1Իժամանակի յայնմիկ ասէ Տէր, եւ եղէց յԱստուած ազգիդ Իսրայելի, եւ դոքա եղիցին ինձ ի ժողովուրդ։ 2Այսպէս ասէ Տէր. Գտին տապ յանապատի անդ, սատակելովքն հանդերձ սուսերաւ. երթայք, մի՛ սատակէք զԻսրայէլ՝՝. 3բացէ ի բաց Տէր երեւեցաւ նմա. սէր յաւիտենական սիրեցի զքեզ, վասն այնորիկ ձգեցի զքեզ ի գթութիւն։ 4Դարձեալ շինեցից զքեզ եւ շինեսջիր, կոյսդ Իսրայելի. դարձեալ առցես զթմբուկ քո, եւ ելցես ընդ ժողովս խաղալկաց։ 5Դարձեալ տնկեսջիր այգիս ի լերին Սամարեայ, տնկեսջիք տունկս, եւ օրհնեսջիք՝՝։ 6Զի հասեալ է օր կոչման հրաւիրակի ի լերինս Եփրեմի. Արիք եւ ելցուք ի Սիոն առ Տէր Աստուած մեր։

7Այսպէս ասէ Տէր. Ցնծութիւն առնել Յակոբայ, ուրախ լերուք եւ գոչեցէք ի վերայ գլխոց՝՝ ազգաց. լսելի արարէք, օրհնեցէք եւ ասացէք. Փրկեաց Տէր զժողովուրդ իւր՝՝, զմնացորդս Իսրայելի։ 8Ահաւասիկ ես ածից զնոսա յերկրէ հիւսիսոյ, եւ ժողովեցից զնոսա ի ծագաց երկրէ ի տօնն պասեք. եւ ծնցին որդիս ի բազմութիւն յոյժ՝՝. ի միջի նոցա կոյրն, կաղն, յղին եւ ծնեալն, միահամուռ ժողովուրդ մեծ, դարձցին այսր։ 9Լալով ելին, եւ մխիթարութեամբ ածից զնոսա՝ հանգուցանել ի վերայ ջուրց վտակաց ընդ ճանապարհ ուղիղ, եւ մի՛ մոլորեսցին ի նմա. զի եղէ Իսրայելի ի հայր, եւ Եփրեմ անդրանիկ իմ է։

10Լուարուք զպատգամ Տեառն, ազգք, եւ պատմեցէք ի կղզիս հեռաւորս, եւ ասացէք. Որ հոսեացն զԻսրայէլ՝ ժողովեսցէ զնա. եւ պահեսցէ զնա իբրեւ տուարածական զհօտ իւր. 11զի փրկեաց Տէր զՅակոբ, եւ ապրեցոյց զնա ի ձեռաց բռնաւորաց նորա։ 12Եկեսցեն եւ ուրախ լիցին եւ ցնծասցեն ի լերին Սիոնի. եկեսցեն ի բարութիւնս Տեառն՝ յերկիր ցորենոյ եւ գինւոյ եւ արդեանց եւ խաշանց, արջառոյ եւ ոչխարի. եւ եղիցին անձինք նոցա իբրեւ զծառ պտղալից՝՝, եւ ոչ եւս քաղցիցեն։ 13Յայնժամ ցնծասցեն կոյսք ի ժողովս երիտասարդաց, եւ ծերք խնդասցեն՝՝. եւ դարձուցից զսուգ նոցա ի խնդութիւն, եւ ուրախ արարից զնոսա ի տրտմութենէ իւրեանց։ 14Զմայլեցուցից եւ արբեցուցից զանձինս քահանայից որդւոցն Ղեւեայ՝՝, եւ ժողովուրդ իմ լցցի իմովք բարութեամբք, ասէ Տէր։

15Այսպէս ասէ Տէր. Ձայն ի Հռամայ լսելի եղեւ՝ ողբումն եւ լալումն եւ գուժումն. Ռաքէլ լայր զորդիս իւր, եւ ոչ կամէր մխիթարել ի վերայ որդւոց իւրոց, զի ոչ գոյին։ 16Այսպէս ասէ Տէր. Դադարեսցէ անձն քո ի լալոյ, եւ աչք քո յարտասուաց. զի գոն վարձք գործոց քոց, ասէ Տէր, եւ դարձցին յերկրէ թշնամեաց. 17եւ եղիցի յոյս վախճանի քո, ասէ Տէր, բնակաւոր որդւոց քոց՝՝ ի սահմանս նոցա։ 18Լսելով լուայ զողբումն Եփրեմի. Խրատեցեր զիս, Տէր, եւ խրատեցայ եւ ոչ ուսայ՝՝ իբրեւ զընջուղ տրմուղ. դարձո զիս եւ դարձայց, զի դու ես Տէր Աստուած իմ։ 19Եւ յետ գերութեան՝՝ իմոյ ապաշաւեցի, եւ յետ իմանալոյն իմոյ յոգւոց հանէի ի վերայ աւուր ամօթոյն իմոյ. եւ ցուցի քեզ թէ առի նախատինս՝՝ ի մանկութենէ իմմէ։ 20Եւ թէ՝՝ որդի սիրելի՞ իցէ իմ Եփրեմ, մանո՞ւկ գրգանաց, փոխանակ զի բանք իմ են ի նմա, յիշելով յիշեցից զնա միւսանգամ. վասն այնորիկ փութացայ յաղագս նորա՝՝, ողորմելով ողորմեցայց նմա, ասէ Տէր։

