1Իվերայ Մովաբու այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց՝ Աստուած Իսրայելի. Վա՜յ ի վերայ Նաբաւայ, զի կորեաւ. յամօթ եղեւ, առաւ Կարիաթեմ. յամօթ եղեւ Մասոդաբ, ի պարտութիւն մատնեցաւ։ 2Եւ ոչ եւս իցեն պարծանք Մովաբու յԵսեբոն. խորհեցան ի վերայ նորա չարիս. Եկայք հարցուք զնա յազգէ, եւ լռելով լռեսցէ՝՝, զկնի քո շրջեսցի հուր։ 3Զի գոյժ գուժողաց յՈրովնայիմայ, սատակումն եւ բեկումն մեծ. 4բեկաւ Մովաբ. գոյժ տուք ի Սեգովր. զի լցաւ Աղովթ լալովք. 5ելցէ լալով ընդ ճանապարհն Որովնայիմայ. տագնապ եւ գոյժ բեկման լուայ։՝՝ 6Փախերուք եւ ապրեցուցէք զանձինս ձեր, եւ եղիջիք իբրեւ զցիռ յանապատի։ 7Քանզի յուսացեալ էիր յամուրս քո, եկեսցեն նեղութիւնք՝՝ եւ դու ըմբռնեսցիս, եւ ելցէ Քամովս ի գերութիւն, քուրմք նորա եւ իշխանք նորա միանգամայն։ 8Հասցէ սատակումն ի վերայ ամենայն քաղաքաց, եւ մի քաղաք մի՛ ապրեսցի, եւ կորիցէ բնակիչ եւ սատակեսցի դաշտականն, այսպէս ասէ Տէր. 9Տուք նշանակ Մովաբու. զի տոչորելով տոչորեսցի՝՝, եւ ամենայն քաղաքք նորա յանապատ եղիցին առ ի չգոյէ բնակչաց։ 10Անիծեալ լիցի որ գործէ զգործ Տեառն հեղգութեամբ, եւ անիծեալ լիցի որ վերացուսցէ զսուր իւր յարենէ նորա։

11Հանգուցեալ էր ի մանկութենէ իւրմէ Մովաբ, եւ յուսացեալ էր ի փառս՝՝ իւր, եւ չէր թափեալ աման յամանոյ, եւ ոչ երթեալ ի գերութիւն. վասն այնորիկ կայր համ նորա ի նմին, եւ հոտ նորա ոչ պակասեաց։ 12Վասն այնորիկ ահա աւուրք գան, ասէ Տէր, եւ առաքեցից նմա կորացուցիչս եւ կորացուսցեն՝՝ զնա, եւ զանօթս նորա մանրեսցեն, եւ զամանս նորա փշրեսցեն։ 13Եւ ամաչեսցէ Մովաբ ի Քամովսայ, որպէս ամաչեաց տունն Իսրայելի ի Բեթելայ յուսոյն իւրեանց։ 14Զիա՞րդ ասիցէք թէ՝ Հզօրք եմք եւ արք զօրաւորք պատերազմի։ 15Կորեաւ Մովաբ եւ քաղաք նորա, եւ ընտիր ընտիր երիտասարդք նորա անկան ի սպանումն, ասէ Արքայ՝ որոյ Տէր զօրութեանց անուն է նորա։ 16Մերձ է ի հասանել օր Մովաբու, եւ չարիք նորա արագեն յոյժ. 17խախտեցէք զնա շուրջանակի.՝՝ ամենեքին ոյք գիտէք զանուն նորա՝ ասացէք. Զիա՞րդ խորտակեցաւ ցուպն գեղեցիկ, գաւազանն մեծարանաց։ 18Էջ ի փառաց եւ նիստ ի գիջի, ետեղակալ դուստրդ Դեբոնայ, զի կորեաւ Մովաբ, եհաս ապականիչ ամրոցաց քոց՝՝։ 19Կաց յանցս ճանապարհաց եւ հայեաց՝ որ նստիսդ յԱրոյեր, եւ հարց ցփախստականս եւ ցապրեալս, եւ ասասջիր. Զի՞նչ գործեցաւ։

20Յամօթ եղեւ Մովաբ, զի խորտակեցաւ. ճչեա եւ աղաղակեա եւ գոյժ տուր յԱռնովն թէ՝ Կորեաւ Մովաբ։ 21Եւ դատաստանք հասեալ գան յերկրին Միսովրայ, ի Քիղովն եւ Յասսա եւ ի Մովփաթ, 22եւ ի Դեբոն եւ ի Նաբաւ, եւ ի տունն Դեբղաթեմայ, 23եւ ի Կարիաթեմ եւ ի տունն Գամովղայ, եւ ի տունն Մաւոնայ, 24եւ ի Կարիաւովթ եւ ի Բոսոր, եւ յամենայն քաղաքս երկրիդ Մովաբայ ի հեռաւորս եւ ի մերձաւորս։ 25Խորտակեցաւ եղջեւրն Մովաբու, եւ յանդգնութիւն նորա խորտակեցաւ, ասէ Տէր։ 26Արբեցուցէք զնա, զի ի վերայ Տեառն մեծաբանեաց. ծափ զծափի հարցէ Մովաբ՝՝, եւ եղիցի ի կատականս եւ ինքն։ 27Զի ո՞չ եթէ ի ծաղր ինչ էր քեզ Իսրայէլ եւ ի գողօ՞նս գտան, յորժամ մարտնչէիր ընդ նմա. նովաւ գերեսցիս։ 28Թողին զքաղաքս եւ բնակեցան՝՝ ի քարածերպս, բնակիչք Մովաբու. եղեն իբրեւ զաղաւնիս բունեալք ի քարածերպս, ի բերանս սորոց։

