1Եւ լուաւ Սափատիա որդի Մատթանայ, եւ Գոդողիա որդի Պասքովրայ, եւ Յովաքազ որդի Սեղեմեայ, եւ Պասքովր որդի Մեղքեայ, զբանս Երեմիայի, զոր խօսէր առ ամենայն ժողովուրդն, եւ ասէր. 2Այսպէս ասէ Տէր. Որ նստի ի քաղաքիս յայսմիկ՝ մեռցի սրով եւ սովով եւ մահուամբ. եւ որ ելանէ առ Քաղդէացիսն՝ կեցցէ, եւ եղիցի նմա անձն իւր ի գիւտս, եւ կեցցէ։ 3Զի այսպէս ասէ Տէր. Մատնելով մատնեսցի քաղաքդ ի ձեռս զօրու թագաւորին Բաբելացւոց, եւ առցէ զդա։ 4Եւ ասեն իշխանքն ցթագաւորն. Սպանցի այրն այն. զի այնու լուծանէ նա զձեռս արանց պատերազմողաց մնացորդաց քաղաքիս այսորիկ, եւ զձեռս ամենայն ժողովրդեանդ, խօսել ընդ դոսա ըստ բանիցդ այդոցիկ, զի այրն այն ոչ օգտի եւ խաղաղութեան բանս խօսի ընդ ժողովրդեանն՝՝ այլ չարի։ 5Եւ ասէ արքայ Սեդեկիա. Ահաւանիկ կայ ի ձեռս ձեր. քանզի ոչ ինչ էր ձեռնհաս առ նոսա՝՝ եւ ոչ իւիք։ 6Եւ առին զԵրեմիա, եւ ընկեցին զնա ի գուբն Մեղքեայ որդւոյ թագաւորին, որ էր ի սրահի բանտին. եւ իջուցին զԵրեմիա պարանօք ի գուբն. եւ ի գբի անդ ջուր ոչ էր, այլ լոկ տիղմ. եւ կայր Երեմիա ի տղմին։

7Եւ լուաւ Աբդեմելէք Եթէովպացի՝ այր ներքինի, եւ ինքն էր յապարանս թագաւորին, թէ արկին զԵրեմիա ի գուբն. եւ արքայ նստէր առ դրան Բենիամինի. 8եւ ել առ նա Աբդեմելէք յապարանից թագաւորին, եւ խօսեցաւ ընդ թագաւորին եւ ասէ. 9Տէր արքայ, չարիս գործեցին արքն այնոքիկ ըստ ամենայնի զոր արարին Երեմիայի մարգարէի, զի արկին զնա ի գուբն, եւ մեռանի ի ներքս, չարիս գործեցեր սպանանել զայրն Աստուծոյ,՝՝ յերեսաց սովոյս այսորիկ, զի ոչ գտանի հաց ի քաղաքիս։ 10Եւ հրամայեաց թագաւորն Աբդեմելեքայ Եթէովպացւոյ եւ ասէ. Առ դու ընդ քեզ աստի արս երեսուն, եւ հանէք զմարգարէն ի գբոյ անտի, զի մի՛ մեռցի։ 11Եւ ա՛ռ Աբդեմելէք զարսն ընդ իւր, եւ եկն յապարանս թագաւորին ի գետնափոր տուն գանձին. առ անտի կապերտս հինս եւ պարանս հինս՝՝, եւ ընկէց զայն առ Երեմիա ի գուբն. 12եւ ասէ Աբդեմելէք Եթէովպացի ցԵրեմիա. Դիր զհին կապերտսդ եւ զբուրդսդ ընդ անթովք ձեռաց քոց ի ներքոյ պարանացդ։ Եւ արար Երեմիա այնպէս։ 13Եւ ձգեցին զնա պարանօքն, եւ հանին զնա ի գբոյ անտի. եւ նստաւ Երեմիա ի սրահի բանտին։