21Մատիր անձամբ անձին արա դու քեզ, Սիոն, պատուհաս. ընկեա զսիրտ քո ի թիկունս, գնա զճանապարհ՝՝. դարձիր, կոյսդ Իսրայելի, դարձիր անդրէն ի քաղաքս քո սգացեալ։ 22Մինչեւ յե՞րբ թափառիցիս, դուստր անարգեալ. զի հաստատեաց Տէր զփրկութիւն ի ձեռատունկն նոր. փրկութեամբ շրջեսցին մարդիկ՝՝։ 23Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Դարձեալ ասասցեն զբանս զայս յերկրին Յուդայ եւ ի քաղաքս նորա, յորժամ դարձուցից զգերութիւնս նորա, օրհնեալ է Տէր յարդար եւ ի սուրբ լերին իւրում։ 24Եւ բնակիչքն Հրէաստանի ամենայն քաղաքօքն իւրեանց եւ գործաւորօքն՝ յղփասցին հօտիւքն։՝՝ 25Զի արբուցի զամենայն անձն ծարաւի, եւ զամենայն անձն քաղցեալ լցուցի. 26վասն այնորիկ զարթեայ եւ տեսի, եւ քուն իմ քաղցրացաւ ինձ։

27Ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ սերմանեցից զտունն Իսրայելի, եւ զտունն Յուդայ ի զաւակ մարդկան եւ ի զաւակ անասնոյ։ 28Եւ եղիցի զոր օրինակ զարթուցեալ էի ի վերայ նոցա ի խլել եւ ի կործանել, ի քակել եւ ի կորուսանել եւ ի չարչարել, նոյնպէս զարթեայց ի վերայ նոցա ի շինել եւ ի տնկել, ասէ Տէր։ 29Յաւուրսն յայնոսիկ մի՛ եւս ասիցեն թէ՝ Հարքն ազոխ կերան, եւ որդւոց ատամունք առան. 30այլ իւրաքանչիւր ի մեղս իւր մեռցի. ամենայն մարդ որ ուտիցէ զազոխն՝ նորին ատամունքն առցին։

31Ահաւասիկ աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ ուխտեցից տանդ Իսրայելի եւ տանդ Յուդայ ուխտ նոր, 32ոչ ըստ ուխտին զոր ուխտեցի ընդ հարս նոցա՝ յաւուր յորում առի զձեռանէ նոցա հանել զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց. զի նոքա ոչ կացին յուխտին իմում, եւ ես անփոյթ արարի զնոցանէ, ասէ Տէր. 33այլ այս է ուխտն զոր ուխտեցից տանդ Իսրայելի յետ աւուրցն այնոցիկ, ասէ Տէր. Տաց զօրէնս իմ ի միտս նոցա, եւ ի սիրտս նոցա գրեցից զնոսա. եւ եղէց նոցա յԱստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ ի ժողովուրդ։ 34Եւ մի՛ եւս ուսուցանիցեն իւրաքանչիւր զընկեր իւր, եւ իւրաքանչիւր զեղբայր իւր ասել թէ՝ Ծանիր զՏէր. զի ամենեքին ծանիցեն զիս ի փոքրկանց նոցա մինչեւ ի մեծամեծս, ասէ Տէր. զի քաւիչ եղէց անիրաւութեանց նոցա, եւ զմեղս նոցա ոչ եւս յիշեցից։ 35Այսպէս ասէ Տէր, որ ետ զարեգակն ի լոյս տուընջեան, հաստատութեամբ, զլուսին եւ զաստեղս ի լոյս գիշերոյ, եւ աղաղակ ի ծովու, եւ գոչեն ալիք նորա՝՝, Տէր ամենակալ անուն է նորա. 36եթէ դադարեսցեն օրէնքս այս յերեսաց իմոց, ասէ Տէր, ապա եւ ազգն Իսրայելի դադարեսցէ ի լինելոյ յազգ առաջի աչաց իմոց զամենայն աւուրս։ 37Այսպէս ասէ Տէր. Եթէ վերասցին երկինք ի բարձունս, եւ եթէ խոնարհեսցին յատակք երկրի ի խոնարհ, ես ոչ խոտեցից զամենայն ազգդ Իսրայելի, ասէ Տէր, վասն ամենայնի զոր արարին։

38Ահա աւուրք գան, ասէ Տէր. եւ շինեսցի քաղաք Տեառն յաշտարակէ անտի Անամայելի մինչեւ ի դուռն Անկեանն։ 39Եւ ելցէ տակաւին կասկած, եւ չափ նորա յանդիման նորա մինչեւ ցբլուրն Գարեբայ. եւ բոլորեսցի շուրջանակի յընտիր ընտիր վիմաց՝՝։ 40Եւ ամենայն ձորն Փաքադիմայ եւ մոխրոցն, եւ ամենայն Սարեմովթն, մինչեւ ի ձորն Կեդրոնի, մինչեւ ցանկիւն դրան Ասպաստանացն արեւելից, սրբութիւն Տեառն. եւ մի՛ եւս խլեսցին, եւ մի՛ եւս քակեսցին մինչեւ յաւիտեան։