29Լուաք զհպարտութիւնն Մովաբու, զի հպարտացաւ յոյժ բարձրութիւն նորա եւ հպարտութիւն իւր եւ ամբարտաւանութիւն իւր, եւ բարձրացաւ սիրտ նորա։ 30Եւ ես ծանեայ զգործս նորա. ո՞չ ապաքէն ըստ կարի նորա իցեն բազուկք նորա. այլ նա ոչ այնպէս արար՝՝։ 31Վասն այնորիկ ճիչ բարձէք ի վերայ Մովաբու, գուժեցէք՝՝ յամենայն կողմանց Մովաբու, ի վերայ արանց խզելոց, փետելոց, մրելոց, եւ մրմնջեսցէ՝՝։ 32Իբրեւ զլալիւնն Յազերայ լացցուք զքեզ, այգիդ Սաբեմայ, բարունակք քո ձգեցան ընդ ծով, քաղաքք Յազերայ հասին. ի վերայ մրգոց քոց եւ ի վերայ կթոց քոց եհաս սատակումն։ 33Մաշեցաւ ուրախութիւն եւ ցնծութիւն ի Կարմեղայ եւ յերկրէն Մովաբացւոց. գինի էր ի հնձանս քո. ընդ առաւօտս ոչ կոխեցին, եւ ընդ երեկս ոչ հանին զձայն՝՝ հնձանահարաց։ 34Յաղաղակէն յԵսեբոնայ մինչեւ յԵղեաղէ եւ մինչեւ ցՅասսա, քաղաքք նոցա,՝՝ ետուն զձայնս իւրեանց, ի Սեգովրայ մինչեւ յՈրովնայիմ, եւ գոյժ ի Սաղեսայ՝՝. զի եւ ջուրն Նեմերիմայ ի տապ խորշակի եղիցի։ 35Եւ կորուսից զՄովաբ, ասէ Տէր, որ ելանէր ի բագինս եւ արկանէր խունկս աստուածոց օտարաց։

36Վասն այնորիկ սիրտ իմ ի վերայ Մովաբու իբրեւ զփող գոչեսցէ. սիրտ իմ ի վերայ արանց առ որմովքն խզելոց՝՝ իբրեւ զհնչիւն փողոյ. վասն այնորիկ զոր ինչ ստացաւն՝ կորեաւ ի մարդկանէ։ 37Ամենայն գլուխք ընդ ամենայն տեղիս՝՝ գերծցին, եւ ամենայն մօրուք խզեսցին, եւ ամենայն ձեռք կոծեսցին՝՝, եւ ամենայն հասակք քրձազգածք եղիցին։ 38Եւ յամենայն տանիս Մովաբայ եւ ի հրապարակս նորա ամենեւին կոծ. զի խորտակեցի զՄովաբ իբրեւ զաման, որ ոչ իմիք իցէ պիտանացու, ասէ Տէր։ 39Զիա՜րդ փոփոխեցաւ. ողբս առէք. զիա՜րդ դարձոյց զթիկունս իւր, ամաչեաց եւ եղեւ ի ծաղր եւ ի քէնս ամենեցուն որ շուրջ զնովաւ։ 40Զի այսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ իբրեւ զարծուի դիմեսցէ, եւ տարածեսցէ զձեռս իւր ի վերայ Մովաբու։ 41Առաւ Կարիաւովթ, եւ ըմբռնեցան ամուրք նորա, եւ եղիցի սիրտ զօրաւորացն Մովաբայ յաւուր յայնմիկ իբրեւ զսիրտ կանանց յերկունս։ 42Եւ կորիցէ Մովաբ ի բազմութենէ, զի ի վերայ Տեառն մեծաբանեաց։ 43Վիհ, եւ ահ, եւ որոգայթ ի վերայ քո որ բնակեալդ ես ի Մովաբ։ 44Եւ որ փախիցէ յերեսաց ահին՝ անկցի ի վիհն, եւ որ ելանիցէ ի վհէ անտի՝ ըմբռնեսցի յորոգայթն. զի ածից զամենայն ի վերայ Մովաբու յամին յորում հանդէս արարից նմա, ասէ Տէր։ 45Եւ յարկսն Եսեբոնայ հասին փախուցեալք յորոգայթէն. զի հուր ել յԵսեբոնայ, եւ բոց ի քաղաքէն Սեհոնայ, եւ եկեր զիշխանս Մովաբայ, եւ քննեաց զորդիսն Ամոնայ՝՝։ 46Վա՜յ քեզ, Մովաբ, կորուսեր զժողովուրդն՝՝ Քամովսայ. զի առան ուստերք նորա եւ դստերք նորա ի գերութիւն։ 47Եւ դարձուցից զգերութիւնն Մովաբու յաւուրս յետինս, ասէ Տէր։ Մինչեւ ցայս վայր են դատաստանք Մովաբու։