պոռնկեցաւ եւ նա։ 9Եւ եղեւ յոչինչ պոռնկութիւն նորա. եւ՝՝ շաղախէր զերկիրն, զի շնայր ընդ քարի եւ ընդ փայտին։ 10Եւ ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ առ իս ուխտադրուժ քոյր նորա Յուդա յամենայն սրտէ իւրմէ, այլ ստութեամբ, ասէ Տէր։ 11Եւ ասէ ցիս Տէր. Արդարացոյց զանձն իւր ապստամբութիւնն Իսրայելի առ ուխտազանցութեամբն Յուդայ։ 12Արդ երթ եւ ընթերցիր զպատգամս զայսոսիկ ի կողմանս հիւսիսոյ, եւ ասասցես. Դարձ առ իս, բնակիչդ Իսրայելի՝՝, ասէ Տէր, եւ ոչ հաստատեցից զերեսս իմ ի վերայ ձեր, զի ողորմած եմ ես, ասէ Տէր, եւ ոչ պահեցից ձեզ ոխս յաւիտեան։ 13Բայց ծանիր զանիրաւութիւնս քո, զի ի Տէր Աստուած քո ամպարշտեցար. եւ տարածեցեր զճանապարհս քո օտարաց ի ներքոյ ամենայն անտառախիտ ծառոց, եւ ձայնի իմում ոչ լուար, ասէ Տէր։ 14Դարձարուք առ իս, որդիք հեռացեալք, ասէ Տէր, զի ես տիրեցի ձեզ. եւ առից զձեզ մի ի քաղաքէ եւ երկուս յազգէ, եւ տարայց զձեզ ի Սիոն. 15եւ տաց ձեզ հովիւս ըստ սրտի իմում. եւ հովուելով հովուեսցեն զձեզ իմաստութեամբ։ 16Եւ եղիցի եթէ բազմանայցէք եւ աճիցէք ի վերայ երկրի յաւուրսն յայնոսիկ, ասէ Տէր, ոչ եւս ասիցեն. Տապանակ կտակարանաց Սրբոյն Իսրայելի՝՝, եւ ոչ անկցի ի սիրտ, եւ ոչ անուանեսցի ի նմա՝՝. եւ ոչ եւս խնդրեսցի, եւ ոչ գործեսցի։ 17Ի ժամանակին յայնմիկ կոչեսցեն զԵրուսաղէմ աթոռ Տեառն. եւ ժողովեսցին ամենայն ազգք յանուն Տեառն յԵրուսաղէմ. եւ ոչ եւս գնասցեն զհետ խորհրդոց սրտից իւրեանց չարաց։ 18Յաւուրսն յայնոսիկ ժողովեսցին տունն Իսրայելի առ տունն Յուդայ՝՝. եւ եկեսցեն ի միասին ի հիւսիսոյ եւ յամենայն գաւառաց՝՝ յերկիրն յորում ժառանգեցուցի զհարս նոցա։ 19Եւ ես ասեմ. Եղիցի, Տէր։ Զի՝՝ կարգեցից զքեզ յորդիս, եւ տաց քեզ զերկիրն ընտիր, ժառանգութիւն անուանի Աստուծոյ ամենակալի՝՝ ազգաց. եւ ասացի թէ՝ Հայր կոչեսցես զիս, եւ ոչ եւս դառնայցես յինէն։ 20Բայց որպէս անգոսնէ կին զամուսին իւր, այնպէս անգոսնեաց զիս տունդ Իսրայելի, ասէ Տէր։

21Ձայն ի շրթանց գուժեաց՝ լալոյ եւ պաղատանաց որդւոցն Իսրայելի. զի անիրաւեցան ի ճանապարհս իւրեանց եւ մոռացան զԱստուած Սուրբն՝՝ իւրեանց։

22Դարձարուք, որդիք, դարձիք՝՝, եւ ես բժշկեցից զբեկումն ձեր. եւ ասացին. Աւասիկ կամք, զի դու ես Տէր Աստուած մեր։ 23Արդարեւ սուտ իսկ էին բլուրք եւ զօրութիւնք բարձանց՝՝. բայց ի ձեռն Տեառն Աստուծոյ մերոյ է փրկութիւն Իսրայելի։ 24Եւ ամօթ մաշեաց զվաստակս հարցն մերոց ի մանկութենէ իւրեանց, զխաշինս նոցա եւ զանդեայս, եւ զուստերս եւ զդստերս իւրեանց։ 25Ննջեցաք ամօթով մերով, եւ ծածկեցին զմեզ անարգանք մեր. քանզի առաջի Աստուծոյ մերոյ մեղաք մեք եւ հարքն մեր ի մանկութենէ մերմէ մինչեւ ցայսօր. եւ ոչ լուաք ձայնի Տեառն Աստուծոյ մերոյ։