1Զօրացարուք, որդիք Բենիամինի, ի մէջ Երուսաղեմի. փող հարէք ի Թեկուէ, եւ ի վերայ Բեթաքարմայ առէք նշան. զի չարիք կարկառեալ գան ի հիւսիսոյ, եւ բեկումն մեծ եղիցի՝՝ 2գեղեցկին եւ փափկացելոյն եւ բարձցի բարձրութիւն քո, դուստր՝՝ Սիոնի։ 3Եկեսցեն ի նա հովիւք եւ խաշինք իւրեանց, եւ կանգնեսցեն շուրջ զնովաւ զխորանս իւրեանց, եւ հովուեսցեն իւրաքանչիւր ձեռամբ։ 4Պատրաստեցարուք ի վերայ նորա ի պատերազմ, արիք եւ ելցուք ի վերայ նորա ի մէջօրէի. վա՜յ մեզ, զի տիւն կարճատեաց, եւ հասին մեզ ստուերք երեկորւոյ։ 5Արիք եւ ելցուք գիշերի, եւ ապականեսցուք զհիմունս նորա։ 6Զի այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Ջարդեցէք զփայտակերտս նորա, արկէք ի վերայ Երուսաղեմի զօր. զի նա է քաղաք ամենեւին սուտ,՝՝ բռնութիւն ի մէջ նորա։ 7Զոր օրինակ ցրտացուցանէ գուբ զջուր իւր, այնպէս եւ նա ցրտացուցանէ զչարիս իւր. ամպարշտութիւն եւ չարութիւն լուիցի ի միջի նորա, յանդիման իւր հանապազ. ցաւովք եւ տանջանօք՝՝ 8խրատեսցիս, Երուսաղէմ, գուցէ երբեք վերասցի անձն իմ ի քէն, գուցէ երբեք արարից զքեզ անապատ երկիր՝ ուր ոչ ոք երբեք բնակեցաւ։

9Զի այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Կթեցէք, կթեցէք, ճռաքաղ արարէք՝՝ զմնացորդսդ Իսրայելի, եւ անդրէն կրկնեսջիք՝՝ որպէս կթօղ յոճ իւր։

10Ընդ ո՞ւմ խօսեցայց, եւ ո՞ւմ եդից վկայութիւն, եւ լուիցեն. ահաւադիկ անթլփատ են ականջք նոցա, եւ ոչ կարեն լսել. ահա բան Տեառն եղեւ նոցա ի նախատինս, եւ ոչ եւս ախորժեսցեն զնա։ 11Եւ ես զբարկութիւն իմ լցի եւ արգելի, եւ ոչ վախճանեցի զնոսա՝՝. հեղից ի վերայ տղայոց արտաքուստ, եւ ի ժողովս երիտասարդաց ի միասին. զի այր եւ կին առ հասարակ ըմբռնեսցին, ծեր՝ հանդերձ կատարելովն աւուրբք ընկրկեսցին։ 12Եւ ըմբռնեսցին տունք նոցա ի ձեռս օտարաց, անդք եւ կանայք նոցա ի միասին. զի ձգեցից զձեռն իմ ի վերայ բնակչաց երկրին այնորիկ, ասէ Տէր։ 13Զի ի փոքունց նոցա մինչեւ ցմեծամեծս՝ ամենեքեան կատարեցին զանօրէնութիւնս, ի քահանայէ մինչեւ ի սուտ մարգարէ՝՝ ամենեքեան արարին ստութիւն։ 14Եւ բժշկէին զհարուածս դստեր ժողովրդեան իմոյ ընդ արհամարհանս՝՝, եւ ասէին. Խաղաղութիւն, խաղաղութիւն. եւ ո՞ւր է խաղաղութիւն։ 15Յամօթ եղե՞ն զի պակասեցան. եւ ոչ որպէս ամաչեցեալք ամաչեցին, եւ զանարգանս իւրեանց ոչ առին ի միտ. վասն այնորիկ անկցին ի կործանումն իւրեանց՝՝, եւ ի ժամանակի այցելութեան իւրեանց սատակեսցին, ասէ Տէր։

16Այսպէս ասէ Տէր. Կացէք ի ճանապարհս եւ դիտեցէք, եւ հարցէք զյաւիտենական շաւղաց Տեառն. եւ տեսէք ո՛ր է ճանապարհ բարի, եւ գնացէք ընդ նա, եւ գտջիք սրբութիւն անձանց ձերոց. եւ ասացին թէ՝ Ոչ երթիցուք։ 17Եւ կացուցի ի վերայ ձեր դէտս, լուարուք բարբառոյ փողոյն. եւ ասեն. Ոչ լուիցուք։ 18Վասն այնորիկ լուան ազգք, եւ որ հովուէին զհօտս՝՝ ի նոսա։ 19Լուր, երկիր, ահաւադիկ ես ածից ի վերայ ժողովրդեանդ այդորիկ չարիս ըստ պտղոյ ապստամբութեան իւրեանց՝՝, զի բանից իմոց ոչ անսացին եւ զօրէնս իմ մերժեցին։ 20Ընդէ՞ր է այդ զի բերես ինձ խունկս՝՝ ի Սաբայ, եւ կինամոմոն յերկրէ հեռաստանէ. ողջակէզքն ձեր չեն ընդունելի, եւ զոհք ձեր ինձ ոչ քաղցրացան։ 21Վասն այդորիկ այսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ես տաց ի վերայ ժողովրդեանդ այդորիկ ախտ, եւ ախտասցին՝՝ ի նմին հարք եւ որդիք ի միասին, դրացին եւ ընկեր իւր կորիցեն։

22Այսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ զօր գայ ի հիւսիսոյ, ազգ մեծ. թագաւորք բազումք զարթիցեն՝՝ ի ծագաց երկրէ, 23աղեղնաւորք եւ տիգաւորք, ազգ ժպիրհ եւ անողորմ. ձայն նորա իբրեւ զձայն ծովու յարուցելոյ. կառօք եւ երիվարօք ճակատեսցի, եւ լաստեսցի իբրեւ զհուր՝՝ ի պատերազմ ի վերայ քո, դուստր Սիոնի։

24Լուաք զլուր նոցա. եւ լքան ձեռք մեր, նեղութիւնք կալան զմեզ իբրեւ երկունք ծննդականի։ 25Մի՛ ելանէք յանդս, եւ ընդ ճանապարհս մի՛ գնայք. զի սուր թշնամեաց շուրջ պատեալ է՝՝։ 26Դուստր ժողովրդեան իմոյ, քուրձ զգեցիր. մոխիր տարածեա, առ զսուգ սիրելւոյ, եւ կոծեաց կոծ ողորմ. զի յանկարծակի եկեսցէ թշուառութիւն ի վերայ մեր։

27Փորձիչ ետու զքեզ ժողովրդոց պաշարելոց, եւ գիտասջիր ի փորձել ինձ զճանապարհս դոցա։ 28Ամենեքեան անհնազանդք՝ գնան կամակորութեամբ՝՝. իբրեւ զպղինձ եւ զերկաթ՝ ամենեքեան ապականեալք։ 29Պակասեցին փուքք ի հրոյ, պակասեաց կապար. զուր աշխատի արծաթագործն, եւ նոցա չարիքն ոչ հալեցան՝՝։ 30Արծաթ խոտան կոչեցէք զնոսա, զի խոտեաց զնոսա Տէր։ Լուարուք զպատգամս Տեառն, ամենայն Հրէաստան։՝՝