1Եթէ դարձցի առ իս Իսրայէլ, ասէ Տէր, դարձցի. եւ եթէ ընկեսցէ զգարշելիս իւր ի բերանոյ իւրմէ՝ վասն Աստուծոյ Երուսաղեմի, եւ յերեսաց իմոց երկիցէ, 2եւ երդնուցու՝՝ թէ կենդանի է Տէր ճշմարտութեամբ եւ իրաւամբք եւ արդարութեամբ, օրհնեսցին նովաւ ազգք եւ նովիմբ գովեսցին։ 3Զի այսպէս ասէ Տէր ցարսդ Յուդայ եւ ցբնակիչսդ Երուսաղեմի. Հերկեցէք ձեզ հերկս, եւ մի՛ սերմանէք ի վերայ փշոց։ 4Թլփատեցարուք Աստուծոյ ձերում՝՝, եւ թլփատեցէք զանթլփատութիւն սրտից ձերոց, արք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի. գուցէ ելանիցէ իբրեւ զհուր սրտմտութիւն իմ, բորբոքեսցի, եւ ոչ ոք իցէ որ շիջուցանիցէ յերեսաց չար գործոց ձերոց։

5Գոյժ տուք ի Հրէաստան, լու լիցի յԵրուսաղէմ, եւ ասացէք. Փող հարէք ի վերայ երկրին, զաղաղակ բարձէք, գոգէք. Ժողովեցարուք եւ մտցուք ի քաղաքս պարսպաւորս։ 6Առէք փախերուք՝՝ ի Սիոն, փութացարուք, մի՛ կայք. զի ածից ես չարիս ի հիւսիսոյ եւ բեկումն մեծ։ 7Ել առեւծ ի մորւոյ իւրմէ՝ սատակել զազգս՝՝ խաղաց եւ ել ի տեղւոջէ իւրմէ՝ առնել զերկիր քո աւերակ. եւ քաղաքք քո քակտեսցին առ ի չգոյէ բնակչաց ի նոսա։ 8Ի վերայ այդորիկ քրձազգած եղերուք, կոծեցարուք, ճիչ բարձէք. զի ոչ դարձաւ սրտմտութիւն բարկութեան Տեառն ի մէնջ։ 9Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, ասէ Տէր, կորիցէ սիրտ թագաւորին եւ սիրտ իշխանացն. քահանայքն յիմարեսցին եւ մարգարէքն զարմասցին։

10Եւ ասեմ. Ո՛ Տէր Տէր, խաբելով ուրեմն խաբեցեր զժողովուրդն զայն եւ զԵրուսաղէմ. զի ասացեր թէ՝ Խաղաղութիւն եղիցի ձեզ, եւ հասանիցէ սուր մինչեւ յանձինս նոցա։

11Ի ժամանակին յայնմիկ ասասցես ցժողովուրդդ ցայդ եւ ցԵրուսաղէմ. Այս մոլորութեան յանապատի. ճանապարհ՝՝ դստեր ժողովրդեան իմոյ՝ ոչ ի մաքրութիւն եւ ոչ ի սրբութիւն։ 12Ոգի լրութեան ի նոցանէ եկեսցէ ինձ. այսուհետեւ ես խօսեցայց ընդ նոսա դատաստանօք իմովք։

13Ահա իբրեւ զամպ ելցէ եւ իբրեւ զմրրիկ կառք նորա, արագագոյն քան զարծուիս երիվարք նորա. վա՜յ մեզ, զի չուառացաք։ 14Լուա ի չարեաց զսիրտ քո, Երուսաղէմ, զի ապրեսցիս. մինչեւ ցե՞րբ գտանիցին ի քեզ խորհուրդք ցաւոց քոց՝՝։ 15Զի ձայն գուժկանի ի Դանայ, եւ լուիցին ցաւք՝ ի լեռնէ Եփրեմի։ 16Յուշ արարէք ազգաց. ահաւադիկ հասեալ են յԵրուսաղէմ, պատմեցէք՝՝ թէ գունդք գան յերկրէ հեռաստանէ, ձայն ետուն ի քաղաքս Հրէաստանի։ 17Իբրեւ պահապանք ագարակի շուրջ պատեցան զնովաւ, զի անփոյթ արարեր զինէն՝՝, ասէ Տէր։ 18Ճանապարհ քո եւ գնացք քո արարին քեզ զայդ ամենայն. այդ իսկ է չարութիւն քո եւ դառնութիւն, զի եհաս ի սրտի քում։

19Որովայն իմ, որովայն իմ ցաւէ, եւ ճաշակելիք՝՝ սրտի իմոյ հեծէ. սիրտ իմ գելու, եւ անձն իմ ոչ դադարեսցէ՝՝. զի ձայն փողոյ լուար, անձն իմ, զգոյժ պատերազմի եւ զթշուառութեան՝՝։ 20Բեկումն ի վերայ բեկման, բողոք բարձէք՝՝, զի թշուառացաւ ամենայն երկիր. յանկարծակի չուառացաւ խորանն, եւ քակտեցան փեղկք խորանի իմոյ՝՝։ 21Մինչեւ յե՞րբ տեսանիցեմ փախստականս, լսիցեմ զձայն փողոյ։ 22Զի իշխանք ժողովրդեան իմոյ՝՝ զիս ոչ ծանեան. զի որդիք անմիտք են, եւ ոչ հանճարեղք. իմաստունք են ի չար գործել, եւ զբարի ինչ առնել ոչ գիտացին։

23Հայեցայ յերկիր, եւ ահա թափուր, եւ ոչ ինչ գոյր, եւ յերկինս՝ եւ ոչ էր լոյս նոցա։ 24Տեսի զլերինս, եւ կային յերերի, եւ զամենայն բլուրս խռովեալս. 25հայեցայ, եւ ահա ոչ գոյր մարդ. եւ ամենայն թռչունք երկնից սարսեցին։ 26Տեսի, եւ ահա աւերակ էր Կարմեղոս՝՝, եւ ամենայն քաղաքք նորա հրձիգք յերեսաց Տեառն, եւ յերեսաց բարկութեան սրտմտութեան նորա ապականեցան։

27Այսպէս ասէ Տէր. Աւերեսցի երկիր ամենայն, եւ վախճան ոչ արարից։ 28Ի վերայ այսր ամենայնի սուգ առցէ երկիր եւ խաւարեսցին երկինք ի վերուստ. զի խօսեցայ եւ ոչ զղջացայց, դիմեցի՝ եւ ոչ դարձայց ի նմանէ։ 29Ի ձայնէ հեծելոց եւ ի գրկալիր աղեղանց խուսեաց աշխարհն ամենայն, եւ սորեցին յայրս,՝՝ եւ թաքեան յանտառս, եւ ելին ի քարանձաւս. ամենայն քաղաքք լքան եւ ոչ բնակէր ի նոսա մարդ։ 30Եւ դու, թշուառական, զի՞ գործեսցես. եթէ կարմիր զգեցցիս, եւ զարդու ոսկւով զարդարեսցիս, եւ ամասցես ծարիր յաչս քո, ի զուր են զարդարանքն քո. մերժեցին զքեզ հոմանիքն քո, եւ խնդրեն զանձն քո։ 31Զի զձայն իբրեւ զերկանց անդրանկածնի լուայ զհեծութեան քո. ձայն դստեր Սիոնի մեղկասցի, եւ լքցէ զձեռս իւր.՝՝ Վա՜յ ինձ, զի պակասեաց անձն իմ ի վերայ սպանելոցն։