14Եւ առաքեաց արքայ Սեդեկիա, եւ կոչեաց առ ինքն զմարգարէն ի տուն Ասսաղիսայն՝՝, որ էր ի տան Տեառն. եւ ասէ ցնա արքայն. Հարցանեմ ինչ ցքեզ բան, մի՛ իցէ թէ թաքուցանիցես յինէն զբանն։ 15Եւ ասէ Երեմիա ցթագաւորն. Եթէ պատմեցից քեզ, ո՞չ ապաքէն մահու սպանանիցես զիս, եւ եթէ տաց ինչ քեզ խրատ, ոչ անսաս ինձ։ 16Եւ երդուաւ նմա արքայ Սեդեկիա գաղտ, եւ ասէ. Կենդանի է Տէր որ արար ի մեզ զշունչս զայս, թէ իցէ սպանից զքեզ, կամ թէ իցէ մատնեցից ի ձեռս արանցն, որ խնդրեն զանձն քո։ 17Եւ ասէ ցնա Երեմիա. Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Եթէ ելանելով ելցես առ զօրավարս արքային Բաբելացւոց, կեցցէ անձն քո, եւ քաղաքս ոչ այրեսցի հրով, եւ կեցցես դու եւ տուն քո։ 18Ապա թէ ոչ ելցես առ իշխանս արքային Բաբելացւոց, մատնեսցի քաղաքս ի ձեռս Քաղդէացւոց, եւ այրեսցեն զդա հրով, եւ դու ոչ ապրեսցիս ի ձեռաց նոցա։ 19Եւ ասէ Սեդեկիա արքայ ցԵրեմիա. Իմ բանք ինչ են ընդ Հրեայսն փախստականս՝՝ առ Քաղդէացիսն, գուցէ տացեն զիս ի ձեռս նոցա, եւ ձաղիցեն զիս։ 20Եւ ասէ Երեմիա. Ոչ մատնեսցեն զքեզ. բայց լուր զբանս Տեառն զոր ես խօսիմ ընդ քեզ, եւ լաւ լիցի քեզ եւ կեցցէ անձն քո։ 21Ապա թէ ոչ կամիցիս ելանել, այս բան է զոր եցոյց ինձ Տէր. 22Ահաւադիկ ամենայն կանայք որ մնացեալ են ի տան թագաւորիդ Յուդայ, հանցին առ իշխանս արքային Բաբելացւոց. եւ նոքա ասիցեն. Խաբեցին զքեզ եւ յաղթեցին քեզ արք խաղաղարարք, եւ արկցեն ի գայթակղութիւն զոտս քո, եւ դարձցին ի քէն՝՝։ 23Եւ զամենայն կանայս քո եւ զորդիս քո հանցեն առ Քաղդէացիսն, եւ դու ոչ ապրեսցիս ի ձեռաց նորա. զի ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց ըմբռնեսցիս, եւ քաղաքս այրեսցի հրով։ 24Եւ ասէ ցնա թագաւորն. Այր դու՝՝, մի՛ ոք իմասցի ինչ ի բանից այտի յայդցանէ, գուցէ մեռանիցիս։ 25Եւ եթէ լսիցեն իշխանքն եթէ խօսեցայ ընդ քեզ, եւ գայցեն առ քեզ եւ ասիցեն. Պատմեա մեզ, զի՞նչ խօսեցար ընդ արքայի, մի՛ թաքուցաներ ի մէնջ եւ ոչ սպանցուք զքեզ. եւ կամ թէ զի՞նչ խօսեցաւ ընդ քեզ արքայ. 26ասասցես ցնոսա. Արկի գութս առաջի արքայի զի մի՛ դարձուսցէ զիս անդրէն ի տուն Յովնաթանայ մեռանել ինձ անդ։ 27Եւ եկին ամենայն իշխանքն առ Երեմիա, եւ հարցին ցնա. եւ պատմեաց նոցա զամենայն բանսն զոր պատուիրեաց նմա թագաւորն, եւ լռեցին ի նմանէ զի ոչ ել ի վեր բանն։ 28Եւ նստաւ Երեմիա ի սրահի բանտին, մինչեւ ի ժամանակն յորում առաւն Երուսաղէմ։